H. W. Smyth

Greek Grammar (First Edition)

Part 2, 416 (2 Aorist)-417


Previous Page Contents Next Page

138

Second Aorist

Indicative

Active Middle Active Middle Active Middle

S.  1.

(ἔθηκα, 755)

ἐ-θέ-μην

ἔ-στη-ν stood

ἐπριάμην (415)

(ἔδωκα, 755)

ἐ-δό-μην
(756 b)

2.

(ἔθηκας)

ἔ-θου

ἔ-στη-ς

ἐπρίω

(ἔδωκας)

ἔ-δου

3.

(ἔθηκε)

ἔ-θε-το

ἔ-στη

ἐπρίατο

(ἔδωκε)

ἔ-δο-το

D.  2.

ἔ-θε-τον

ἔ-θε-σθον

ἔ-στη-τον

ἐ-πρία-σθον

ἔ-δο-τον

ἔ-δο-σθον

3.

ἐ-θέ-την

ἐ-θέ-σθην

ἐ-στή-την

ἐ-πριά-σθην

ἐ-δό-την

ἐ-δό-σθην

P.  1.

ἔ-θε-μεν

ἐ-θέ-μεθα

ἔ-στη-μεν

ἐ-πριά-μεθα

ἔ-δο-μεν

ἐ-δό-μεθα

2.

ἔ-θε-τε

ἔ-θε-σθε

ἔ-στη-τε

ἐ-πρία-σθε

ἔ-δο-τε

ἔ-δο-σθε

3.

ἔ-θε-σαν

ἔ-θε-ντο

ἔ-στη-σαν

ἐ-πρία-ντο

ἔ-δο-σαν

ἔ-δο-ντο

Subjunctive

S.  1.

θῶ

θῶ-μαι

στῶ

πρίω-μαι (424, N.2)

δῶ

δῶ-μαι

2.

θῇ-ς

θῇ

στῇ-ς

πρίῃ

δῷ-ς

δῷ

3.

θῇ

θῆ-ται

στῇ

πρίη-ται

δῷ

δῶ-ται

D.  2.

θῆ-τον

θῆ-σθον

στῆ-τον

πρίη-σθον

δῶ-τον

δῶ-σθον

3.

θῆ-τον

θῆ-σθον

στῆ-τον

πρίη-σθον

δῶ-τον

δῶ-σθον

P.  1.

θῶ-μεν

θώ-μεθα

στῶ-μεν

πριώ-μεθα

δῶ-μεν

δώ-μεθα

2.

θῆ-τε

θῆ-σθε

στῆ-τε

πρίη-σθε

δῶ-τε

δῶ-σθε

3.

θῶ-σι

θῶ-νται

στῶ-σι

πρίω-νται

δῶ-σι

δῶ-νται

Optative

S.  1.

θείη-ν

θεί-μην

σταίη-ν

πριαί-μην

δοίη-ν

δοί-μην

2.

θείη-ς

θεῖ-ο

σταίη-ς

πρίαι-ο (424, N.2)

δοίη-ς

δοῖ-ο

3.

θείη

θεῖ-το, θοῖ-το

σταίη

πρίαι-το

δοίη

δοῖ-το

D.  2.

θεῖ-τον

θεῖ-σθον

σταῖ-τον

πρίαι-σθον

δοῖ-τον

δοῖ-σθον

3.

θεί-την

θεί-σθην

σταί-την

πριαί-σθην

δοί-την

δοί-σθην

P.  1.

θεῖ-μεν

θεί-μεθα

σταῖ-μεν

πριαί-μεθα

δοῖ-μεν

δοί-μεθα

2.

θεῖ-τε

θεῖ-σθε

σταῖ-τε

πρίαι-σθε

δοῖ-τε

δοῖ-σθε

3.

θεῖε-ν

θεῖ-ντο

σταῖε-ν

πρίαι-ντο

δοῖε-ν

δοῖ-ντο


139

Second AoristConcluded

Imperative

S.  2.

θέ-ς θοῦ στῆ-θι πρίω δό-ς δοῦ

3.

θέ-τω θέ-σθω στή-τω πριά-σθω δό-τω δό-σθω

D.  2.

θέ-τον θέ-σθον στῆ-τον πρία-σθον δό-τον δό-σθον

3.

θέ-των θέ-σθων στή-των πριά-σθων δό-των δό-σθων

P.  2.

θέ-τε θέ-σθε στῆ-τε πρία-σθε δό-τε δό-σθε

3.

θέ-ντων θέ-σθων στά-ντων πριά-σθων δό-ντων δό-σθων

Infinitive

θεῖ-ναι θέ-σθαι στῆ-ναι πρία-σθαι δοῦ-ναι δό-σθαι

Participle

θείς, θεῖσα,
θέ-ν
(307)

θέ-μενος, -η,
-ον

στά̄ς, στᾶσα,
στά-ν
(306)

πριά-μενος,-η,
-ον
(287)

δούς, δοῦσα,
δό-ν
(307)

δό-μενος,
-η, -ον

second perfect of μι-verbs

417. A few verbs of the μι class have a second perfect and pluperfect. Only the dual and plural occur; for the singular, the first perfect and pluperfect are used. The second perfect and pluperfect of ἵστημι are inflected as follows:

Second Perfect

Indicative Subjunctive Optative Imperative

S. 1.

(ἕστηκα) stand

ἑ-στῶ ἑ-σταίη-ν (poetic) ἕ-στα-θι (poetic)

2.

(ἕστηκας) ἑ-στῇ-ς ἑ-σταίη-ς ἑ-στά-τω

3.

(ἕστηκε) ἑ-στῇ ἑ-σταίη ἕ-στα-τον

D.  2.

ἕ-στα-τον ἑ-στῆ-τον ἑ-σταῖ-τον or -αίητον (461 b) ἑ-στά-των

3.

ἕ-στα-τον ἑ-στῆ-τον ἑ-σταί-την or -αιήτην

P.  1.

ἕ-στα-μεν ἑ-στῶ-μεν ἑ-σταῖ-μεν or -αίημεν

2.

ἕ-στα-τε ἑ-στῆ-τε ἑ-σταῖ-τε or -αίητε ἕ-στα-τε

3.

ἑ-στᾶσι ἑ-στῶ-σι ἑ-σταῖε-ν or -αίησαν ἑ-στά-ντων

Infinitive     ἑ-στά-ναι

Participle     ἑ-στώ-ς, ἑ-στῶσα, ἑ-στός (309 a)

Second Pluperfect

S.  1.

(εἱστήκη) stood

D.  2.

ἕ-στα-τον

P.  1.

ἕ-στα-μεν

2.

(εἱστήκης)

3.

ἑ-στά-την

2.

ἕ-στα-τε

3.

(εἱστήκει)

3.

ἕ-στα-σαν

Previous Page Contents Next Page