Latin Words and Phrases
- ‘culpa:’ unde Christus dicutur
- Christi duo sunt genera:
- Christus hic non designat justitiam legalem, sed, ut ita loqui liceat, personalem;
- ex subjecta materia, restrictionem ad doctrinam salutis requirit.
- hoc quidem loco latissimè sumitur, ita ut significet non modo
- loquitur quam si Deum diceret summopere, atque adeo infinite nos amare, cum Deum dicit erga nos ipsam charitatem esse, cujus latissimum
- muneri.
- personæ, et
- profert.
- Æternitatem temporis juxta sensum mysticum in se includit, ut alias in Scriptura; quia nunquam a tali somno, id est, conjunctione cum sponso, excitari velit.
- , ‘inculpatus:’ opponitur autem
- , efficitur
- , en tu pulchra es.
- , est advocatorum qui clientibus desideria dictant.
- , et sic
- , hoc est ‘integrum.’ Ibid.,
- , id est ‘integer,’ omnis scilicet vitii expers. Idem præcipitur de agnis jugis sacrificii,
- , mūm, id est corporis vitium: a
- , ne offeratur pecus in quo sit
- , præcipitur de agno paschali, ut sit
- , quæ in sanctis.
- , quæ passus est in corpore suo, et
- , quibus ipsa nimirum sanctitas Christi tanquam victimæ paræfigurata est.
- , quod nos robustum et ad omnia perpetranda sufficientem possumus dicere.
- , recens interfectam; tamen viventem.
- , sed et quicquid ullam æqui atque honesti habet rationem; nam lex Mosis de hoc baptismo nihil præscripserat.
- Alii candidum exponunt esse puris et probis, rubrum et cruentum reprobis ad eos puniendos ut Isaia, cap. lxiii. dicitur,
- Amor Dei causat bonitatem in rebus, sed amor noster causatur ab ea.
- Amor Dei est infundens et creans bonitatem in amatis.
- Amor est complacentia amantis in amato. Amor est motus cordis, delectantis se in aliquo.
- Amor supernè descendens ad divinam pulchritudinem omnia convocat.
- Amorem istum non esse vulgarem ostendit, dum nos pretiosos esse dicit.
- Animula vagula, blandula,
- Bene et compositè C. Cæsar … de vita et morte disseruit, falsa, credo, existimans, ea quæ de infernis memorantur; diverso itinere malos a bonis loca tetra, inculta, fœda atque formidolosa habere
- Cœlum et terra, et omnia quæ in eis sunt, ecce undique mihi dicunt ut te amem, nec cessant dicere omnibus, ut sint inexcusabiles.
- Caliginosa nocte permit Deus:
- Christianos ad leones. Et puto, nos Deus apostolos novissimos elegit veluti bestiarios.
- Commendari se verecundiâ oris adeo sentiebat, ut apud senatum sic quondam jactaverit; usque adhuc certe animum meum probastis et vultum.
- Cur rubet vestimenta tua? quod nostri minus recte de Christi passione exponunt.
- De Cœnâ Domini
- Deseruit pede pæna claudo.
- Deus versus, et homo verus in unitatem Domini temperatur, ut, quod nostris remediis congruebat, unus atque idem Dei hominumque mediator et mori possit ex uno, et resurgere possit ex altero.
- Devenêre locos lætos, et amœna vireta
- Dilectio quæ est appetitivæ virtutis actus, etiam in statum viæ tendit in Deum primo et immediate.
- Diligi a patre, recipi in amicitiam summi Dei; a Deo foveri, adeoque Deo esse in deliciis.
- Ecce dico alium esse patrem, et alium filium, non divisione alium, sed distinctione.
- Effectus amoris quando habetur amatum, est delectatio.
- Eleganter periphrasi utitur loco nominis proprii, ut vim amoris sui exprimat.
- En ipse capellas
- Eos, quibus indulgere videtur, quibus parcere, molles venturis malis (Deus) format.
- Equidem vehementer lætor
- Evasisse putes, quos diri conscia facti
- Externum magis gaudii gestum, quam internam animi lætitiam significat, cum velut tripudiis et volutationibus gaudere se quis ostendit.
- Fas trepidat.
- Fateor insitam esse nobis corporis nostri caritatem.
- Fecisti nos ad te, domine, et irrequietum est cor nostrum donec veniat ad te.
- Formæ elegantia in Rege laudatur, non quod per se decor oris magni æstimari debeat, sed quia in ipso vultu sæpe reluceat generosa indoles.
- Fortunatorum nemorum, sedesque beatas
- Fuit legis servituti subjectus, ut eam implendo nos ab ea redimeret, et ab ejus servitute.
- Generi animantium omni est a natura tributum ut se, vitam, corpusque tueatur.
- Hæreses a philosophiâ subornantur. Inde Æones, et formæ nescio quæ, trinitas homines apud Valentinium, Platonicus fuerat; inde Marcionis Deus melior de tranquillitate, a Stoicis venerat. Et ut anima interire dicatur, ab Epicureis observatur, et ut carnis restitutio negetur, de unâ omnium philosophorum scholâ sumitur: … Quid ergo Athenis et Hierosolymis? quid Academiæ et Ecclesiæ? quid hæreticis et Christianis? Nostra institutio de porticu Salomonis est. Nobis curiositate opus non est post Jesum Christum; nec inquisitione post evangelium. Cum credimus, nihil desideramus ultra credere. Hoc enim priùs credimus, non esse quod ultra credere debeamus.
- Hic tibi præcipuè sit purâ mente colendus.
- Hoc fac, et vives
- Hoc quidem certum est, hoc vocabulo, summum illum consensum membrorum et capitis (id est, ecclesiæ et Christi) significari, de quo toties Paulus disserit. Deinde ut cum de Deo loquitur, ita, etiam de Christo glorioso disserens Scriptura, ad nostrum captum se demittit. Gloriosum autem ad dextram patris Christum sedere credimus; ubi dicitur nostris malis affici, quod sibi factum ducat quicquid nobis fit injuriæ, ideo clamans e cœlis, Saul cur me presequeris? Altiores speculationes scrutari, nec utile nec tutum existimo.
- Hoc quoque notandum, vitulos ad aras humeris hominum allatos non fere litare; sicut nec claudicante, nec aliena hostia placari deos; neque trahente se ab aris.
- Hoc tanto et ram ineffabili bono, nemo inventus est dignus; sordet natura sine gratia.
- Hos tu
- Hospes comesque corporis,
- In vita passivam habuit actionem; in morte passionem activam sustinuit; dum salutem operatur in medio terræ.
- Ista repetitio assensum indicat et studium quo eum quærebat, et mœrorem quo angebatur, quod occurrere non posset.
- Isthuc est sapere, non quod ante pedes modò est,
- Magna etiam illa communitas est, quæ conficitur ex beneficiis ultro citro, datis acceptis.
- Magna hominis miseria est cum illo non esse, sine quo non potest esse.
- Mallem
- Mens habet attonitos, et surdo verbere cædit!
- Morte tua vivens?
- Multo
- Natura sic apparet vitiata, ut hoc majoris vitii sit non videre.
- Nec hominem sonat.
- Nec ut soles dabias jocos.
- Neque honor ullus deberi potest Deo, si nihil præstat colenti; nec ullus metus, si non irascitur non colenti.
- Nil quidem emitur nisi interveniente pretio; sed hoc tamen additum magnam emphasin habet.
- Non imago, non simulachrum prohibetur; sed non facies tibi
- Nostra quippe et ipsius conjunctio, nec miscet personas, nec unit substantias, sed affectus consociat, et confœderat voluntates.
- Nunquam periclitatur religio nisi inter reverendissimos
- O Sapientia superba irridens Christum crucifixum!
- O felix culpa, quæ talem meruit redemptorem!
- Obedientia importat necessitatem respectu ejus quod præcipitur, et voluntatem respectu impletionis præcepti.
- Observatum est a sacrificantibus, ut si hostia quæ ad aras duceretur, fuisset vehementer reluctata, ostendissetque se invitam altaribus admoveri, amoveretur, quia invito Deo eam offerri putabant; quæ vero stetisset oblata, hanc volenti numini dari existimabant.
- Omnia diligit Deus, quæ fecit; et inter ea magnis diligit creaturas rationales, et de illis eas amplius quæ sunt membra unigeniti sui. Et multo magis ipsum unigenitum.
- Opera ad extra sunt indivisa.
- Optime in Dei Filium quadrat patris delicias
- Pallida, rigida, nudula?
- Passim sequitur corvum testâque lutoque.
- Per
- Per benevolam condolentiam
- Per gratiosam opitulationem
- Perfecto demum scelere, magnitudo ejus intellecta est.
- Perfice hoc precibus, pretio, ut hæream in parte aliqua tandem
- Præcipitur,
- Primus est deorum cultus, Deos credere: deinde reddere illis majestatem suam, reddere bonitatem, sine qua nulla majestas est. Scire illos esse qui præsident mundo: qui universa vi sua temperant: qui humani generis tutelam gerunt.
- Principium culmenque omnium rerum pretii, margaritæ tenent.
- Pro dii immortales! Cur interdum in hominum sceleribus maximis, aut connivetis, aut præsentis fraudis pœnas in diem reservatis!
- Prodromus
- Proprium objectum obedientiæ est præceptum, tacitum vel expressum, id est, voluntas superioris quocunque modo innotescat.
- Prospicere.
- Protinus æger ago; hanc etiam vix Tityre duco
- Prudens futuri temporis exitum
- Pulcher admodum præ filiis hominum
- Quæ nunc abibis in loca
- Quamvis speciali cura atque indulgentia Dei, populum Israelitcum constat electum, omnesque alias nationes suas vias ingredi, hoc est, secundum propriam permissæ sunt vivere voluntatem, non ita tamen se æterna Creatoris bonitas ab cationibus admoneret
- Quem genui? tuane hæc genitor per vulnera servor,
- Quemadmodum enim nobis arrhabonem Spiritus reliquit, ita et a nobis arrhabonem carnis accepit, et vexit in cœlum, pignus totius summæ illuc quandoque redigendæ.
- Qui, propter homines liberandos ab æternâ morte, homo factus est, et ita ad susceptionem humilitatis nostræ, sine suæ majestatis diminutione inclinans, ut manens quod erat, assumensque quod non erat; veram servi formam, ei formæ, in qua Deo patri est æqualis, adunaret, ut nec inferiorem absumeret glorificatio, nec superiorem minueret assumptio; salvâ enim proprietate utriusque substantiæ, et in unum coëunte personam, suscipitur a majestate humilitas, a virtute infirmitas, a mortalitate æternitas, et ad rependendum nostræ conditionis debitum, natura inviolabilis naturæ est unita passibili
- Quia unusquisque sibi virtutem acquirit; nemo sapientum de ea gratias Deo egit.
- Quid autem misericordia, nisi alienæ miseriæ quædam in nostro corde compassio; quâ alicui, si possumus, subvenire compellimur?
- Quo fugis Encelade? quascunque accessseris oras,
- Quod frequentur in Scriptura, pastoris nomen Deus usurpat, personamque induit, non vulgare est teneri in nos amoris signum. Nam quum humilis et abjecta sit loquendi forma, singulariter erga nos affectus sit oportet, qui se nostrâ causa ita demittere non gravatur: mirum itaque nisi tam blanda et familiaris invitatio ad eum nos alliciat.
- Quomodo igitur negat? negat secundum quid; hoc est, negat se ideo rogaturum patrem, ut patrem illis concilet, et ad illos amandos et exaudiendos flectat; quasi non sit suapte sponte erga illos propensus. Voluit ergo Christus his verbis persuadere apostolis, non solum se, sed etiam ipsum patrem illos complecti amore maximo. Et ita patrem eos amare, ac promptum habere animum illis gratificandi, et benefaciendi, ut nullius, neque ipsius filii opus habeat tali intercessione, qua solent placari, et flecti homines non admodum erga aliquem bene affecti
- Raro antecedentem scelestum
- Repetit non citra
- Ridetque, si mortalis ultra
- Saluberrime confitemur quod rectissime credimus, Deum Dominumque rerum omnium qui creavit omnia bona valde, et mala ex bonis exortura esse præscivit, et scivit magis ad suam omnipotentissimam bonitatem pertinere, etiam de malis benefacere, quam mala esse non sinere; sic ordinasse angelorum et hominum vitam, ut in ea prius ostenderet quid posset eorum liberum arbitrium, deinde quid posset suæ gratiæ beneficium, justitiæque judicium.
- Semper casuris similes, nunquamque cadentes.
- Sensus est de angelis, qui si cum Deo confederantur, aut si eos secum Deus conferat, non habens rationem eorum quæ in illis posuit, et dotium ac donorum quæ in illos contulit, et quibus eos exornavit et illustravit, inveniat eos stolidos. Sanè quicquid habent angeli, a Deo habent.
- Shaddai, Aquila interpretatur
- Sherlocismus Enervatus
- Si amabilis est sapientia cum cognitione rerum conditiarum, quam amabilis est sapientia, quæ condidit omnia ex nihilo!
- Speculum Sherlockianum
- Sub Jove semper eris
- Super vita; quas vitas? Quas sibi homines eligunt; alius elegit sibi vitam negociandi, alius vitam rusticandi; alius vitam fœnerandi, alius vitam militandi, alius illam, alius illam. Diversæ sunt vitæ, sed melior est misericordia tua super vitas nostras.
- Tametsi omnia unus idemque Deus efficit, ut dicitur, — opera Trinitatis ad extra sunt indivisa, distinguuntur tamen personæ discrimine in istis operibus.
- Tantane me tenuit vivendi, nate, voluptas,
- Te quod attinet non sumus solliciti, — illud modo desideramus, ut patrem nobis vel semel intueri concedatur.
- Trinitatis ad extra
- Tripudiare
- Unio substantialis est causa amoris sui ipsius; similitudinis, est causa amoris alterius; sed unio realis quam amans quærit de re amata, est effectus amoris.
- Unus verusque Mediator per sacrificium pacis reconcilians nos Deo; unum cum illo manebat cui offerebat; unum in se fecit, pro quibus offerebat; unus ipse fuit, qui offerabat, et quod offerebat.
- Ut pro me hostili paterer succedere dextræ,
- Vera via vitæ.
- Via nullius ante trita solo.
- Vicariam navere operam.
- Videre; sed etiam illa quæ futura sunt,
- Vindicæ Evangelicæ
- Voluntatem Dei nosse quisquam desiderat? fiat amicus Deo, quia si voluntatem hominis nosse vellet, cujus amicus non esset, omnes ejus impudentiam et stultitiam deriderent.
- Vox
- Vox hæc
- aberrare a scopo
- ad extra
- ad intra
- aliquid quo tendit
- alumnus
- amicitiæ
- arrabo
- arrha
- beneplaciti
- commune bonum
- communitas homini cum Deo
- contra antidotum insanire
- cuncta componens
- disponens
- ejusdem dolores socii
- eum esse me, in quem tu cum cuperes, nullam contumeliam jacere potueris, quæ non ad maximam partem civium convenerit
- genitivus materiæ
- germanissimam societatem
- gratia unionis
- in rerum natura
- in transitu
- inæqualitas officii non tollit æqualitatem naturæ
- lætitiâ gestiit, animi lætitiam gestu corporis expressit, exilivit gaudio.
- malæ fidei possessores
- massa auri
- omnes eramus unus ille homo
- operam et oleum
- pauci sacras Scripturas, plures nomina rerum, plurimi nomina magistrorum sequuntur
- paucissimæ lectionis mancipia
- permista deliciis auxilia
- pignus
- prima Veritas
- principium quo
- principium quod
- ruere cum Christo, quam regnare cum Cæsare. Pulchra terra, pulchrum cœlum, sed pulcherrimus dominus Jesus
- super vitas
- usque ad nauseam
- vicariam navare operam
This book has been accessed more than 60630 times since June 1, 2005.
|
