Index of Greek Words and Phrases
- ἀγαθός
- ἀγαπ.
- ἀδελφοί μου
- ἀκατάστατα
- ἀκατάσχετον
- ἀκαταστατος
- ἀπόστολοι ἐκκλησιῶν
- ἀπείραστός
- ἀπεκύησεν
- ἀποκυέω
- ἁμίαντος
- ἄνθος χόρτου
- ἄντρα
- ἄνωθέν ἐστιν
- Ἀντιτάσσομαι
- Ἀπείραστός
- ἐὰν πίστιν ἔχῃ τις
- ἐκεῖ
- ἐλευθερία
- ἐν εἰρήνῃ
- ἐν πρ. ἔχετε
- ἐξελέξατο
- ἐξομολογεῖσθε οὖν ἀλλήλοις τὰς ἁμαρτίας καὶ προσεύχεσθεπροσεύχεσθε] εὔχεσθε
- ἐπιθυμεῖτε . . . ἔξετε
- ἐπιθυμεῖτε . . . φονεύετε
- ἐπουράνιος
- ἐργάζόμενοι τὴν ἀνομίαν
- ἐστὶ, καταβαῖνον
- ἔμφυτον
- ἔνι
- ἔργου
- ἔχετε
- ἔχετε πίστιν θεοῦ
- ἕτερον εἰ μή
- Ἐπιβλέπω ἐπί
- ἡ σπιλοῦσα
- Ἰησοῦς Χριστός
- ὁ ἀδελφὸς
- ὁ πειράζων
- ὅς
- ὑπερήφανοι
- ὑπερήφανος
- ὑπομένω
- ὑπομονή
- ὕδωρ
- ὕλη
- ὕλην
- ῥυπαρᾷ ἐσθῆτι
- Αγε νῦν οἱ λέγοντες Σήμερον ἢ αὔριον πορευσόμεθα εἰς τήνδε τὴν πόλιν καὶ ποιήσωμεν ἐκεῖ ἐνιαυτὸν καὶ ἐμπορευόωμεθα καὶ κερδήσωμεν·
- Γεγονότας
- Δόξης
- Εἶτα
- Εὐπρέπεια
- Λειπόμαι
- Μὴ
- Μακάριος
- Μακροθυμήσατε οὖν, ἀδελφοί, ἕως τῆς παρουσίας τοῦ κυρίου. ἰδοὺ ὁ γεωργὸς ἐκδέχεται τὸν τίμιον καρπὸν τῆς γῆς, μακροθυμῶν ἐπ᾽ αὐτῷ ἕως λάβῃ πρόϊμον καὶ ὄψιμον
- Μετάγω
- Πρόσωπον
- Πρᾶγμα
- Σὺ πίστιν ἔχεις
- Τῷ κόσμῳ
- Ταπεινός
- Τροπή
- Χριστοῦ
- Χ. Ἰ.
- Χ., κ.
- αἰτεῖν
- αἰτεῖσθαι
- αὐτοῖς
- αὐχεῖ
- βασιλικόν
- βραδὺς εἰς ὀργήν
- γὰρ
- δίδωσιν χάριν
- δίδ. χάριν
- δίψυχος
- δόμα
- δαιμόνια
- δαιμόνιον
- δαμάζεται καὶ δεδάμασται τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπίνῃ
- δαπανάω
- δαπανήσητε
- δεῖξόν μοι . . . κάγώ σοι δείξω
- διὰ
- διὰ γράμματος καὶ περιτομῆς
- διὰ νόμου ἐλ.
- διάβολος
- διδάσκαλοι
- δωρεά
- εἰ μή
- εἶς ὁ θεὸς ἔστιν
- θεοῦ
- θρησκός
- θρησκεία
- θρησκεῖαι
- κόσμος
- κόσμος
- καὶ
- καὶ ἡ γλῶσσα πῦρ, ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας ἡ γλῶσσα καθίσταται ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν, ἡ σπιλοῦσα ὅλον τὸ σῶμα καὶ φλογίζουσα τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως καὶ φλογιζομένη ὑπὸ τῆς γεέννης.
- καὶ ζηλοῦτε . . . ἐπιτυχεῖν
- καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα
- καί
- καύσων
- καύσωνα
- καθ᾽ ὁμοίωσιν
- καθαρά
- κακίας
- κακόω
- καλὴ ἀναστροφή
- κατά
- καταβαῖνον
- κατακαυχάσθω
- κατακαυχᾶσθε
- καυχῶμαι
- κληρον. τῆς βασιλ.
- κριτήρια
- κριταί
- κτισμάτων
- κ.
- λείπεται
- λογίζομαι
- μάχαι
- μέλλοντες
- μεγάλα
- μεγάλα ἐργάζεται
- μεγάλα αὐχεῖ
- μεγάλου
- νῦν δὲ καυχᾶσθε ἐν ταῖς ἀλαζονίαις ὑμῶν· πᾶσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστιν.
- οὐδὲν ἦν ἔργον αὐτοῦ (τοῦ ἡνιόχου) κατατείνοντος οὐδὲ παρηγοροῦντος.
- οὐκ ἔχετε
- οὔτε
- πίστιν
- πόλεμοι
- πῦρ
- παπειν̥ς, ταπεινόω, ταπείνωσις
- πειράζεσθαι δοκῶν
- πειράζομαι
- πειράζω
- πειράω
- πειρῶμαι
- πειρασμόν
- πειρασμός
- περισσεία
- περισσωμα
- πικρὸν
- πολυδιδάσκαλοι
- πρὸς
- πρὸς φθόνον
- στέφανος
- στῆθι ἐκεῖ ἢ κάθου ὑπὸ τὸ ὑποπόδιον
- στῆθι ἢ κάθου ἐκεῖ ὑπὸ τὸ ὑποπόδιον
- στρατεύομαι
- στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν
- συλλαβοῦσα
- συνήργός
- τὰ ἐπιτήδ.
- τὰς μοιχαλίδας
- τὸ σπιλοῦν
- τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως
- τῆς δόξης
- ταῦτα οὕτως
- τηρήσῃ . . . πταίσῃ
- τι
- τις
- τροπή
- τροχόν
- φλογίζουσα
- χάρις
- χάρισμα
- χόρτου
- ἀγαθά;
- ἀγαθή
- ἀγαθός
- ἀγαθούς
- ἀγαθός
- ἀγαπάω
- ἀγμὸν χρὴ ναοῖο θυώδεος ἐντὸς ἰόντα ἔμμεναι· ἁγνείη δ᾽ ἐστὶ φρονεῖν ὅσια.
- ἀγνή
- ἀγχόνην ἐπιφανῆ, κύκλον καὶ τροχὸν ἀνάγκης ἀτελευτήτου, . . . οὐκ ἀκολουθίαν καὶ τὸ ἑξῆς ἐν βίῳ καὶ τὸν εἱρμὸν τῶν τῆς φύσεως πραγμάτων, ὡς ἡ Θάμαρ, οὐ γὰρ κλοιὸς, ἀλλ᾽ ὁρμίσκος αὐτῆς ὁ κόσμος
- ἀδελφὸν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ
- ἀδελφὸς ἢ ἀδελφὴ
- ἀδελφὸς δὲ Ἰακώβου
- ἀδελφὸς τοῦ πατρὸς αὐτῆς
- ἀδελφός μου
- ἀδελφή
- ἀδελφοὶ ἡμῶν
- ἀδελφοί
- ἀδελφοί μου
- ἀδελφοί μου ἀγαπητοί
- ἀδελφός
- ἀδιάκριτος
- ἀδιάκριτος
- ἀδικία
- ἀδολφὸς
- ἀδολφιδοῦς
- ἀδ. μου
- ἀεὶ δὲ ἄμεινον καθαρὰ καὶ λαμπρὰ ἱμάτια ἔχειν καὶ πεπλυμένα καλῶς ἢ ῥυπαρὰ καὶ ἄπλυτα, πλὴν τῶν τὰς ῥυπώδεις ἐργασίας ἐργαζομένων
- ἀκάθαρτα
- ἀκατάστασία
- ἀκατάστατοι ἐγένοντο
- ἀκατάστατον
- ἀκατάστατον κακόν
- ἀκατάστατος
- ἀκαταστασία
- ἀκαταστασία
- ἀκούσατε
- ἀκούω
- ἀκρόασις
- ἀκροατὴς ἐπιλησμονῆς . . . ποιητὴς ἔργου
- ἀκροατής
- ἀκροατής
- ἀκροαταί
- ἀκτάστατος
- ἀκ. ἐν πάσαις τ. ὁδοῖς αὐτοῦ
- ἀκ. κακόν
- ἀλήθεια
- ἀλαζόνας
- ἀλαζόνες
- ἀλαζών
- ἀλαλάζοντας
- ἀληθινή
- ἀλλὰ ἐπίγειος
- ἀλλὰ καὶ Διονύσιος ὁ Θρᾷξ ὁ γραμματικὸς ἐν τῷ Περὶ τῆς ἐμφάσεως περὶ τοῦ τῶν τροχίσκων συμβόλου φησὶ κατὰ λέξιν· ἐσήμαινον γοῦν οὐ διὰ λέξεως μόνον, ἀλλὰ καὶ διὰ συμβόλων ἔνιοι τὰς πράξεις, διὰ λέξεως μὲν ὡς ἔχει τὰ λεγόμενα Δελφικὰ παραγγέλματα, τὸ μηδὲν ἄγαν καὶ τὸ γνῶθι σαυτὸν καὶ τὰ τούτοις ὅμοια, διὰ δὲ συμβόλων ὡς ὅ τε τροχὸς ὁ στρεφόμενος ἐν τοῖς τῶν θεῶν τεμένεσιν εἱλκυσμένος παρὰ Αἰγυπτίων καὶ τὸ τῶν θαλλῶν τῶν διδομένων τοῖς προσκυνοῦσι. φησὶ γὰρ Ὀρφεὺς ὁ Θρᾴκιος·
- ἀλλά
- ἀλλ᾽ ἐρεῖ τις
- ἀλλ᾽ ἐρεῖ τις Σὺ πίστιν ἔχεις;ἔχεις;] ἔχεις
- ἀλλ᾽ οὔτε τῇ ψυχῆ κακόν ἐστιν ἡ τοῦ σώματος νόσος, εἴπερ ἰατρεία οὖσα τῆς ψυχῆς δέδεικται καὶ φαίνεται πολλαχοῦ ἐναργῶς αὐτή. καὶ εἰ ἐπιβλαβὴς δὲ τῷ μερικῷ σώματι ἡ νόσος ἦν καὶ ἡ φθορὰ αὐτῆς, ὡφέλιμος δὲ οὖσα ἐφαίνετο τῇ τε τοῦ χρωμένου ψυχῇ, καὶ τῇ τοῦ παντὸς συστάσει τῶν ἐν αὐτῷ στοιχείων, καὶ τῷ ἀπεράντῳ τῆς γενέσεως κύκλῳ, διὰ τοῦτο ἐπ᾽ ἄπειρον προϊόντι, διὰ τὸ τὴν ἄλλου φθορὰν ἄλλου γένεσιν εἶναι.
- ἀλ.
- ἀμίαντος
- ἀμφιβαλλόμενα
- ἀνάγκα γὰρ τὼς πολλὰ ἔχοντας τετυφῶσθαι πρᾶτον, τετυφωμένως δὲ ἀλαζόνας γίγνεσθαι, ἀλαζόνας δὲ γενομένως ὑπερηφάνως ἦμεν καὶ μήτε ὁμοίως μήτε ἴσως ὑπολαμβάνεν τὼς συγγενέας κ.τ.λ., ὑπερηφάνως δὲ γενομένως ὑβριστὰς ἦμεν
- ἀνάγκης
- ἀνάστατος καὶ ἀκατάστατος
- ἀνέκλειπτον
- ἀνέλεος τῷ μὴ ποιήσαντι ἔλεος
- ἀνέτειλεν
- ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος, καὶ συνήχθησαν
- ἀνήρ
- ἀνήρ, . . . εἰκὼν καὶ δόξα θεοῦ ὑπάρχων, ἡ γυνὴ δὲ δόξα ἀνδρός ἐστιν
- ἀνώτερον
- ἀνέλεος
- ἀνήρ
- ἀναγγελῶ ὑμῖν τί ἐστιν ἐν χειρὶ Κυρίου, ἅ ἐστιν παρὰ Παντοκράτορι οὐ ψεύσομαι
- ἀναγεγεννημένοι
- ἀναπόδοτος
- ἀναρριπίζω
- ἀναστροφή
- ἀναστροφῆς
- ἀναστροφή
- ἀνατέλλω
- ἀναφέρω
- ἀνεῴχθη δὲ τὸ στόμα . . . καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει εὐλογῶν τὸν θεόν
- ἀνεμίζω
- ἀνεμίζω
- ἀνεμιζομένῳ καὶ ῥιπιζομένῳ
- ἀνεμοῦμαι
- ἀνενέγκας κ.τ.λ.
- ἀνερίθευτοι
- ἀνεψιὸς
- ἀνθρώπου
- ἀνθρώπων
- ἀνθρωπίνη φύσις
- ἀνθρώπινος
- ἀντὶ τοῦ λέγειν ὑμᾶς Ἐὰν ὁ κύριος θέλῃ,θέλῃ] θελήσῃ
- ἀντίκειμαι
- ἀντίστητε δὲ τῷ διαβόλῳ
- ἀντιλεγόμενα
- ἀντιτάσσεται ὑμῖν
- ἀντιτάσσομαι
- ἀντιτάσσεται
- ἀνυπόκριτος
- ἀνυπόκριτος
- ἀνωθεν ἐρχόμενος
- ἀπὸ
- ἀπὸ θεοῦ
- ἀπὸ τοῦ κόσμου
- ἀπέρχομαι
- ἀπαύγασμα τῆς δόξης
- ἀπαύγασμα τ. δόξης
- ἀπαρχήν τινα τῶν αὐτοῦ (v. ἐαυτοῦ) κτισμάτων
- ἀπαρχή
- ἀπατῶν καρδίαν ἑαυτοῦ
- ἀπατάω
- ἀπείρᾶτος
- ἀπείραστός (ἐστιν)
- ἀπείραστός . . . κακῶν
- ἀπείραστος
- ἀπείρατος
- ἀπείρατος κακῶν
- ἀπείραστός
- ἀπεκύησεν
- ἀπεκύησεν ἡμᾶς
- ἀπελήλυθεν
- ἀπλῶς
- ἀποκυέω
- ἀποκυεῖ
- ἀποκυεῖ θάνατον
- ἀποκυεῖσθαι
- ἀπορία
- ἀπορρήτων
- ἀποσκίασμα
- ἀποσκίασμα
- ἀποτίθεμαι
- ἀποτελέω
- ἀποτελεῖσθαι
- ἀποτελεσθεῖσα
- ἀπροσωπολήμπτως
- ἀπό
- ἀπ. κακῶν
- ἀργή
- ἀργός
- ἀργός
- ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῶς ἐκκλησίας, καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ᾽ αὐτὸν ἀλείψαντες ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι [τοῦ κυρίου]·
- ἀσθενοῦντα
- ἀστεῖος τ. θεῷ
- ἀτιμάζω
- ἀτμίς
- ἀφ᾽ οὗ γε καὶ ἐς τοῦτο παρέκυψεν
- ἀφανίζω
- ἀφροσύνη
- ἀχαρίστως ὀνειδιεῖ
- ἀχρόνως
- ἁγνή
- ἁγνίζω
- ἁγνός
- ἁλυκὸν
- ἁλυκόν
- ἁμαρτία
- ἁμαρτίαν
- ἁμαρτίαν ἐργάζεσθε
- ἁμαρτία
- ἁπλῶς
- ἁπλοῦν τῷ τρόπῳ καὶ καθαρὸν οὐχ ὁμοίως
- ἁπλοῦς
- ἁπλουστάτου δέ μοι δοκεῖ εἶναι τὸ τὴν δύναμιν φανερὰν ποιήσαντα ἐκ ταύτης ἀγωνίζεσθαι περὶ καλοκἀγαθίας
- ἂν οἵ τε θεοὶ θέλωσι καὶ ὑμεῖς βούλησθε
- ἄγγελος
- ἄγε νῦν
- ἄγιος
- ἄλλας τε θρησκίας ἐπιτελέουσι
- ἄλλη δὲ σὰρξ κτηνῶν κ.τ.λ.
- ἄλλογ τινά
- ἄμεμπτος
- ἄμοιρον
- ἄμωμος
- ἄν
- ἄνδρα ἁπλοῦν καὶ γενναῖον . . . οὐ δοκεῖν ἀλλ᾽ εἶναι ἀγαθὸν ἐθέλοντα
- ἄνδρας κενούς
- ἄνθος
- ἄνθος ἀμυδρὸν ἀρετῆς μαραίνεσθαι
- ἄνθος τοῦ ἀγροῦ
- ἄνθρωποι ἀδελφοί
- ἄνθρωπος
- ἄνομος, ἀνομία
- ἄνωθεν
- ἄνωφεν κατερχοµένη
- ἄοινος ἀεὶ μέθη καὶ σκυθρωπὴ ταῖς τῶν ἀπαιδεύτων ἐνοικεῖ ψυχαῖς, ἐπιταραττομένη ὑπὸ ὀργῆς τινος ἢ δυσμενείας ἢ φιλονεικίας ἢ ἀνελευθερίας· ὧν ὁ οἶνος ἀμβλύνων τὰ πολλὰ μᾶλλον ἢ παροξύνων οἰκ ἄφρονας οὐδὲ ἡλιθίους ἀλλ᾽ ἁπλοῦς πεοεῖ καὶ ἀπανούργους, οὐδὲ παρορατικοὺς τοῦ συμφέροντος ἀλλὰ τοῦ καλοῦ προαιρετικούς
- ἄπαντες
- ἄπρακτος
- ἄρχετε
- ἄσημος ἐν
- ἄσπιλογ ἑαυτὸν τηρεῖ ἀπὸ τοῦ κόσμου
- ἄσπιλον
- ἄσπιλος . . . ἀπὸ τ. κόσμου
- ἄτρεπτος
- ἅγιος
- ἅγιος Ἰσραὴλ. τῷ κυρίῳ, ἀρχὴ (רֵאשִׁית
- ἅμιλλα
- ἅπαξ λεγόμενον
- ἅπας
- Ἀβραὰμ οὐχὶ ἐν πειρασμῷ εὑρέθη πιστός, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην
- Ἀβραάμ γέ τοι ἐπίστευσε τῷ θεῷ, καὶ δίκαιος ἐνομίσθη
- Ἀγαθός
- Ἀγαπῶσιν
- Ἀδελφοί μου
- Ἀδελφοί μου, μὴ ἐν προσωποληψίαις ἔχετε τὴν πίστιν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ ΧριστοῦΧριστοῦ] Χριστοῦ,
- Ἀδιάκριτος
- Ἀκούσατε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί. οὐχ ὁ θεὸς ἐξελέξατο τοὺς πτωχοὺς τῷ κόσμῳ πλουσίους ἐν πίστει καὶ κληρονόμους τῆς βασιλείας ἧς ἐπηγγείλατο τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν;
- Ἀλλὰ καὶ ἐὰν φῇς Δεῖξόν μοι τὸν θεόν σου, κἀγώ σοι εἴποιμι ἄν Δεῖξόν μοι τὸν ἄνθρωπόν σου κἀγώ σοι δείξω τὸν θεόν μου
- Ἀνήρ
- Ἀναβαθμοὶ Ἰακώβου
- Ἀναστρέφεσθαι
- Ἀναστροφή
- Ἀνεμίζω
- Ἀποκυέω
- Ἀποτελεσθεῖσα
- Ἀπροσδόκητος
- Ἀτυχίᾳ
- Ἄλλος (? Sym.), ἀγαπητὴ, ἐν σπατάλαις
- Ἄνθρωπε
- Ἄνωθεν
- ἐὰν ἀδελφὸς ἢ ἀδελφὴ γυμνοὶ ὑπάρχωσιν καὶ λειπόμενοι τῆς ἐφημέρου τροφῆς,
- ἐὰν ἔχητε πίστιν καὶ μὴ διακριθῆτε
- ἐὰν γὰρ εἰσέλθῃ εἰς συναγωγὴν ὑμῶν ἀνὴρ χρυσοδακτύλιος ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ, εἰσέλθῃ δὲ καὶ πτωχὸς ἐν ῥυπαρᾷ ἐσθῆτι,
- ἐὰν πίστιν λέγῃ τις ἔχειν
- ἐβασίλευσεν Σενναχηρὶμ ὁ υἱὸς ἀντ᾽ αὐτοῦ, καὶ αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ [al. αἱ ὁδ. τῆς Μηδίας] ἡκαταστάτησαν [so B; Α κατέστησα, א
- ἐγὼ δ᾽ ἔχω τίνι με δεῖ ἀρέσκειν, τίνι ὑποτετάχθαι, τίνι πείθεσθαι, τῷ θεῷ καὶ τοῖς μετ᾽ ἐκεῖνον
- ἐγγίζω
- ἐγγίσατε τῷ θεῷ, καὶ θγγίσει ὑμῖν. καθαρίσατε χεῖρας, ἀμαρτωλοί, καὶ ἁγνίσατε καρδίας, δίψυχοι.
- ἐγενήθην ὡς ἀνὴρ συντετριμμένος . . . ἀπὸ προσώπου Κυρίου καὶ ἀπὸ προσώπου εὑπρεπείας δόξης αὐτοῦ
- ἐγκεντρισθεῖσα
- ἐγκράτεια
- ἐγνώσθη
- ἐδικαιώθη
- ἐδικαιώθη ἡ σοφία
- ἐθελοθρησκεία
- ἐκ
- ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
- ἐκ πολλοῦ σπέρμα ἀνδραγαθίας ὑπάρχει
- ἐκ τῆς γενέσεως
- ἐκ τῶν ἄνω εἰμί
- ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν
- ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος
- ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καὶ κατάρα. οὐ χρή, ἀδελφοί μου, ταῦτα οὕτως γίνεσθαι.
- ἐκ τ. ἀγαθοῦ θησαυροῦ τὰ ἀγαθά
- ἐκβάλλω
- ἐκβαλοῦσα
- ἐκεῖνος
- ἐκκλίνω, ἐκπίπτω, ἐκστρέφομαι, ἐκτρέπομαι
- ἐκκλησία
- ἐκκλησίαν
- ἐκκλησία
- ἐκλήθη
- ἐκλέγομαι
- ἐκλεκτός
- ἐκλεκτούς
- ἐκλογή
- ἐκπίπτω
- ἐκπίπτω
- ἐκπειράζω
- ἐλέγχω
- ἐλέγχω
- ἐλεγχόμενοι
- ἐλευθέριος
- ἐλευθερία
- ἐλευθερία
- ἐλευθεριώτεροι
- ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικ.
- ἐμαράνθη ὥσπερ μολόχη (al. χλόη) ἐν καύματι ἢ ὥσπερ στάχυς ἀπὸ καλάμης αὐτόματος ἀποπεσών
- ἐμμελέστατα κραθῆναι πρὸς τὸ καλόν
- ἐμπλήκτως ἄνω καὶ κάτω ἐφέρετο, ὥσπερ ἐν κλύδωνι
- ἐμφύοααι
- ἐν
- ἐν ἀγάπῃ
- ἐν ἑνὶ στόματι δοξάζητε κ.τ.λ.
- ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως
- ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῃ σου
- ἐν ὐμῖν
- ἐν ὑμῖν
- ἐν αὐτῇ
- ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τὸν κύριον καὶ πατέρα, καὶ ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ᾽ ὁμοίωσιν θεοῦ
- ἐν εἰρήνῃ
- ἐν καρδίᾳ δισσῇ
- ἐν κοιλάσιν ὀρῶν ἢ λόχμαις ὕλαις τε
- ἐν λόγῳ ἀληθείας
- ἐν μηδενὶ λειπόμενοι
- ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ
- ἐν παντὶ ἐπλουτισθητε ἐν αὐτῷ, ἐν παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ γνώσει. . . . ὥστε ὑμᾶς μὴ ὑστερεῖσθαι ἐν μηδενὶ χαρίσματι
- ἐν πλησμονῇ ἄρτων καὶ ἐν εὐθηνίᾳ (οἴνου Α) ἐσπατάλων αὕτη (Sodom) καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς.
- ἐν πρύμνῃ δ᾽ ἄκρᾳ αὐτὸς λαβὼν ηὔθυνον ἀμφῆρες δόρυ
- ἐν πραΰτητι σοφίας
- ἐν προσωποληψίαις
- ἐν πρ.
- ἐν πυρί δοκιμάζεται χρυσός κ.τλ.
- ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ θεοῦ.
- ἐν τῇ διασπορᾷ
- ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν
- ἐν τῇ ποιήσει
- ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων
- ἐν τῷ αἰῶνι στεφανηφοροῦσα πομπεύει, τὸν τῶν ἀμιάντων ἄθλων ἀγῶνα νικήσασα
- ἐν ταῖς ἡδοναῖς δαπ.
- ἐν ταῖς ἡδ. ὑμῶν
- ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν
- ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν
- ἐν τ. διασπορᾷ
- ἐν φυλαηῇ
- ἐν . . . ἔχετε
- ἐνένεγκον
- ἐνὶ
- ἐνάλιος
- ἐναλίων
- ἐνεργουμένη
- ἐντολαί
- ἐντρυφήματα
- ἐξ ἐριθίας
- ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη
- ἐξ ἔργων δικαιοῦται
- ἐξ ὑμῶν
- ἐξ αἱρετῶν γὰρ διὰ τοῦτο ἐποίησαν κληρωτάς, ὅτι ἡποῦντο τοὺς ἐριθευομένους
- ἐξ οὗπερ ἐς τὴν Βρεταννίαν οὗτοι παρέκυψαν
- ἐξάγω
- ἐξέπεσεν
- ἐξέλκω
- ἐξανεμίζω
- ἐξανεμοῦμαι
- ἐξελκόμενος
- ἐξελκόμενος καὶ δελεαζόμενος
- ἐξομολόγησιν καὶ εὐπρέπειαν ἐνεδύσω
- ἐπέθηκεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον
- ἐπὶ
- ἐπί
- ἐπίγειος
- ἐπίσημος ἐν
- ἐπίτασις
- ἐπίγειος
- ἐπαγγέλλομαι
- ἐπαγγέλλομαι
- ἐπαινοῦμαι
- ἐπαμφοτερισταῖς
- ἐπειδὴ ψυχὴ μέν ἐστιν ἡ περιάγουσα ἡμῖν πάντα
- ἐπεκύησεν
- ἐπετίμα
- ἐπιβάλλοντας τοὺς βρόχους ἐπί ἀποσχαλιδώματα τῆς ὕλης δίκρα
- ἐπιβλέψητε δὲ ἐπὶ
- ἐπιβλέψητε δὲ ἐπὶ τὸν φοροῦντα τὴν ἐσθῆτα τὴν λαμπρὰν καὶ εἴπητε Σὺ κάθου ὧδε καλῶς, καὶ τῳ πτωχῷ εἴπητε Σὺ στῆθι ἢ κάθου ἐκεῖἢ κάθου ἐκεῖ] ἐκεῖ ἢ κάθου
- ἐπιβλέπω ἐπὶ
- ἐπιεικής
- ἐπιεικής
- ἐπιθυμία
- ἐπιθυμία μὲν γάρ, ὁλκὸν ἔχουσα δύναμιν, καὶ ἂν φεύγῃ τὸ ποθούμενον διώκειν ἀναγκάζει
- ἐπιθυμίας
- ἐπιθυμέω
- ἐπιθυμία
- ἐπιθυμεῖτε
- ἐπιθυμεῖτε καὶ οὐκ ἔχετε
- ἐπιθυμεῖτε, καὶ οὐκ ἔχετε· φονεύετε.φονεύετε.] φονεύετε
- ἐπικαλοῦμαι
- ἐπιλησμονή
- ἐπιποθέω
- ἐπιποθεῖ
- ἐπισκέπτεσθαι
- ἐπισκέπτομαι
- ἐπιστήμων
- ἐπιστήμων,
- ἐπιστήμων
- ἐπιστρέφω
- ἐπιστρέψαι δὲ δύνανταο ἐὰν ὅν ἐνεδύσαντο ῥύπον πάσης ἐπιθυμίας ἀπόθωνται καὶ τοσοῦτον ἀπονίψωνται ἕως ἂν ἀπόθωνται πᾶν τὸ συμβεβηκὸς ἀλλότριον τῇ ψυχῇ, καὶ μόνην αὐτὴν ὥσπερ γέγονεν ἀποδείξωσιν, ἵν᾽ οὕτως ἐν αὐτῇ θεωρῆσαι τὸν τοῦ πατρὸς λόγον, καθ᾽ ὅν καὶ γεγόνασιν ἐξ ἀρχῆς δυνηθῶσιν. κατ᾽ εἰκόνα γὰρ θεοῦ πεποίηται καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν γέγονεν . . . ὅθεν καὶ ὅτε πάντα τὸν ἐπιχυθέντα ῥύπον τῆς ἁμαρτίας ἀφ᾽ ἐαυτῆς ἀποτίθεται, καὶ μόνον τὸ κατ᾽ εἰκόνα καθαρὸν φυλάττει, εἰκότως διαλαμπρυνθέντος τοῦτου ὡς ἐν κατόπτρῳ θεωρεῖ τὴν εἰκόνα τοῦ πατρὸς τὸν λόγον, καὶ ἐν αὐτῷ τὸν πάτερα, οὗ καὶ ἐστιν εἰκὼν ὁ σωτήρ, λογίζεται κ.τ.λ.
- ἐπισυνήχθη ἐκκλησία
- ἐπιτήδειος
- ἐπιτηδεύματα ἡδονὰς ἔχοντα, ἃ κολακεύει μὲν ἡμῶν τὴν ψυχὴν καὶ ἕλκει ἐφ᾽ ἑαυτά, πείθει δὲ οὒ τοὺς καὶ ὁπῃοῦν μετρίοθς
- ἐπιτυγχάνω
- ἐπιφάνεια
- ἐποίησεν
- ἐργάζεται
- ἐργάτας
- ἐργάζομαι
- ἐριθία
- ἐριθία· ἡ διὰ λόγων φιλονεικία, λέγεται δὲ καὶ ἡ μισθαρνία
- ἐριθίαν
- ἐριθία
- ἐριθεία, -εύομαι
- ἐριθεύει, εἰκῆ, ἐργάζη μάτην
- ἐρπετά
- ἐρπετῶν
- ἐρρωμένους χρήμασιν ὅπλων δὲ καὶ σωμάτων πλήθει λειπομένους
- ἐρωτικαῖς ἀναγκαῖς
- ἐσθῆτι λαμπρᾷ
- ἐσθής
- ἐσιώπησαν ἐπί
- ἐσπαταλήσατε
- ἐστὶν γὰρ αὕτη (σοφία) εὐπρεπεστέρα ἡλίου
- ἐτελειὡθη
- ἐτρυφήσατε ἐπί τῆς γῆς καὶ ἐσπαταλήσατε, ἐθρέψατε τὰς καρδίας ὑμῶν ἐν ἡμέρᾳ σφαγῆς
- ἐφήμερος
- ἐφείδοντο μάλιστα τῶν ἐναλίων
- ἐχθρὸς τοῦ θεοῦ καθίσταται
- ἐ. π. λέγῃ τις ἔχειν
- ἑνί
- ἑρπετόν
- ἑτέρᾳ ὁδῷ
- ἑτερόδοξος
- ἑτερόδοξος, εὐγενής
- ἔκαστος ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ
- ἔκτισεν
- ἔλεος
- ἔμφυτον λόγον καλεῖ τὸν διακριτικὸν τοῦ βελτίονος καὶ τοῦ χείρονος, καθ᾽ ὃ καὶ λογικοὶ ἐσμὲν καὶ καλούμεθα
- ἔμφυτος
- ἔνδυσαι (Ἰερουσαλήμ) τὴν εὐπρέπειαν τῆς παρὰ τοῦ θεοῦ δόξης εἰς τὸν αἰῶνα
- ἔνεστι, ἔνεισι
- ἔνι
- ἔνιοι δὲ τῶν ὀρνίθων ἐν τοῖς ὄρεσι καὶ τῇ ὕλῃ κατοικοῦσιν
- ἔνοχος
- ἔξελθε, πάροικε, ἀπὸ προσώπου δόξης
- ἔοικεν κλύδωνι θαλάσσης
- ἔργα
- ἔργα μὴ ἔχῃ
- ἔργον
- ἔργον τέλειον ἐχέτω
- ἔριδάς τε καὶ ἐριθείας
- ἔρις
- ἔστιν
- ἔστιν . . . κατερχοµένη
- ἔστω
- ἔστω δὲ
- ἔτερον νόμον ἐν τοῖς μέλεσίν μου ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοός μου
- ἔτι ἔν σοι λείτει
- ἔφη
- ἔχῃ ἔργα
- ἔχει τὴν φύσιν ἀποτετελεσμένην
- ἔχετε τὴν πίστιν τοῦ κυρίου ἡμῶν κ.τ.λ.
- ἔχθρα
- ἔχω
- ἕκαστος δὲ πειράζεται ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας
- ἕκαστος δὲ πειράζεται ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐξελκόμενος καὶ δελεαζόμενος·
- ἕλκω
- ἕν σε ὑστερεῖ
- ἕτερον δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον, εἰ μὴ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ κυρίου
- ἕτερος
- Ἐκ
- Ἐν
- Ἐν ἑαυτοῖς
- Ἐνάλια
- Ἐξέλκω
- Ἐπιστήμων
- Ἐπιτήδειος
- Ἐπιτυγχάνω
- Ἐς δὲ θεὸν βασιλῆα καὶ εἰς γενετῆρα προπάντων,
- Ἔνι
- Ἔνοχος
- Ἔριθος
- ἡ ἀγαθὴ διάνοια οὐκ ἔχει δύο γλώσσας εὐλογίας καὶ κατάρας.
- ἡ ἀληθεία
- ἡ ἐπιθυμία
- ἡ ὀργή, [τὸ] θέλημα
- ἡ ὕλη
- ἡ γὰρ κρίσις
- ἡ γὰρ κρίσις ἀνέλεος τῷ μὴ ποιήσαντι ἔλεος· κατακαυχᾶται ἔλεον κρίσεως.
- ἡ γῆ πάλιν ἐξ ἀρχῆς καινὰς ἤνεγκε τῶν ζώων φύσεις
- ἡ γλῶσσα
- ἡ γλῶσσα καθίσταται
- ἡ γλῶσσα καθίστ.
- ἡ γραφὴ αὕτη
- ἡ γραφὴ λέγει
- ἡ γραφή
- ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα
- ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία
- ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἀγνή ἐστιν, ἔπειτα εἰρηνική, ἐπιεικής, εὐπειθής, μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν, ἀδιάκριτος, ἀνυπόκριτος·
- ἡ δὲ ὑπομονὴ ἔργον τέλειον ἐχέτω, ἵνα ἦτε τέλειοι καὶ ὁλόκληροι, ἐν μηδενὶ λειπόμενοι.
- ἡ δόξα
- ἡ εὐπρέπεια τοῦ προσώπου αὐτοῦ
- ἡ καθ. καὶ ἀμ. θρ.
- ἡ κρίσις
- ἡ πίστις
- ἡ πίστις ἐτελειώθη
- ἡ πόρνη
- ἡ πηγή
- ἡ πηγή = ἡ καρδία
- ἡ σοφία τοῦ κόσμου τούτου
- ἡ σπιλοῦσα
- ἡ σπιλοῦσα . . .γεέννης
- ἡ φιλία τοῦ κόσμου
- ἡγεμονία δ᾽ ἀφιλόνεικος καὶ ἀνερίθευτος ὀρθὴ μόνη
- ἡδονή
- ἡδονή
- ἡδοναί
- ἡλίκος
- ἡμᾶς
- ἡμῶν
- ἡνεμωμένος
- ἡπριθευμένων πεφιλοτιμημένων, ἡριθεύετο ἐφιλόνεικει
- ἡσύχαζε
- ἡτιμάσατε
- ἢ δοκεῖτε ὅτι
- ἢ δοκεῖτε ὅτι κενῶς ἡ γραφὴ λέγει, Πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα ὃ κατῴκισεν ἐν ἡμῖν
- ἢ οὐ δοκεῖ σοι ἀνδρὶ δικαίῳ πονηρὸν πρᾶγμα εἶναι ἐὰν ἀναβῇ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν καρδίαν ἡ πονηρὰ ἐπιθυμία
- ἢ πλίνθων ὀπτῶν σπάνις, ὗλαι δ᾽ εὔδενδροι
- ἤδη γὰρ ἐν ὄρεσιν ὕλη τριφθεῖσα ὑπ᾽ ἀνέμων πρὸς αὑτὴν ἀπὸ ταὑτομάτου πῦρ καὶ φλόγα ἀπ᾽ αὐτοῦ ἀνῆκεν
- ἤν
- ἦκα μάλα ψύξασα
- ἦν δὲ οὐδὲν ἔργον αὐτοῦ τῆς σπουδῆς ἐσκεδασμένων τῶν ἀνθρώπων
- ἦν δεδομένον σοι ἄνωθεν
- ἦσαν
- ἧς ἐπηγγείλατο τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν
- Ἠλίας ἄνθρωπος ἦν ὁμοιοπαθὴς ἡμῖν, καὶ προσευχῆ προσηύξατο τοῦ μὴ βρέξαι, καὶ οὐκ ἔβρεξεν ἐπί τῆς γῆς ἐνιαυτοὺς τρεῖς καὶ μῆνας ἕξ·
- Ἡλίκος
- Ἢ γραφή
- ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία . . . μίαν τ. ἐντολῶν τούτων τ. ἐλαχίστων
- ἰδέ
- ἰδοὺ ἡλίκον (not ὀλέγον) πῦρ ἡλίκην ὕλην ἀνάπτει
- ἰδοὺ ὁ μισθὸς τῶν ἐργατῶν τῶν ἀμησάντων τὰς χώρας ὑμῶν ὁ ἀφυστερημένος ἀφ᾽ ὑμῶν κράζει
- ἰδοὺ καὶ τὰ πλοῖα, τηλικαῦτα ὄντα καὶ ὑπὸ ἀνέμων σκληρῶν ἐλαυνόμενα, μετάγεται ὑπὸ ἐλαχίστου πηδαλίου ὅπου ἡ ὁρμὴ τοῦ εὐθύνοντος βούληται·
- ἰδοὺ μακαρίζομεν τοὺς ὑπομείναντας
- ἰδού
- ἰχθύες
- ἴστε
- ἴυγξ
- ἴχνος
- ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε
- ἵνα γνῶ εἱ ὑπομένει
- ἵππος
- Ἰ Χ.
- Ἰάκωβος
- Ἰακώβ
- Ἰησοῦ
- Ἰησοῦς
- Ἰ.
- Ἰ. Χ.
- Ἴστε
- Ἴστε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί. ἔστω δὲ πᾶς ἄνθρωπος ταχὺς εἰς τὸ ἀκοῦσαι, βραδὺς εἰς τὸ λαλῆσαι, βραδὺς εἰς ὀργήν,
- ὀλιγόπιστε, εἰς τί ἐδίστασας
- ὀνειδίζω
- ὀνειδισμός
- ὀπῆς
- ὀπή
- ὀργὴ γὰρ ἀνδρὸς
- ὀργὴ γὰρ ἀνδρὸς δικαιοσύνην θεοῦ οὐκ ἐργάζεται.
- ὀργή
- ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινός
- ὁ ἀλλότριος
- ὁ ἀντικείμενος
- ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος
- ὁ ἑτερόδοξος, αἱρετικός
- ὁ ὀφθαλμός, τὸ σῶμα
- ὁ Σατανᾶς
- ὁ γὰρ εἰπών κ.τ.λ.
- ὁ γὰρ εἰπών μὴ μοιχεύσῃς
- ὁ γὰρ πένης καὶ ἄφθονος, ἐπί πᾶσι Κυρίῳ εὐχαρισοτῶν, αὐτὸς παρὰ πᾶσι πλουτεῖ, ὅτι οὐκ ἔχει τὸν πονηρὸν περισπασμὸν τῶν ἀνθρώπων.
- ὁ γὰρ σὲ (John) πειράζων τὸν ἀπείραστον πειράζει
- ὁ γέλως αὐτῶν (μωρῶν) ἐν σπατάλῃ ἁμαρτίας
- ὁ δὲ ἐμπλατύνων ἑαυτὸν ἐν τῷ παρόντι βίῳ διὰ σπατάλης καὶ μέθης καὶ δόξης ἀπανθούσης κ.τ.λ.
- ὁ δὲ Σοφοκλῆς ἐριθεῦσαι μέν τι ὡς πρεσβυτέρῳ (sc. Aeschylus) μὴ βουληθείς, οὐ μὴν παραλιπεῖν αὐτὸ δοκιμάζων ψιλῶς φησι κ.τ.λ.
- ὁ δὲ παρακύψας εἰς νόμον τέλειον τὸν τῆς ἐλευθερίας καὶ παραμείνας, οὐκ ἀκροατὴς ἐπιλησμονῆς γενόμενος ἀλλὰ ποιητὴς ἔργου, οὗτος μακάριος ἐν τῇ ποιήσει αὐτοῦ ἔσται.
- ὁ δὲ στόφανος ἔσται τοῖς ὑπομένουσιν
- ὁ δὲ ταύτην (τὴν τῶν ὅλων οὐσίαν) διοικῶν λόγος οὐδεμίαν ἐν ἑαυτῷ αἰτίαν ἔχει τοῦ κακοποιεῖν, κακίαν γὰρ οὐκ ἔχει.
- ὁ διάβολος
- ὁ θεὸς ἐπείραζεν τὸν Ἀβραάμ
- ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰ. Χ.
- ὁ θεὸς τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰ. Χ. ὁ πατὴρ τῆς δόξης
- ὁ θεὸς τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰ. Χ., ὁ πατὴρ τῆς δόξης
- ὁ θεὸς τ. δόξης
- ὁ θεός
- ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας
- ὁ κόσμος τ. ἀδ.
- ὁ κύριος ἐβασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο
- ὁ κριτὴς τ. ἀδ.
- ὁ κ. οὗtow
- ὁ κ. τ. ἀδ. ἡ γλ. καθίστ. ἐν τ. μέλ. ἡμ.
- ὁ λόγος τῆς ἀληθείας
- ὁ λόγος τοῦ θεοῦ
- ὁ λογισμός
- ὁ πανουργότερος
- ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ
- ὁ πατήρ σου καὶ ἐγώ
- ὁ πειράζων
- ὁ πειράζων ἐπείραζεν
- ὁ πλούσιος
- ὁ πλοῦτος
- ὁ πλοῦτος ὑμῶν σέσηπεν, καὶ τὰ ἱμάτια ὑμῶν σητόβρωτα γέγονεν,
- ὁ πνευματικός
- ὁ προκόπτων. ὁ ὰσκητής
- ὁ σπάταλος
- ὁ σπαταλιστὴς ἐκεῖνος
- ὁ τῆς γενέσεως ποταμός
- ὁ ταπεινός
- ὁ τειράζων
- ὁ τοῦ κόσμου κτίστης, ὁ πλάσας ἀνθρώπου γένεσιν καὶ πάντων ἐξευρών γένεσιν.
- ὁ τρυφερός
- ὁ τ. κόσμου Κτίστης, ὁ πλάσας ἀνθρώπου γένεσιν καὶ πάντων ἐξευρὼν γένεσιν
- ὁ χρυσὸς ὑμῶν καὶ ὁ ἄργυρος κατίωται, καὶ ὁ ἰὸς αὐτῶν εἰς μαρτύριον ὑμῖν ἔσται καὶ φάγεται τὰς σάρκας ὑμῶν· ὡς πῦρ
- ὁδοί
- ὁδός
- ὁλόκληροι
- ὁλόκληρος
- ὁλόκληρος
- ὁμοίως δὲ καὶ
- ὁμοίως δὲ καὶ Ῥαὰβ ἡ πόρνη οὐκ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη, ὑποδεξαμένη τοὺς ἀγγέλους καὶ ἑτέρᾳ ὁδῷ ἐκβαλοῦσα;
- ὁμοίωσις
- ὁμο̥ωσις
- ὁμοίωσις
- ὁμοιοπαθής
- ὁποῖος ἦν
- ὁράω
- ὁρᾶτε
- ὁρᾶτε ὅτι ἐξ ἔργων δικαιοῦται ἄνθρωπος καὶ οὐκ ἐκ πίστεως μόνον.
- ὁρατὰ φέγγη τῷ βλεπομένῳ
- ὁρμή
- ὁρμή
- ὃν ἐπηγγείλατο
- ὃν ἡγάπησα
- ὃν δὴ μεθερμηνεύεσθαι Πατρὸς φίλον
- ὃς ἂν ἀποτελεσθῇ πρὸς ἀρετήν
- ὃς ἐὰν οὖν βουληθῇ
- ὃς κατασπαταλᾷ ἐκ παιδὸς οἰκέτης ἔσται
- ὄνομα
- ὅλον τὸν νόμον τηρήσῃ
- ὅμοιον καὶ τὸ ἐριθεύεσθαι τῷ δεκάζεσθαί ἐστιν, καὶ ἡ ἐριθεία εἴρηται ἀπὸ τῆς τοῦ μισθοῦ δόσεως
- ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἐριθία, ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα.
- ὅπου γάρ
- ὅς
- ὅσοι ἐν νόμῳ ἧμαρτον διὰ νόμου κριθήσονται
- ὅσοι δὲ μετὰ νόμου ζῶσιν ἐλεύθεροι
- ὅσοις δὲ ἄνωθεν
- ὅστις
- ὅταν
- ὅταν σπαταλῶσιν
- ὅτι
- ὅτι ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων
- ὅτι εἴ τις ἀκροατὴς λόγου ἐστὶν καὶ οὐ ποιητής, οὗτος ἔοικεν ἀνδρὶ κατανοοῦντι τὸ πρόσωπον τῆς γενέσεως αὐτοῦ ἐν ἐσόπτρῳ
- ὅτι εἶς θεὸς ἔστιν
- ὅτι κενῶς ἡ γραφὴ λέγει
- ὅτι οὐκ ἐκ πίστεως
- Ὀνειδίζω
- Ὀνειροπομπὸς Ἀγαθοκλεῦς
- Ὀπή
- Ὁ μὲν ἁπλούστερος
- Ὁδοῖς
- Ὃν τρομέει καὶ γαῖα καὶ οὐρανὸς ἡδὲ θάλασσα
- Ὅπου
- Ὅστις γὰρ ὅλον τὸν νόμον τηρήσῃ, πταίσῃ δὲ ἐν ἑνί, γέγονεν πάντων ἔνοχος.
- ὑβριστάς
- ὑβριστής
- ὑμεῖς δὲ
- ὑμεῖς δὲ ἡτιμάσατε τὸν πτωχόν. οὐχ οἱ πλούσιοι καταδυναστεύουσιν ὑμῶν, καὶ αὐτοὶ ἕλκουσιν ὑμᾶς εἰς κριτήρια;
- ὑπάρχωσιν
- ὑπὸ κ.τ.λ.
- ὑπὸ τὸ ὑποπόδιόν μου
- ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας
- ὑπὸ τοῦ διαβόλου
- ὑπό
- ὑπόδειγμα
- ὑπόδειγμα λάβετε, ἀδελφοί, τῆς κακοπαθίας καὶ τῆς μακροθυμίας τοὺς προφήτας, ὃι ἐλάλησαν ἐν τῷ ὀνόματι Κυρίου.
- ὑπ᾽ ἀνέμου ῥιπίζεται
- ὑπάγω
- ὑπάρχω
- ὑπερήφανος
- ὑπερήφανος ἐξ ἀλαζονείας
- ὑπερῷα ῥιπιστά
- ὑπερήφανος
- ὑπερηφάνοις
- ὑπερηφανώτεροι καὶ ἀλεγιστότεροι
- ὑποδέχομαι
- ὑποδεξαμένη
- ὑπομένει
- ὑπομένουιν ἔλεον
- ὑπομένω
- ὑπομείνας
- ὑπομενεῖ καὶ ἡσυχάσει εἰς τὸ σωτήριον Κυρίου
- ὑπομονή
- ὑπομονήν
- ὑπομονή
- ὑποπόδιον
- ὑποτάγηθι τῷ κυρίῳ καὶ ἱκέτευσον αὐτόν· μηή παραζήλου ἐν τῷ κατευοδουμένῳ ἐν τῇ ζωῇ, κ.τ.λ. οἱ δὲ ὑπομένοντες τὸν κύριον αὐτοὶ κληρονομήσουσιν τὴν γῆν
- ὑποτάγητε οὖν τῷ θεῷ
- ὑποτάσσομαι
- ὑποταγησόμεθα τῷ πατρὶ τῶν πνευμάτων
- ὑπό
- ὑστερῶ
- ὑστεροῦμαι
- ὕδωρ
- ὕλαν
- ὕλαν ἀνά τ᾽ ἄντρα καὶ
- ὕλη
- ὕλη δὲ σπέος ἀμφιπεφύκει τηλεθόωσα
- ὕλην
- ὕψος
- Ὑπάγετε ἐν ειρήνῃ
- Ὑπάρχω
- Ὑπό
- Ὑποτάγητε οὖν τῷ θεῷ· ἀντίστητε δὲ τῷ διαβόλῳ, καὶ φεύξεται ἀφ᾽ ὑμῶν·
- ὡς ἄνθος χόρτου
- ὡς δ᾽ ίτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ, πάντῃ τ᾽ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἱ δέ τε θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ
- ὡς διὰ νόμου ἐλευθερίας
- ὡς κενοῦ καὶ ἀλαζόνος
- ὡς τοῦ Διὸς διάκονον ἔδει, ἅμα μὲν κηδόμενος, ἅμα δ᾽ ὡς τῷ θεῷ ὑποτεταγμένος
- ὥσπερὥσπερ] + γὰρ
- ὦ ἄνθρωπε κενέ
- ὦ ἄνθρωπε κενέ
- ὦ ἄνθ. κενέ
- ὦσιν
- Ὥστε
- ὴ ἐν προσωποληψίαις ἔχετε
- ᾧ τις ἧττηται
- ῥῆμα
- ῥεμβεύων
- ῥιπή
- ῥιπίζομαι
- ῥιπίζω
- ῥιπίς
- ῥιπίζω
- ῥυπαρία
- ῥυπαρίαν καὶ περισσείαν
- ῥυπαρίαν καὶ περισσ.
- ῥυπαρία
- ῥυπαρός
- Ῥύεται ἐκ θανάτου ἔλεος, κρίσις ὅπποτ᾽ ἂν ἔλθῃ.
- Ῥαὰβ ἡ πόρνη
- Ῥαάβ
- ͖ατακαυχᾶσθε
- Αὐχέω
- Αβραὰμ
- Αβραὰμ ὁ πατὴρ ἡμῶν
- Αγε νῦν οἱ πλούσιοι, κλαύσατε ὀλολύζοντες ἐπί ταῖς ταλαιπωρίαις ὑμῶν ταῖς ἐπερχομ͓ναις.
- Αδελφοί μου, ἐάν τις ἐν ὑμῖν πλανηθῇ ἀπὸ τῆς ἀληθείας καὶ ἐπιστρέψῃ τις αὐτόν,
- Βιβλ. καταλ.
- Βλασφημέω
- Βούλομαι
- Βουληθείς
- Βρύω
- Γέλα μὲν τοῦ βίου τὸν τροχόν, ἀτάκτως κυλιόμενον· φυλάττου δὲ τὸν βόθρον [τροχὸν, Migne] εἰς ὃν κυλίει τοὺς ἐν αὐτῷ νυστάζοντας.
- Γένεσις
- Γίνεσθε δὲ ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ ἀκροαταί μόνον παραλογιζόμενοι ἐαυτούς
- Δέ
- Δίκαιον ὑποτάσσεσθαι τῷ θεῷ καὶ μὴ θνητὸν ὄντα ὑπερήφανα φρονεῖν
- Δαίμονες ὃν φρίσσουσι, θεῶν δὲ δέδοικεν ὅμιλος
- Δαμάζω
- Δελεάζω
- Διὰ τί τὴν γαμουμένην ἅπτεσθαι πυρὸς καὶ ὕδατος κελεύουσιν; . . . ἢ ὅτι τὸ πῦρ καθαίρει καὶ τὸ ὕδωρ ἁγνίζει, δεῖ δὲ καθαρὰν καὶ ἁγνὴν διαμένειν τὴν γαμηθεῖσαν
- Διὸς δ᾽ ἐτελείετο βουλή
- Δυναστεύω
- Εἰ τὴν ζωὴν τὴν ὄντως ποθεῖς, προσδέχου ἀεὶ τὸν ἀνθρώπινον θάνατον, καὶ μίσει τὸν παρόντα βίον· ὁρᾷς γὰρ τὸν τροχὸν ἀτάκτως κυλιόμενον.
- Εἴ τις δοκεῖ θρησκὸς εἶναι μὴ χαλιναγωγῶν γλῶσσαν ἑαυτοῦἑαυτοῦ bis
- Εὐθύνω
- Εi δέ τις ὑμῶν λείπεται σοφίας, αἰτείτω παρὰ τοῦ διδόντος θεοῦ πᾶσιν ἁπλῶς καὶ μὴ ὀνειδίζοντος, καὶ δοθήσεται αὐτῷ·
- Θέλω
- Θώθ, ὅν πᾶς θεὸς προσκυνεῖ καὶ πᾶς δαίμων φρίσσει.
- Θεοῦ
- Θηρία
- ΙΑΚΩΒΟΥ
- ΙΑΚΩΒΟΥ θεοῦ καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ δοῦλος ταῖς δώδεκα φυλαῖς ταῖς ἐν τῇ διασπορᾷ χαίρειν.
- Κύκλου τ᾽ αὖ λῆξαι καὶ ἀναπνεύσαι κακότητος.
- Κύπτω
- Κύριος
- Καὶ
- Καθίστασθαι εἰς
- Κακοπαθεῖ τις ἐν ὑμιν; προσευχέσθω· εὐθυμεῖ τις; ψαλλέτω
- Καλός
- Καρπὸς δικαιοσύνης
- Καταδυναστεύω
- Καταρῶμαι
- Καυχάσθω δὲ [ὁ] ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ
- Κενός
- Κλύδων
- Κληρον. τ. βασιλ.
- Κτίσις
- Κυρίου
- Λέγει
- Λαμπρός
- Λείπομαι
- Μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον κ.τ.λ.
- Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων, ἀλλήλων, ἀδελφοί· ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ ἢ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καταλαλεῖ νόμου καὶ κρίνει νόμον· εἰ δὲ νόμον κρίνεις, οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου ἀλλὰ κριτής.
- Μὴ μοιχεύσῃς
- Μὴ πλανᾶσθε
- Μὴ πλανᾶσθε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί.
- Μὴ πολλοὶ διδάσκαλοι γίνεσθε, ἀδελφοί μου, εἰδότες ὅτι μεῖζον κρίμα ληψόμεθα·
- Μὴ φονεύσεις
- Μακάριος ὁ ὑπομένων
- Μαραίνομαι
- Μεγάλαυχέω
- Μοιχοὶ καὶ
- Οὐχὶ τῷ θεῷ ὑποταγήσεται ἡ ψυχή μου; παρ᾽ αὐτοῦ γὰρ τὸ σωτήριόν μου. . . . πλὴν τῷ θεῷ ὑποτάγηθι, ἡ ψυχή μου, ὅτι παρ᾽ αὐτοῦ ἡ ὑπομονή μου.
- Οὔτε
- Οὕτως
- Πόθεν πόλεμοι καὶ πόθεν μάχαι ἐν ὑμῖν; οὐκ ἐντεῦθεν, ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν;
- Πᾶσαν χαρὰν ἡγήσασθε, ἀδελφοί μου, ὅταν πειρασμοῖς περιπέσητε ποικίλοις
- Παῦλος δοῦλος θεοῦ, ἀπόστολος δὲ Ἰ. Χ.
- Παντοίην
- Παρέρχομαι
- Παραβάτης
- Παρακύπτω
- Παραλλάσσω, παράλλαξις, παραλλαγή
- Πατέρα
- Πειρασμός
- Ποιῆσαι
- Πορεία
- Πρὸ πάντων δέ, ἀδελφοί μου, μὴ ὀμνύετε, μήτε τὸν οὐρανὸν μήτε τὴν γῆν μήτε ἄλλον τινὰ ὅρκον· ἤτω δὲ ὑμῶν τό Ναί ναὶ καὶ τό Οὔ οὔ, ἵνα μὴ ὑπὸ κρίσιν πέσητε.
- Πταίω
- Σύ
- Σατανᾶ
- Σκιᾷ καὶ τροχῷ τὰ λυπηρὰ τοῦ βίου καὶ τὰ φαιδρὰ παράβαλλε· ὡς γὰρ σκιὰ οὐ μένει, καὶ ὡς τροχὸς κυλίεται
- Σκοτόμαινα νύξ ἐστιν ἐν ᾗ μαίνεται καὶ ἀκαταστατεῖ τὰ οὐράνια
- Στρατεύομαι
- Τί ὄφελος, ἀδελφοί μου, ἐὰν πίστιν λέγῃ τις ἔχειν ἔργα δὲ μὴ ἔχῃ; μὴ δύναται ἡ πίστις σῶσαι αὐτόν;
- Τίκτω
- Τίς
- Τίς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων ἐν ὑμῖν; δειξάτω ἐκ τῆς καλῆς ἀναστροφῆς τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν πραΰτητι σοφίας.
- Τῶν ἔργων
- Ταύτην τὴν εὐγένειαν οὐ μόνον θεοφιλεῖς ἄνδρες ἀλλὰ καὶ γυναῖκες ἐζήλωσαν
- Ταπείνωσις
- Ταρτάριοί τε μυχοὶ καὶ δαίμονες ἐκφρίσσουσιν
- Τοίνυν
- Τοῖς ἀγαπῶσιν
- Φύσις
- Φύω
- Φαῦλος
- Φλ. τ. τροχόη
- Χριστός
- Χριστιανός
- Χριστοῦ Ἰησοῦ
- Χ.
- Χ. Ἰ.
- αἰτέω
- αἰτέω
- αἰτείτω δὲ ἐν πίστει, μηδὲν διακρινόμενος
- αἰτείτω δὲ ἐν πίστει, μηδὲν διακρινόμενος, ὁ γὰρ διακρινόμενος ἔοικεν κλύδωνι θαλάσσης ἀνεμιζομένῳ καὶ ῥιπιζομένῳ·
- αἰτεῖτε
- αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε
- αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε, διότι κακῶς αἰτεῖσθε, ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε.
- αἰτοῦμαι
- αἱ δ᾽ ἀπὸ γεωμετρίας καὶ ἀστρολογίας καὶ ἁρμονικῆς δριμὺ καὶ ποικίλον ἔχουσαι τὸ δέλεαρ [ἡδοναὶ] οὐδενὸς τῶν ἀγωγίμων ἀποδέουσιν, ἕλκουσαι καθάπερ ἴϋγξι τοῖς διαγράμμασιν
- αὐγή
- αὐτὸν μὲν καλὸν καλῶς ἐκάθισε, κύκλῳ δὲ τὰς πόλεις περιέστησε τ. ἀγάλματος
- αὐτός
- αὐτός δὲ πειράζει
- αὐτῷ εὑρεθῆναι
- αὐτῷ τῷ χαρίζεσθαι καὶ εὖ ποιεῖν
- αὐτός
- αὐχέω
- αὐχήματα
- αὐχήσεις
- αὐχέω
- αὕτη γὰρ τῶν ἀνθρώπων ἡ φύσις, ἄνωθεν καὶ κατὰ γνώμην τοῦ τοιήσαντος συγκεκληρωμένην ἔχουσα τὴν ἀνωμαλίαν
- βάρος θράσος ἔχουσι
- βασιλεία
- βασιλικὸς καὶ θεῖος
- βασιλικός
- βασιλικός
- βλάσφημοι
- βλέπεις
- βλέπεις ὅτι ἡ πίστις συνήργει τοῖς ἔργοις αὐτοῦ καὶ ἐκ τῶν ἔργων ἡ πίστις ἐτελειώθη,
- βλέπω
- βλαστάνω
- βλασται περιτταί . . . τ. βλαβερὰν ἐπίφυριν
- βλασφημία
- βλασφημέω
- βούλεσθαι
- βούλεσθαι μὲν ἐπί μόνου λεκτέον τοῦ λογικοῦ, τὸ δὲ θέλειν καὶ ἐπὺ ἀλόγου ζῴου
- βούληται
- βούλομαι
- βουλή
- βουλόμενος
- βουλεύομαι
- βουληθεὶς ἀπεκύησεν ἡμᾶς λόγῳ ἀληθείας, εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς ἀπαρχήν τινα τῶν αὐτοῦαὐτοῦ] ἐαυτοῦ
- βουληθείς
- βούλομαι
- βρέφος
- βρόμος δεινός
- βρύει
- βρύω
- βραδύς
- βρύω
- γὰρ
- γάρ
- γάρ πω κατανοῶ τὸ νῦν ἐρωτώμενον
- γέγονεν πάντων
- γέγραπται γάρ, Ὑπερηφάνοις ὁ θεὸς ἀντιτάσσεται· σπουδάσωμεν οὖν μὴ ἀντιτάσσεσθαι τῷ ἐπισκόπῳ, ἵνα ὦμεν θεῷ ὑποτασσόμενοι
- γένεσιν
- γένεσις
- γίνεσθαι
- γίνεσθε
- γῆν μὲν καὶ ὄρη καὶ ποταμοὺς καὶ ὕλην οὐρανόν τε ξύμπαντα
- γέεννα
- γένεσις
- γίνομαι
- γαῖα
- γενέσεως
- γενόμενος
- γεννήσας αὐτὸν (Adam) ὁ πατὴρ ἡγεμονικὸν φύσει ζῶον οὐκ ἔργῳ μόνον ἀλλὰ καὶ τῇ διὰ λόγου χειροτονίᾳ καθίστησι τῶν ὐπὸ σελήνην ἁπάντων βασιλέα
- γενναῖος
- γινώσκετεγινώσκετε] γινωσκέτω
- γινώσκω
- γλῶσσα
- γλυκύ
- γνώμας λειπομένα σοφᾶς
- γνώσκοντες
- γνώσκοντες ὅτι τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως κατεργάζεται ὑπομονήν·
- γραφή, ἡ
- γυμνοί
- γυμνός
- δὲ
- δέ
- δέλεαρ
- δέλεαρ, δελεάζω
- δέξασθε
- δήσαντα δ᾽ ἐκ τῆς ὕλης τὰς κύνας
- δίγνωμος, δίγλωσσος
- δίδωσιν
- δίδωσιν χάριν
- δίκαιος
- δίκαιος εἰμι
- δίχα θυμὸν
- δίψυχος
- δίψυχος δίψυχία, διψυχέω
- δόκιμος
- δόκιμος, δοκιμάζω
- δόματα
- δόξα
- δόξα Χριστοῦ
- δόσεως καὶ λήμψεως
- δόσις
- δόσις παραλλαγή
- δόσις . . . δώρημα
- δώδεκα φυλαῖς
- δώρημα
- δώσουσιν ἔλεος
- δῆμος ἄστατον κακόν
- δῶρα
- δῶρον
- δίδωμι
- δίψυχος
- δαιμόνια
- δαιμόνιος
- δαιμονίων
- δαιμονιώδης
- δαιμονιώδης
- δαμάζω
- δαπανάω
- δαπανήσητε
- δαπανάω
- δασεῖαν ὕλαις ὁδόν
- δείξει
- δεῖ
- δεῖ, χρή
- δείκνυμι
- δεδημοσιευμένας
- δειξάτω
- δεκάζεσθαι
- δεκαιοῦσθαι
- δελεάζεται
- δελεάζω
- δελεάζω
- δημιουργός
- διὰ
- διὰ δόξης
- διὰ λόγου ζῶντος θεοῦ καί μένοντος
- διὰ προσκόμματος
- διὰ τὰς ἐριθείας
- διὰ τὰς ἔξωιεμ αὐτοὺς ἑλκούσας ἡδονὰς τοῦ βίου
- διὰ τὴν π.
- διὰ τί λογικοὶ ὄντες οὐ γίνομεθα φρονιμοί; διὰ τί ἔμφυτον τὸ περὶ θεοῦ παρὰ χριστοῦ λαβόντες κριτήριον εἰς ἀγνοίαν καταπίπτομεν, ἐξ ἀμελείας ἀγνοοῦντες τὸ χάρισμα ὁ εἰλήφαμεν ἀνοήτως ἀπολλύμεθα
- διὰ τὸ θέλημά σου ἦσαν (not εἰσίν) καὶ ἐκτίσθησαν
- διὰ τό μὴ αἰτεῖσθαι ὐμᾶς
- διὰ τοῦτο ἐροῦσιν, δ. τ. λέγεται
- διὰ τοῦτο γοῦν καὶ τῆς περὶ θεοῦ θεωρίας ἔχει τὴν ἔννοιαν, καὶ αὐτὴ ἑαυτῆς γίνεται ὁδός, οὐκ ἔξωθεν, ἀλλ᾽ ἐξ ἑαυτῆς λαμβάνουσα τὴν τοῦ θεοῦ λόγου γνῶσιν καὶ κατάληψιν
- διὰ τ. νόμου μανθάνοντες οἱοὶ γεγόναμεν
- διά
- διάδημα, μίτρα
- διὸ καὶ πιστεῦσαι λέγεται τῷ θεῷ πρῶτος, ἐπειδὴ καὶ πρῶτος ἀκλινῆ καὶ βεβαίαν ἔσχεν ὑπόληψιν, ὡσ ἔστιν ἕν αἴτιον τὸ ἀνωτάτω καὶ προνοεῖ τοῦ τε κόσμου καὶ τῶν ἐν αὐτῷ
- διὸ λέγει, Ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν
- διό
- διό ἀποθέμενοι πᾶσαν ῥυπαρίαν καὶ περισσείαν κακίας ἐν πραΰτητι δέξασθε τὸν ἔμφυτον λόγον τὸν δυνάμενον σῶσαι τὰς ψυχὰς ὑμῶν.
- διό λέγει
- διότι
- διότι κακῶς αἰτεῖσθε
- δι᾽ ἀκροβυστίας
- δι᾽ ἐπαγγελίας
- δι᾽ ἐριθείαν
- δι᾽ αὐτῆς
- διά
- διάβολος
- διαβάλλω, διαβολή, ἐνδιαβάλλω, ἐπίβουλος, σατάν
- διαβολή
- διακρίνομαι
- διακρίνω
- διακρίνομαι
- διακρινόμενος
- διαλογίζομαι
- διαλογισμός
- διαλογισμοὶ πονηροί
- διαλογισμός
- διασκορπίζω
- διασπείρω
- διασπορά
- διδόντος . . . δοθήσεται
- διδάσκαλος
- διδακτός, ἐπικτήτος, ἐπείσακτος
- διδασκαλίαις
- διδασκαλίαις δαιμονίων
- διεκρίθητε ἐν ἑαυτοῖς
- διεστείλατο
- δικαιόω
- δικαιοῦσθαι ἐκ πίστεως
- δικαιοσύνην θεοῦ οὐκ ἐργάζεται
- δικαιοσύνης
- δικαιοσύνη
- δικαιόω
- διπλοκαρδία
- διστάζοντες
- διχονοῦς ἐπαμφοτερής
- διχοστασίαι
- διψυχία
- διό
- δοῦλοι Χ. Ἰ.
- δοῦλος
- δοῦλος Ἰ. Χ.
- δοκίμιον
- δοκίμιον δὲ στρατιωτῶν κάματος
- δοκέω
- δοκίμιον
- δοκεῖ
- δοκεῖτε ὅτι
- δυνατὰ τῷ θεῷ
- δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα
- δωρεά
- δωροῦμαι, δωρεά, δώρημα
- δωρ.
- δόκιμος
- δόξα, ἡ
- δόσις
- δώδεκα
- δώρημα
- εἰ
- εἰ ἐν ὑμῖν κρίνεται ὁ κόσμος
- εἰ ἑώρα τινὰ ἐν τρυφῇ καὶ σπατάλῃ.
- εἰ δὲ
- εἰ δὲ ἁπλῶς διδόντος λαβεῖν οὐκ εὔλογον, τῶς οὐ πλέον, ὅτε μηδὲ προῖκα κ.τ.λ.
- εἰ δὲ ὁ δεῖνα ἄρτι παρακύψαι φιλοτιμούμενος πρὸς τ. βίον τ. Χριστιανῶν
- εἰ δὲ ζῆλον πικρὸν ἔχετε καὶ ἐριθίαν ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν, μὴ κατακαυχᾶσθε καὶ ψεύδεσθε κατὰ τῆς ἀληθείας.
- εἰ δὲ προσωποληπτεῖτε, ἁμαρτίαν ἐργάζεσθε, ἐλεγχόμενοι ὑπὸ τοῦ νόμου ὡς παραβάται.
- εἰ δὲ τῶν ἵππων τοὺς χαλινοὺς εἰς τὰ στόματα βάλλομεν εἰς τὸ πείθεσθαι αὐτοὺς ἡμῖν, καὶ ὅλον τὸ σῶμα αὐτῶν μετάγομεν·
- εἰ δ᾽ οὖν ἐστι καὶ παρ᾽ ἐμοί τις ἐμπειρία τοιαύτη
- εἰ δοκίμιον ἔχει τίνι τρόπῳ πειράζεται ὁ πολύφιλος
- εἰ θ͓λεις τέλειος εἶναι
- εἰ μέντοι νόμον τελεῖτε βασιλικὸν κατὰ τὴν γραφήν Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν
- εἰ μὴ
- εἰ μὴ ἄρα, εἰ μή γε
- εἰ μὴ ἑκάστῳ κ.τ.λ.
- εἰ μὴ τὸ ἀλλήλους ἀγαπᾷν
- εἰ μὴ τῷ λογιζομένῳ
- εἰ μή τινές εἰσιν κ.τ.λ.
- εἰ τό
- εἰδότες
- εἰδότι οὖν καλὸν ποιεῖν καὶ μὴ ποιοῦντι, ἁμαρτία αὐτῷ ἐστίν.
- εἰδυῖα ὅτι τὰ σπαταλῶντα τῶν παιδίων, ὅταν ἀκμάσῃ πρὸς ἄνδρας, ἀνδράποδα γίνεται, τὰς τοιαύτας ἡδονὰς ἀφαίρει.
- εἰκὼν καὶ δόξα θεοῦ
- εἰκών
- εἰρήνη
- εἰρήνη
- εἰρήνη ἐν δικαιοσύνῃ
- εἰρήνη πᾶσα
- εἰρήνην
- εἰρήνην ἀγαθήν
- εἰρήνη
- εἰρηνική
- εἰρηνικός
- εἰς
- εἰς ἐπίγνωσιν κατ᾽ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτὐν
- εἰς κριτήρια
- εἰς πειρασμόν
- εἰς συναγωγὴν ὑμῶν
- εἰς τὸ
- εἰς τὸ πείθεσθαι
- εἴ τι γενναῖον ἡ πρᾶξις ἤνεγκε
- εἴ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει
- εἴ τις . . . θρησκός
- εἴπῃ δέ τις αὐτοῖς ἐξ ὑμῶν
- εἴπῃ δέ τις αὐτοῖς ἐξ ὑμῶν Ὑπάγετε ἐν εἰρήνῃ, θερμαίνεσθε καὶ χορτάζεσθε, μὴ δῶτε δὲ αὐτοῖς τὰ ἐπιτήδεια τοῦ σώματος, τί ὄφελος;
- εἶναι ἡμᾶς ἀγίους καὶ ἀμώμους κ.τ.λ.
- εἶς ἔστιν ὁ θεὸς
- εἶς θεὸς ἔστιν
- εἶτα
- εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτει ἁμαρτίαν, ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκυεῖ θάνατον.
- εἷς ἔστινἔστιν] ἐστὶν ὁ
- εἷς θεὸς ἔστιν
- εὐ γοῦν κἀκεῖνο εἴρηται Ἴσθι μὴ λουτρῷ ἀλλὰ νοῷ καθαρός. ἁγνεία γὰρ, οἶμαι, τελεία ἡ τοῦ νοῦ καὶ τῶν ἔργων καὶ τῶν διανοημάτων, πρὸς δὲ καὶ τῶν λόγων εἰλικρίνεια
- εὐγένεια, λόγου δύναμις, ἁπλότης, τὸ φιλόδωρον καὶ μεγαλόδωρον, ἡ περὶ τὰς παιδιὰς καὶ τὰς ὁμιλίας εὐτραπελία
- εὐθέως
- εὐθέως ἐπελάθετο
- εὐθύνω
- εὐλογέω
- εὐλογητὸς ὁ κύριος ἡμῶν, ἀδελφοί, ὁ σοφίαν καὶ νοῦν θέμενος ἐν ἡμῖν τ. κρυφίων αὐτοῦ
- εὐλογητός
- εὐλογοῦμεν
- εὐπειθής
- εὐπειθής
- εὐπορία
- εὐπρέπεια
- εὐπρέπεια
- εὑρεθῶ ὑμῖν
- εὔθυνε, ὦ πορθμεύ, τὸ πηδάλιον
- εi δέ τις ὑμῶν λείπεται σοφίας
- ζώων δὲ πολλὰς φύσεις τοῦ κόσμου περιέχοντος, οὐδέν, ὡς εἰπεῖν, γένος ἄμοιρόν ἐστι τῆς ἐξ ᾤου γενέσεως
- ζῆλον
- ζῆλος
- ζηλοῦτε
- ζηλοτυπία
- ζηλόω
- ζωή
- θέλειν
- θέλειν καὶ βούλεσθαι ἐὰν λέγῃ τις, δηλώσει ὅτι ἀκουσίως τε καὶ εὐλόγως ὀρέγεταὶ τινος
- θέλεις δὲ γνῶναι
- θέλεις δὲ γνῶναι, ὦ ἄνθρωπε κενέ, ὅτι ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων ἀργή ἐστιν;
- θέλω
- θέμις δὲ οὐδὲν ἀτελὲς αὐτῷ χαρίζεσθαι, ὥσθ᾽ ἁλόκληροι καὶ παντελεῖς αἱ τοῦ ἀγεννήτου δωρεαὶ πᾶσαι
- θάνατος
- θέλω
- θαλλῶν δ᾽ ὅσσα βροτοῖσιν ἐπὶ χθονὸς ἔργα μέμηλεν, οὑδὲν ἔχει μίαν αἶσαν ἐπὶ φρεσίν, ἀλλὰ κυκλεῖται, πάντα πέριξ, στῆναι δὲ καθ᾽ ἓν μέρος οὐ θέμις ἐστίν, ἀλλ᾽ ἔχει, ὡς ἤρξαντο, δρόμου μέρος ἶσον ἕκαστος.
- θαυμαστός, θαυμᾶτός
- θεὸς καὶ πατήρ
- θεοῦ δοῦλος (-οι)
- θεοῦ καὶ κυρίου Ἰ. Χ.
- θεοῦ καὶ κυρίου Ἰ. Χ. δοῦλος
- θεοῦ λόγους
- θεοσεβής
- θεραπευταί
- θερμαίνεσθε καὶ χορτάζεσθε
- θερμαίνω, χορτάζω
- θερμαίνω
- θηρία
- θηρίων
- θηρίων τε καὶ πετεινῶν ἑρπετῶν τε καὶ ἐναλίων
- θηρίον
- θλίψις
- θρέξατο ἐφυλάξατο, ἐσεβάσθη; θρεσκή ἁγνή, πάντα εὐλαβουμέην; θρεσκός περιττός, δεισιδαίμων
- θρασὺς τ. τρόπον καὶ τολμητὴς διαφερόντως
- θρησκός
- θρησκεία
- θρησκεία καθαρὰ καὶ ἁμίαντος
- θρησκεία καθαρὰ καὶ ἁμίαντος παρὰ τῷ θεῷ καὶ πατρὶ αὕτη ἐστίν, ἐπισκέπτεσθαι ὀρφανοὺς καὶ χήρας ἐν τῷ θλίψει αὐτῶν, ἄσπιλον ἐαυτὸν τηρεῖν ἀπὸ τοῦ κόσμου.
- θρησκείαν ἀντὶ ὁσιότητος ἡγούμενος
- θρησκεύω
- θρησκεία
- θρησκός
- θρ. τ. ἀγγελων
- θυμοί
- κἀγώ
- κἀγώ σοι
- κάτωθεν ἐρχομένη
- κόσμος
- κύκλον ἀνάγκης ἀμείβουσαν ἄλλοτε ἄλλοις ἐνδεῖσθαι ζώοις.
- κύκλος
- κύριον
- κύριος
- κᾷπειδὴ μόνον παρέκυψα εἰς τὰ ὑμέτερα
- καὶ
- καὶ ἐκ τῶν ἔργων
- καὶ ἐν τ. νόμῳ αὐτοῦ μελετήσει ἡμέρας καὶ νυκτός
- καὶ ἐπιεικές ἐστιν ὁ ζῆλος καὶ ἐπιεικῶν, τὸ δὲ φθονεῖν φαῦλον καὶ φαύλων
- καὶ ἡ γλῶσσα πῦρ
- καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα, καὶ ἐγερεῖ αὐτὸν ὁ κύριος· κἂν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκώς, ἀφεθήσεται αὐτῷ.
- καὶ ἡριθεύσατο
- καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς τὸ ἀρνίον
- καὶ αὐτὸς ἐπικουρεῖ ὀρφανοῖς τε καὶ χήραις, καὶ τοῖς διὰ νόσον ἢ δι᾽ ἄλλην αἰτίαν λειπομένοις
- καὶ αὐτοὶ ἕλκουσιν ὑμᾶς
- καὶ γὰρ ἐγὼ ὃ κεχάρισμαι, εἴ τι κεχάρισμαι, δι᾽ ὑμᾶς ἐν προσώπῳ Χριστοῦ
- καὶ γαληνός . . . πνεῦμα βραχὺ κορύσσεται
- καὶ δὴ καὶ ἐν καλῷ τ. θεάτρου ἐκάθητο
- καὶ εἰς ἱεροὺς ἀφικνούμενοι πόπους, οἱ καλοῦνται συναγωγαί
- καὶ εἶχεν τὸν Ἰούδαν διὰ παντὸς ἐν προσώπῳ, ψυχικῶς τῷ ἀνδρὶ προσεκέκλιτο
- καὶ εὐθὺς Οὐεσπασιανὸς πολιορκεῖ αὐτούς
- καὶ ζηλοῦτε
- καὶ μὴ ὀνειδίζοντος
- καὶ μὴ διακριθῇ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἀλλὰ πιστεύῃ ὅτι κ.τ.λ.
- καὶ μετὰ ταῦτα αὐτίκα ἔμφυτον μαντικὴν εἶχεν
- καὶ νὺξ σκίασμα γῆς ἀποκρυπτομένου ἡλίου γινόμενον
- καὶ οὐ δύνασθε ἐπιτυχεῖν
- καὶ οὐ ποιεῖτε ἃ λέγω
- καὶ οὐκ ἐκ πίστεως μόνον
- καὶ οὐκ ἔχετε
- καὶ οὕτω μὲν ἡ Πηνελόπη ὀκνεῖ διορθοῦσθαι τὴν φύσιν, καὶ περιττοτέρα φαίνεσθαι αὑτῆς, καὶ τ. εἰκόνα τοῦ ἐκ γενέσεως προσώπου διαγράφειν εἴτε μεταγρέφειν
- καὶ πάλιν προσηύξατο, καὶ ὁ οὐρανὸς ὑετὸν ἔδωκενὑετὸν ἔδωκεν] ἔδωκεν ὑετὸν
- καὶ πόθεν μάχαι
- καὶ παραμείνας
- καὶ πνεῦμα ἐνῆκεν αὐτῷ (man) καὶ ψυχήν
- καὶ σοβαρῶν ταρσῶν χρυσοφόρος σπατάλη νῦν πενιχρὴ κ.τ.λ. ταῦτα τὰ τῶν σπαταλῶν τέρματα παλλακίδων.
- καὶ σπερῶ αὐτοὺς ἐν λαοῖς
- καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσιν
- καὶ τὰ μὲν ἄλλα κτίσματα ῥήματι μόνῳ παρῆκται. ὁ δὲ ἄνθρωπος ἔσχεν ἐξαίρετόν τι κατὰ τὴν ποίησιν παρὰ ταῦτα. Βουλῆς γὰρ προηγουμένης ἐκτίσθη, ἵνα ἐκ τούτου δειχθῇ ὅτιπερ κτίσμα τίμιον ὐπάρχει· τὸ γὰρ Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾽ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν οὐδὲν ἕτερον δείκνυσιν ἢ ὅτι συμβούλῳ ἐχρήσατο ὁ πατὴρ τῷ μονογενεῖ αὐτοῦ τῷ υἱῷ ἐπὶ τῇ τούτου κατασκευῇ κ.τ.λ. ... βουλῆς γὰρ ἐνέργεια τὸ πᾶν
- καὶ τίς οὐχ ἥμαρτεν ἐν τῇ γλώσσῃ αὐτοῦ
- καὶ τῇ σοφίᾳ σου κατασκεύάσας [κατασκευάσας] ἄνθρωπον ἵνα δεσπόζῃ τῶν ὑπὸ σοῦ γενομένων κτισμάτων
- καὶ φίλος θεοῦ ἐκλήθη
- καὶ φλογίζουσα τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως
- καὶ φλογιζομένη ὑπὸ τῆς γεέννης
- καὶ ψεύδεσθε κατὰ
- καὶ `άλιν ἐξελεῖται
- καί
- καί ἐπληρώθη ἡ γραφὴ ἡ λέγουσα
- καί ἐπληρώθη ἡ γραφὴ ἡ λέγουσα Ἐπιστευσεν δὲ Ἀβραὰμ
- καί τοι ἐγὼ συνέριθος ἅμ᾽ ἕψομαι
- καύματι
- καύσων
- καύσωνος, θέτμης
- καύχησις
- καῦμα
- καῦσος
- καθάρερ φιλοχρήστου τῆς τύχης ἅπασαν δόσιν εἰς μεγάλην χάριν τιθεμενον
- καθέστηκα
- καθήκει
- καθίσταται
- καθ᾽ ἑαυτήν
- καθ᾽ ὁμοίωσιν
- καθίσταμαι
- καθαρός
- καθαρότητος
- καθαρός
- καθεζομένων τῆς μὲν ὑπ᾽ αὐτόν, τῆς δὲ μητρὸς ὑπὲρ αὐτόν
- καθεστηκότα
- καθ.
- καιὶ νῦν τίς ἡ ὑπομονή μου; οὐχὶ ὁ κύριος
- καιροῖς ἰδὶοις
- κακά
- κακίας
- κακόν
- κακῶν
- κακοπαθέω
- κακός, κακῶς
- καλὸν ὄνομα Χριστός
- καλὸς εἶ, κἂν μὴ θέλῃς, καὶ πάντας ἕλκεις τῷ ἀμελουμένῳ, ὥσπερ οἱ βότρυες καὶ τὰ μῆλα καὶ εἴ τι ἄλλο αὐτόματον καλόν
- καλός
- καλός, καλῶς
- καλῆς
- καλῶς
- καλῶς ποιεῖτε
- καλούς
- καρδία
- καρπὸς
- καρπὸς δὲ δικαιοσύνης
- καρπὸς δὲ δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην.
- καρπὸς δικ.
- καρποὺς δὲ ἀφθόνους εἶχον ἀπό τε δένδρων καὶ πολλῆς ὕλης ἄλλης
- καρπούς τε ἀφθόνους εἶχον ἀπό τε δένδρων καὶ πολλῆς ὕλης ἄκκης
- καρπός
- κατὰ θεὸν κτισθέντα
- κατὰ πᾶσαν τ. οἰκουμένην
- κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ
- κατὰ προπὴν τῆς ψυχῆς ἀβούλητον
- κατὰ τὰ πεδία καὶ τὰ ἄλση καὶ περὶ τὰς πόλεις γίνεται . . . πέτεται δὲ καὶ εἰς τὰ ὄρη καὶ εἰς τὴν ὕλην διὰ τὸ θάρσος
- κατὰ τὰς ἰδίας ἐπιθυμίας
- κατὰ τὴν γραφήν
- κατά
- κατίωται
- κατ᾽ εἰκόνα
- κατῴκισεν
- καταβαίνει
- καταβαίνω
- καταβαῖνον
- καταβαῖνον κ.τ.λ.
- καταδικασθήσῃ
- καταδυναστεύουσιν ὑμῶν
- καταδυναστεύω
- κατακαυχᾶσθε
- κατακαυχᾶται
- κατακαυχῶμαι
- κατακαυχ.
- καταλαλέω
- καταλαλιαί
- κατανοέω
- κατανοοῦντι
- καταρώμεθα
- καταρῶμαι
- κατασκόπους
- κατασπαταλᾷς
- κατεδικάσατε, ἐφονεύσατε τον δίκαιον. οὐκ ἀντιτάσσεται
- κατενόησεν
- κατενόησεν ἑαυτόν
- κατενόησεν γὰρ ἑαυτὸν καὶ ἀπελήλυθεν καὶ εὐθέως ἐπελάθετο ὁποῖος ἦν.
- κατεργάζεται
- κατεργάζομαι
- καυχάσθω
- καυχ̤σθω
- καυχᾶσθ9ε
- καυχῶμαι
- καυχῶμαι
- κενόν, ἐφ᾽ οἷς οὑ δεῖ ἐπαιρόμενον
- κενός
- κενός, κενῶς
- κενῶς
- κενοί
- κενοὺς ἡγοῦνται καὶ ἀλαζόνας
- κενοδοξία
- κεφαλὴ δὲ γυναικὸς ὁ ἀνήρ, κεφαλὴ δὲ τοῦ χριστοῦ ὁ θεός
- κεχαριτωμένῳ
- κλήθρη τ᾽, αἴγειρός τε, καὶ εὐώδης κυπάρισσος
- κλύδων
- κληρονόμους τῆς βασιλείας
- κληρονόμοι τῆς βασιλείας
- κρίμα
- κρίμα
- κρίμα ληψόμεθα
- κρίνειν τ. οἰκουμένην . . . ἐν ἀνδρὶ ᾧ ὥρισεν
- κρίνεσθαι
- κρίνω, κρίσις, κριτής
- κρίσεως
- κρίσις
- κρεῖττον εἶναι τ. ποσὶν ὀλισθεῖν ἢ τῇ γλώττῃ
- κριθῆτε
- κρινεῖ
- κριτήρια
- κριτής
- κριταὶ διαλογισμῶν πονηρῶν
- κρυφίων
- κτὴσασθε τὰς ψυχάς
- κτήνη
- κτήσεσθε τ. ψυχὰς ὑμῶν
- κτίζω
- κτίσις
- κτίσμα
- κτᾶσθαι τὸ σκεῦος
- κτισμάτων
- κυέω
- κυρίου Ἰ. Χ.
- κυρίως δὲ ὁ τὴν γῆν ἐργαζόμενος ἐργάτης ἐπὶ μισθῷ
- κ. Ἰ. Χ.
- κ. Χ. Ἰ.
- λέγει
- λέγει (sc. ἡ γραφή)
- λέγεις τοίνυν ὡς Αἰγυπτίων οἱ ολείους, καὶ τὸ ἐφ᾽ ἡμῖν ἐκ τῆς τῶν ἀστέρων ἀνῆψεν κινήσεως. τὸ δὲ πῶς ἔχει δεῖ δίχα πλειόνων ἀπὸ τῶν Ἑρραϊκῶν σοι νοημάτων διερμηνεῦσαι. δύο γὰρ ἔχει ψυχὰς, ὡς ταῦτά φησι τὰ γράμματα, ὁ ἄνθρωπος. καὶ ἡ μέν ἐστιν ἀπὸ τοῦ πρώτου νοητοῦ μετέχουσα καὶ τῆς τοῦ δημιουργοῦ δυνάμεως, ἡ δὲ, ἐνδιδομένη ἐκ τῆς τῶν οὐρανίων περιφορᾶς, εἰς ἣν ἐπεισέρπει ἡ θεοπτικὴ ψυχή. τούτων δὴ οὕτως ἐχόντων, ἡ μὲν ἀπὸ τῶν κόσμων εἰς ἡμᾶς καθήκουσα ψυχὴ, ταῖς περιόδοις συνακολουθεῖ τῶν κόσμων· ἡ δὲ ἀπὸ τοῦ νοητοῦ νοητῶς παροῦσα, τῆς γενεσιουργοῦ κινήσεως ὑπερέχει, καὶ κατ᾽ αὐτὴν ἥ τε λύσις γίνεται τῆς εἱμαρμένγς, καὶ ἡ πρὸς τοὺς νοητοὺς θεοὺς ἄνοδος, θεουργία τε, ὅση πρὸς τὸ ἀγέννητον ἀνάγεται, κατὰ τὴν τοιαύτην ζωὴν ἀποτελεῖται.
- λίθων μὲν γὰρ παρ᾽ αὐτοῖς
- λόγῳ ἀληθείας
- λόγον μ͒ν ἔχοντα σοφίας
- λόγον σοφὸν . . . ἤκουσεν ὁ σπαταλῶν καὶ ἀπήρεσεν αὐτῷ
- λόγος
- λόγος ἀληθείας
- λόγ. ἀλ.
- λαμβάνει τοίνυν τροφὴν μὲν πλείονα ἡ ἐγκεντρισθεῖσα ἐλαία διὰ τὸ ἀγρίᾳ ἐμφύεσθαι
- λαμβάνω πρόσωπον, προσδέχομαι πρ., θαυμάζω πρ.
- λαμβ., θαυμ., βλέπω εἰς
- λαμπρός
- λείπόμενοι
- λείπομαι
- λείπωνται
- λεύειν, ἀγαπᾶτε, φιλία
- λειπόμενοι
- λογίζω
- λογισμοί δικαίων κρίματα
- λ. τῆς τῶν ποιητῶν ἐνθέου μανίας
- μάταιος
- μάτην δὲ σέβονταί με
- μάχαι
- μάχεσθε
- μάχεσθε καὶ πολεμεῖτε
- μάχη
- μάχομαι
- μέλος
- μέμυκε δὲ γαῖα καὶ ὕλη· πολλὰς δὲ δρῦς ὑψικόμους ἐλάτας τε παχείας οὔρεος ἐν βήσσῃς πιλνᾷ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἐμπίπτων, καὶ πᾶσα βοᾷ τότε νήριτος ὕλη
- μέν
- μέντοι
- μὴ ἀδυνατεῖ παρὰ τῷ θεῷ ῥῆμα
- μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ
- μὴ ἁμαρτάνειν ἐν γλώσσῃ
- μὴ ἐπείρασεν ὑμᾶς ὁ τειράζων
- μὴ ἔπεχε θυσίᾳ ἀδίκῳ, ὅτι κύριος κριτής ἐστιν καὶ οὐκ ἔστιν παρ᾽ αὐτῷ δόξα προσώπου
- μὴ γὰρ οἰέσθω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὅτι λήψεταί τι παρὰ του κυρίου
- μὴ δύναται, ἀδελφοί μου, συκῆ ἐλαίας ποιῆσαι ἢ ἄμπελος σῦκα; οὔτε ἁλυκὸν γλυκὺ ποιῆσαι ὕδωρ.
- μὴ δῶτε δὲ
- μὴ εἰσέλθητε
- μὴ κατακαυχᾶσθε
- μὴ πάντες διδάσκαλοι
- μὴ πλανᾶσθε
- μὴ πολλοὶ διδάσκαλοι
- μὴ στενάζετε, ἀδελφοί, κατ᾽ ἀλλήλων, ἵνα μὴ κριθῆτε· ἰδοὺ ὁ κριτὴς πρὸ τῶν θυρῶν ἕστηκεν.
- μή
- μή πως ἔρις, ζῆλος, θυμοί, ἐριθίαι, καταλαλιαί, ψιθυρισμοί, φυσιώσεις, ἀκαταστασίαι
- μήτ᾽ ἔργον ἀπείραστον παραλείποντες
- μήτε
- μήτι
- μήτι ἡ πηγὴ ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν;
- μίμημά τι κύκλων
- μόνοις δ᾽ ὑμῖν ὑπάρχει καθαρὰν εὐγένειάν τε καὶ πολιτείαν αὐχῆσαι
- μᾶλλον δὲ μὴ ὡς ἡμῶν δεδιότων, ἀλλ᾽ ἴσως ἔνι τις καὶ ἐν ἡμῖν παῖς ὅστις τὰ τοιαῦτα φοβεῖται
- μακάριος
- μακαρία
- μακαρίων
- μακροθυμήσατε καὶ ὑμεῖς, στηρίξατε τὰς καρδίας ὑμῶν, ὅτι ἡ παρουσία τοῦ κυρίου ἤγγικεν
- μαμωνᾶ τ. ἀδ.
- μανία
- μαραίνομαι
- μαραινόμενα
- μαρανθήσεται
- ματαία ἡ πίστι ὑμῶν
- μείζονα δὲ δίδωσιν χάριν
- μείζονα δὲ δίδωσιν χάριν· διὸ λέγει, Ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν.
- μεῖζον
- μεῖζον κρίμα ληψόμεθα
- μεγάλα αὐχεῖ
- μεγάλαυχέω
- μεγάλαυχεῖ
- μεγαλόψυχος
- μεγαλ9αυχέω
- μεστὴ ἐλέους
- μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου
- μεστὴ καρπῶν ἀγαθῶν
- μεστή
- μεστόν
- μεστός
- μετάγομεν
- μετάγω
- μεταβολή
- μηδέ
- μηδεὶς πειραζόμενος λεγέτω ὅτι Ἀ
- μοιχαλίδες
- μοιχαλίδες, οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ θεοῦ ἐστίν; ὃς ἐὰν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ θεοῦ καθίσταται.
- μ. αὐχεῖ
- νήριτος
- νόμον τέλειον τὸν τῆς ἐλευθερίας
- νόμον τέλειον τὸν τ. ἐλευθερίας
- νόμον τελεῖτε βασιλικόν
- νόμον . . . βασιλικόν
- νόμος
- νόμος πάντων βασιλεύς
- νόον ἔχειν
- νότος
- νεκρά
- νεκρά ἐστιν
- νεκρός
- νηστεύομεν
- νοητόν
- νοθεύεται μέν
- νομοθέτης
- οἰ κλάδοι μου κλάδοι δόξης καὶ χάριτος
- οἰέσθω
- οἰκουμένη
- οἱ ἀγ. τὸ σωτήριόν σου
- οἱ ἀδελφοί αὐτῆς
- οἱ ἐγγύτατοί μου, Ἄλλος· ἀδελφοί μου
- οἱ ἔχοντες τοῖς λειπομένοις πᾶσιν ἐπικουροῦμεν
- οἱ Χαλδαίζοντες
- οἱ γονεῖς [αὐτοῦ]
- οἱ δὲ ἔλκουσι· ἐπεὰν δὲ ἐξελκύσθῃ ἐς γῆν
- οἱ δὲ Γερμανοὶ ἀπὸ μὲν τῶν πεδίων καὶ εἴτινες ἦσαν χῶραι ἄδενδροι ἀνακεχωρήκεσαν· ἐν δὲ ταῖς ὕλαις ἐκρύπτοντο, περί τετὰ ἕλη διέτριβον
- οἱ δὲ μύες νῦν ὀρχοῦνται τῆς σῆς δραξάμενοι σπατάλης.
- οἱ δὲ τῆς στρατηγίας ὀρεγόμενοι διὰ ταύτης τῆς ἀρχῆς ἐξεριθεύονται τοὺς νέους, καὶ παρασκευάζουσιν εὔνους συναγωνιστὰς εἰς τὸ μέλλον
- οἱ διαλογισμοὶ οἱ κακοί
- οἱ δοκοῦντες στύλοι εἶ̂ναι
- οἱ εἰρηνοποιοί
- οἱ καθεύδοντες ἐπὶ κλινῶν ἐλεφαντίνων καὶ κατασπαταλῶντες ἐπ͖ ταῖς στρωμναῖς αὐτῶν,
- οἴδατε
- οἵτινες ἐπίσημοι ἐν τ. ἀποστόλοις
- οἵτινες οὐκ ἐπίστασθε τῆς αὔριον ποία ἡ ζωὴ ὑμῶν· ἀτμίς γάρ ἐστετῆς αὔριον . . . γάρ ἐστε] τὰ τῆς αὔριον· ποία γὰρ ἡ ζωὴ ὑμῶν; ἀτμίς ἐστε ἡ
- οἶδα
- οἶδεν ὁ τὴν ἔμφυτον δωρεὰν τῆς διδαχῆς αὐτοῦ θέμενος ἐν ἡμῖν
- οὐ
- οὐ γὰρ ὑποστελεῖται πρόσωπον ὁ πάντων δεσπότης, οὐδὲ ἐντραπήσεται μέγεθος
- οὐ γάρ ἐστιν προσωποληψία παρὰ τῷ θεῷ
- οὐ διεκρίθητε ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐγένεσθε κριταὶ διαλογισμῶν πονηρῶν
- οὐ δικαιοῦται . . . ἐὰν μή
- οὐ διψυχήσεις πότερον ἔσται ἢ οὔ
- οὐ κατέρχεται
- οὐ κατεργάζεται
- οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα
- οὐ συναπώλετο
- οὐ χρή, ἀδελφοί μου, ταῦτα οὕτως γίνεσθαι
- οὐδὲ ἀπόστολος μείζων τ. πέμψαντος αὐτόν
- οὐδὲ γὰρ ἂν ἐδείσαμεν, εἰ παντελῶς ἀπείραστος αὐτῶν (sc. venomous serpents) ἡ ἡμετέρα φύσις μεμενήκει
- οὐδὲ πρός τινα εἰ μὴ εἰς Σάρεπτα
- οὐδὲν ἔργον
- οὐδὲν ἔχει δίλαιον οὐδ᾽ ἀληθινὸν οὐδ᾽ ἁπλοῦν οὐδ᾽ ἐλευθέριον
- οὐδὲν γὰρ πρόσφατον ὁ χριστὸς προσείληφεν ἀξίωμα, ἀλλ᾽ ἄνωθεν τέλειον αὐτὸν καὶ τῷ Πατρὶ κατὰ πάντα ὅμοιον εἶναι πεπιστεύκαμεν
- οὐδέ
- οὐδέ τι εἰ μὴ τ. ἀνθρώπους
- οὐδέ τινι εἰ μὴ τ. ἱερεῦσιν μόνοις
- οὐδεὶς δαμάσαι δύναται
- οὐδεμία πηγὴ ἀλ. καὶ γλυκύ
- οὐκ
- οὐκ ἀργοὺς οὐδὲ ἀκάρπους
- οὐκ ἐντεῦθεν
- οὐκ ἐξ ἔργων
- οὐκ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη
- οὐκ ἐσμὲν λίθων θεραπευταί, ἀλλὰ μόνον θεοῦ τοῦ πρὸ πάντων . . . καὶ τ. χριστοῦ αὐτοῦ . . . ἐσμὲν θρησκευταὶ
- οὐκ ἔνι
- οὐκ ἔσεσθε βασιλικοί
- οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη
- οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία
- οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωφεν κατερχοµένη, ἀλλὰ ἐπίγειος, ψυχικὴ, δαιµονιώδης
- οὐκ ἔχετε
- οὐκ αὐτοι βλασφημοῦσιν
- οὐκ αὐτοι βλασφημοῦσιν τὸ καλὸν ὄνομα τὸ ἐπικληθέν ἐφ᾽ ὑμᾶς;
- οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία
- οὐκ οἴεται δεῖν οὐδ᾽ ἀξιοῖ σύμβουλος εἶναι πραγμάτων τηλικούτων ἀλλ᾽ ὑπουργὸς καὶ διάκονος
- οὐχ ὁ θεὸς ἐξελέξατο
- οὐχ οἱ πλούσιοι
- οὓς ἐξελέξατο
- οὔτε
- οὔτε ἁλυκὸν γλυκὺ ποιῆσαι ὕδωρ
- οὔτως καὶ ἡ γλῶσσα μικρὸν μέλος ἐστὶν καὶ μεγάλα αὐχεῖ. ἰδοὺ ἡλίκον πῦρ ἡλίκην ὕλην ἀνάπτει·
- οὕτως
- οὕτως καὶ
- οὕτως καὶ ἡ πίστις, ἐὰν μὴ ἔχῃ ἔργα, νεκρά ἐστιν καθ᾽ ἑαυτήν.
- οὕτως λαλεῖτε καὶ οὕτως ποιεῖτε
- οὕτως λαλεῖτε καὶ οὕτως ποιεῖτε ὡς διὰ νόμου ἐλευθερίας μέλλοντες κρίνεσθαι.
- οὕτως οὑκ ἔνι ἐν ὑμῖν οὐδείς σοφὸς ὃς κ.τ.λ.
- οὕτως (or, οὗ τὸ) ἔμφυτον τῆς δωρεᾶς πνευματικῆς χάριν εἰλήφατε
- οὖν
- οὗτος
- οὗτος ἐναλίων ζῴων καὶ πεζῶν καὶ ἀερίων φύσεις ἐχώρισεν
- οὗτος οἰκεῖ ὄρη καὶ ὕλας
- πάντων
- πάρα
- πέμπετέ μ᾽ εἰς ὄρος· εἶμι πρὸς ὕλαν καὶ παρὰ πεύκας
- πένητας ἐκ πλουσὶων καὶ ἀπόρους ἐξ εὐπόρων γεγενῆσθαι μηδὲν ἀδικοῦντας ἐξαίφνης καὶ ἀνοίκους καὶ ἀνεστίους, ἐξεωσμένους καὶ πεφυγαδευμένους τῶν ἰδίων οἰκιῶν κ.τ.λ.
- πέτρας ἅτε ταῦρος.
- πίπτω
- πίστις
- πόθεν
- πόλεμοι
- πόπον ὕλης γέμοντα
- πόρνη ἀγγέλους
- πύρωσις
- πᾶν ῥῆμα ἀργόν
- πᾶν δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖ
- πᾶν φαῦλον πρᾶγμα
- πᾶς
- πᾶς ἄνθρωπος
- πᾶσά σοι ἀσφάλεια, πᾶσά σοι εὐμάρεια
- πᾶσα γὰρ φύσις
- πᾶσα γὰρ φύσις θηρίων τε καὶ πετεινῶν ἑρπετῶν τε καὶ ἐναλίων δαμάζεται καὶ δεδάμασται τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπινῃ·
- πᾶσα δόσις ἀγαθὴ καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστιν, καταβαῖνον ἀπὸ τοῦ πατρὸς τῶν φώτων, παρ᾽ ᾧ οὐκ ἔνι παραλλαγὴ ἢ τροπῆς ἀποσκίασμα.
- πᾶσα δόσις ἀγαθή
- πᾶσα εὔροια
- πᾶσα σὰρξ χόρτος πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου. χόρτος
- πᾶσαν χαράν
- πᾶσα, πᾶν
- πᾶσιν
- πῦρ
- πῶς πειράζεις τὸν ἀπείραστον
- πίστις
- παθητῆς
- παντοίην δ᾽ ἐν ὄρει θηεύμενοι ἄγριον ὕλην
- παπεινὸς τῇ καρδίᾳ
- παπεινόφρων, ταπεινοφροσύνη
- παρὰ
- παρὰ ἀνθρώποις
- παρὰ ἀνθρώποις ἀδύνατον ἀλλ᾽ οὐ παρὰ θεῷ, πάντα γὰρ δυνατὰ παρὰ [τῷ] θεῷ
- παρὰ δὲ τοῖς Ἕλλησιν ὁ πολὺς ἀπαράσκευος προσιὼν ὀψέ ποτε τῆς φιλοσοφίας ἅπτεται, καὶ μέχρι τινὸς φιλοπονήσας ἀπῆλθε, περισπασθεὶς ὑπὸ βιωτικῆς χρείας, ὀλίγοι δὲ παντελῶς ἐπὶ φιλοσοφίαν ἀποδύντες ἐργολαβίας ἕνεκεν παραμένουσιν ἐν τῷ μαθήματι
- παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς
- παρὰ τῷ θεῷ
- παρὰ τῷ κυρῖῳ τὸ ἔλεος καὶ πολλὴ παρ᾽ αὐτῷ λύτρωσις
- παρὰ τοῦ θεοῦ
- παρά
- παράβασις
- παράλλαξις
- παρέρχομαι
- παρ᾽ ᾧ
- παρά
- παρέρχομαι
- παραβάται
- παραβάτης
- παραβαίνω
- παρακύψαν μόνον οἴχεται
- παρακύψαντα ἐπὶ τὸν τ. πόλεως πόλεμον, πρὸς Ἀρτάβαζον καὶ πανταχοῖ μᾶλλον οἴχεται πλέοντα
- παρακύψας
- παρακύπτω
- παραλεγιζόμ^νοι (ἑαυτούς)
- παραλλάξ
- παραλλαγή
- παραλλαγή
- παραλογίζομαι
- παραλογιζόμενοι
- παραλογιζόμενοι ἑαυτούς
- παραμένω
- παραμείνας
- παρεκάλει
- παρελεύσεται
- παρελογίσατο ἐν λόγοις ὅτι οὐκ ἔστιν ὁρῶν καὶ κρίνων
- παροξύνω
- παρρίψασα δὲ κισσὸν χεῖρα περισφίγξω χρυσοδέτῳ σπατάλῃ
- πατήρ
- πατήρ
- πείθειν
- πείθομαι
- πειράζει
- πειράζει Κύριος ὁ θεός σου ὑμᾶς εἰδέναι εἰ κ.τ.λ.
- πειράζει δὲ αὐτὸς οὐδένα
- πειράζειν
- πειράζειν τ. πτέρυγας
- πειράζομαι
- πειράζω
- πειράζω = πειρῶμαι
- πειρᾶσθαι τῶν ἀπειράστων οὐκ ἀσφαλές
- πειρῶμαι
- πειράζω
- πειραζόμενος
- πειραζόμενος
- πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ
- πειραζόμενος ὑ. τ. δ.
- πειρασθῆναι
- πειρασθῆναι ὑπὸ τ. διαβόλου
- πειρασμόν;
- πειρασμός
- πειρασμός
- πειρασμοί
- πειρασμοῖς
- πειρασμός
- πεπειπαμένον
- πεπειρασμένον
- περὶ δειλῶν καὶ διψύχων
- περὶ μὲν τῶν ἀνηκόντων τῇ θρησκείᾳ ἡμῶν
- περὶ τὰ ἀφροbίσια
- περὶ τὰ ἄλλα ὅσα σπαταλῶσα ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχὴ ἡμῶν, οὐκ ἀρκουμένη τοῖς ἀναγκαίοις, περιεπγαζομένη δὲ τὴν χλιδήν.
- περίεργος
- περιπέσητε
- περιπίπτω
- περισσότερον
- περισσεία
- περισσεία
- περιτέμνεσθε τ. σκληροκαρδίας
- περιφορὰν καὶ γένεσιν λέγοντες
- πετεινά
- πετεινόν
- πηγή
- πηγή
- πηδάλιον
- πηδαλίου
- πηρός, κολοβός, χωλός
- πικρόν ἁλυκόν
- πικρός
- πιστέυω
- πιστεύουσιν
- πλάσμα
- πλανάω
- πλατύνω, πλατυσμός, πλατεῖα
- πληγὰς λαβὼν καὶ παρὰ τῆς γυναικὸς ἐξελκυσθείς
- πληρόω
- πλούσιος
- πλουσίους
- πλουσίους ἐν πίστει
- πλουσίους το͛τους καταλιπεῖν (τ. παῖδας) καὶ σπαταλῶντας θρέψαι.
- πλούσιος
- πνεύματα πονηρά
- πνεῦμα
- πνευματίζω
- πνευματικός
- ποῦ γὰρ τοῖς ἰδίωταις πρὸ μικροῦ θέμις εἰς ἡγεμονικῆς (imperial) ψυχῆς παρακύψαι βουλεύματα
- ποιέω
- ποιῆσις
- ποιέω
- ποιητής
- ποιητής
- ποιηταὶ
- ποιηταὶ λόγου
- ποικίλοις
- ποικίλος
- πολέμους
- πολύ
- πολύσπλαγχνος (? -ως)
- πολεμέω
- πολλὰ
- πολλὰ γὰρ πταίομεν ἄπαντες
- πολλὰ γὰρ πταίομεν ἄπαντες. εἴ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει, οὗτος τέλειος ἀνήρ δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα.
- πολλὰ πταίομν ἅπαντες
- πολλὰ τῶν ἄλλων παθῶν (besides fear) ἀφιλότιμα καὶ ἀγεννῆ
- πολλὰ τῶν φώτων
- πολλάκις
- πολύς
- πονηρὸς οὗτος ἄνωθεν ἐκ τοῦ Ἀνακείου κἄδικος
- πονηρός
- πορία
- πορίαις
- πορείαις
- πορεία
- πορισμός
- πρέπει
- πρὸς ἀλήθειαν
- πρὸς ἄνδρα οἷόν σε ἁπλοῖκὸν καὶ τῶν ὄντων κοινωνικόν
- πρὸς ὀλίγον
- πρὸς ὀργήν
- πρὸς μὲν τοὺς ἀλλοτρίους τὴν ἐκ τῶν νόμων ἀκρίβειαν
- πρὸς φθόνον
- πρὸς φθόνον κ.τ.λ.
- πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ θεοῦ ἐν προσώπω ῳ Χριστοῦ
- πρόβατα
- πρός
- πρόσωπον
- πρᾶγμα
- πρᾷος καὶ ἁπλοῦς καὶ φιλάνθρωπος
- πρῶτον μὲν ἔφριξε καὶ τι τῶν τότε ὑπῆλθεν αὐτὸν δειμάτων, εἶτα προσορῶν ὡς θεὸν σέβεται.
- πρῶτον μὲν ζῆλος, ἀπὸ ζήλου δὲ φθόνος.
- πρῶτον μὲν, ἔπειτα
- πραΐτης
- πραΰτητι
- πραΰτης
- προσωπολήμπτης
- προσωπολημπτέω
- προσωπολημπτέω
- προσωπολημψία
- προσωπολημψίαις
- προσωπολημψία
- προσωποληπτεῖτε
- προσωποληψίαις
- πρόσωπον
- πταίσῃ
- πταίω
- πτωχοὶ εὐαγγελίζονται
- πόλεμος
- πόρνη
- σάλος
- σίγησον
- σὺ πιστεύεις
- σὺ πιστεύεις ὅτι εἶς θεὸς ἔστινθεὸς ἔστιν] ὁ θεὸς ἔστιν
- σὺν τῷ καύσωνι
- σύ
- σύρω
- σώζω
- σῶμα πνευματικόν
- σῶμα ψ.
- σῶσαι
- σαλευόμενος καὶ ἀκαταστατῶν
- σητόβρωτα γέγονεν
- σκίασμα
- σοφία
- σοφίας
- σοφὸς καὶ ἐπιστήμων
- σοφία
- σοφός
- σπάταλον καὶ βασιλικὸν τὸ φιλοτέχνημα
- σπάω
- σπαθάω
- σπατάλας
- σπατάλη
- σπατάλημα
- σπαταλάω
- σπαταλάω
- σπείρεται
- σπιλόω
- στένων καὶ τρέμων
- στέφανος
- στέφανος, δόξης, τρυφῆς, καυχήσεως, τῆς ὕβρεως, κάλλους, χαρίτων
- στῆθι ἢ κάθου
- στέφανος τ. ζωῆς, ὁ
- στηρίζω
- στρατεύεσθαι
- στρατεύω
- στρατεύομαι
- στρεβλὰ φύεται καὶ ἄκαρπα καθίσταται, τυχόντα δὲ ὀρθῆς παιδαγωγίας ἔγκαρπα γίνεται καὶ τελεσφόρα
- συκῆ
- συλλαβοῦσα τίκτει
- συλλαμβάνω
- συνέδριον κριτῶν
- συνέριθος
- συνήργέω
- συνήργει
- συνήχθησαν . . . ἐκκλησία
- συναγωγή
- συναγωγήν
- συναγωγή
- συνεργέω
- συνεργέω
- σφαίρας ἐντόρνου ἀπεικασμένα φοραῖς
- σωθήσεται
- σωμαρικαί
- σώζω
- τὰ ἀγαθά
- τὰ ἀνάγκαια ἐπιτήδεια
- τὰ ἄλση
- τὰ ἐπίγεια φρονοῦντες
- τὰ ἐπιτήδεια τοῦ σώματος
- τὰ ἔργα αὐτοῦ
- τὰ ὄρη
- τὰ βαρύτερα τ. νόμου
- τὰ δώδεκα σκῆπτρα τ. Ἰσραήλ
- τὰ δαιμόνια
- τὰ θεῖα
- τὰ μιάσματα τ. κόσμου
- τὰ νόμιμα τ. ἐθνῶν μάταια
- τὰ πεδία
- τὰ πρόβατα ταῦτα ὡσεὶ τρυφῶντα ἦν καὶ λίαν σπαταλῶντα, καὶ ἱλαρὰ ἦν σκιρτῶντα ὧδε κἀκεῖσε
- τὰ χερσαῖα
- τὰς ἀνθρωπινὰς ψυχάς
- τὰς ἐπιστήμας
- τὰς μὲν κύνας δῆσαι ἄποθεν ἐκ τῆς ὕλης
- τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἡγνικότες ἡν τῇ ὑπακοῇ τῆς ἀληθείας (leading on to) εἰς φιλαδελφίαν
- τέλειοι
- τέλειον
- τέλειον ἄνωθεν
- τέλειος
- τέλειος ἀνήρ
- τέλος
- τὴν ἁπαλότητα τῆς ἀθεότητος
- τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δαμάσαι δύναται ἀνθρώπων
- τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δαμάσαι δύναται ἀνθρώπων· ἀκατάστατον κακόν, μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου.
- τὴν δὲ οὐρανοῦ περιφορὰν ἐξ ἀνάγκης περιάγειν φατέον ἐπιμελουμένην καὶ κοσμοῦσαν ἤτοι τὴν ἀρίστην ψυχὴν ἢ τὴν ἐναντίαν
- τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Χ. Ἰ.
- τὴν πίστιν
- τὴν πίστιν τοίνυν οὐκ ἀργὴν καὶ μόνην
- τὴν πίστιν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰ. Χ. τῆς δόξης
- τὴν χρυσοκροτάλῳ σειομένην σπατάλῃ.
- τήν τε τοῦ ἡλίον παράλλαξιν καὶ τὸ τῶν ἡμερῶν, τῶν τε νύκτων καὶ τῶν θερινῶν καὶ τῶν χειμερινῶν μέγεθος ἀκριβέστατα κατεφώρασεν
- τί ὄφελος
- τίμιον καρπόν
- τίς γὰρ οἶδεν . . . τὰ τ. ἀνθρώπου εἰ μὴ τὸ πνεῦμα κ.τ.λ.
- τὸ ἐν ἀνθρώποις ὑψηλόν
- τὸ ἐπικληθέν ἐφ᾽ ὑμᾶς
- τὸ ἔργον
- τὸ ὄνομα
- τὸ βασίλειον τῆς εὐπρεπείας
- τὸ γὰρ ἐπιεικὲς δοκεῖ δίκαιον εἶναι, ἔστι δὲ ἐπιεικὲς τὸ παρὰ τὸν γεγραμμένον νόμον δίκαιον . . . (17) καὶ τὸ τοῖς ἀνθρωπίνοις συγγινώσκειν ἐπιεικές
- τὸ γὰρ μὴ ἐπιβλέπειν ἐφ᾽ ἑαυτὸν ἐλευθερίου
- τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν
- τὸ γλυκὺ τῆς ἀδικίας ὥσπερ δέλεαρ εὐθὺς ἐξεδήδοκε
- τὸ γλυκὺ τῆς ἐπιθυμίας ὥσπερ δέλεαρ ἐξέλκειν
- τὸ δὲ μηδ᾽ ἐξ ὧν ἑωράκαμεν ἀξιοῦν πεπαιδεῦσθαι πᾶσα ἂν εἴη σνμφορά
- τὸ δωδεκάσκηπτρον τοῦ Ἰσραήλ
- τὸ δωδεκάφυλον (ἡμῶν)
- τὸ εὐαγγέλιον τῆς δόξης τοῦ μακαρίου θεοῦ
- τὸ εὐαγγελισθὲν εἰς ὑμᾶς
- τὸ θυσιαστήρ.
- τὸ καλὸν ὄνομα
- τὸ νοερὸν εἶδος
- τὸ πνεῦμα
- τὸ πρόσωπον
- τὸ πρόσωπον τῆς γενέσεως αὐτοῦ
- τὸ σύμπαν Ἰουδαίων ἔθνος . . . τοῦ σύμπαντος ἀνθρώπων γένους ἀπεωεμήθη οἷά τις ἀπαρχὴ τῷ ποιητῇ καὶ πατρί
- τὸ σκίασμα τῆς γῆς
- τὸ τῶν ἐναλίων γένος
- τὸν ἔμφυτον λόγον
- τὸν ἕτερον νόμον
- τὸν δυνάμενον σῶσαι τὰς ψυχὰς ὑμῶν
- τὸν κύριον καὶ πατέρα
- τὸν κύριον τῆς δόξης
- τὸν κύριον (not θεόν) καὶ πατέρα
- τὸν κατὰ θεὸν κτισθέντα . . . τῆς ἀληθείας
- τὸν οἰκονόμον τῆς ἀδικίας
- τὸν στέφανον τῆς ζωῆς
- τὸν στέφανον τ. ζωῆς
- τὸν τῆς ἐλευθερίας
- τὸν τῆς γενέσεως κύκλον
- τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως
- τὸν φωτισμὸν τοῦ εὐαγγελίου τῆς δόξης τοῦ χριστοῦ, ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ
- τό ναί
- τόν τροχὸν τῆς γενέσεως
- τῆς
- τῆς ἀληθείας
- τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως τὸ κατ᾽ ἀρχὴν συζυγίαν συνέσεως καὶ σωτηρίας λαβούσης εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας θρησκείας τε τῆς εἰς τὸν ἕνα καὶ πάντων δεσπότην, παρεισδῦσα εἰς εἰδωλοποιίας ἐξέτρεψε βασκανία τὸ ὑπέρβαλλον τῆς τῶν ἀνθρώπων μεγαλειότητος, καὶ πολλῷ χρόνῳ μεῖναν τὸ περισσὸν ἔθος ὡς οἰκείαν καὶ ἀληθῆ τὴν πλάνην τοῖς πολλοῖς παραδίδωσι
- τῆς ἁπλότητος καὶ τῆς μεγαλοψυχίας
- τῆς ἐφημέρου τροφῆς
- τῆς γενέσεως
- τῆς δόξης
- τῆς δόξης τοῦ μεγάλου θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν, Χριστοῦ Ἰησοῦ
- τῆς κακοπαθίας
- τῆς ψυχῆς
- τῇ ἀνδρείᾳ καὶ τῇ ὑπομονῇ
- τῇ ὀργῇ
- τῇ ὕλῃ
- τῇ κινήσει τῆς χειρὸς ἡρέμα ἐξανεμίσασα
- τῇ ταὐτοῦ καὶ ὁμοίου περιόδῳ
- τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ
- τῇ τοῦ νοῦ περιόδῳ
- τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπινῃ
- τῇ φύσει τῇ ἀνθ.
- τῇ φανερώσει τ. ἀληθείας
- τῇ φ. τῇ ἀνθ. (not τῇ ἀνθ. φ.)
- τῶν ἀνθρώπων
- τῶν ἄλλων
- τῶν ἵππων
- τῶν δακτυλίων πλῆθος ἔχων
- τῶν θερισάντων
- τῶν θρησκευόντων τ. μεγαλοπρεπῆ καὶ ἔνδοξον θρησκείαν τ. ὑψίστου
- τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς
- τῶν σοβαρῶν
- τῶν σπαταλώντων μνηστήρων
- τῶν στρατευομένων
- τῶν φώτων
- τῷ ἡγαπημένῳ σου
- τῷ ὕψει αὐτοῦ
- τῷ θεῷ καὶ πατρὶ
- τῷ θεῷ καὶ πατρί
- τῷ τῆς μοίρας τροχῷ καὶ τῆς γενέσεως, ὃν ἀδύνατον μεταλλάξαι κατ᾽ Ὀρφέα
- τῷ φίλῳ
- τῷ φοβουμένῳ Κύριον οὐκ ἀπαντήσει κακόν· ἀλλ᾽ ἐν πειρασμῷ
- τέλειος
- τίκτω
- τα στόματα
- ταύτην (τ. λήθην) δή μοι θεῶν τις ἐνῆκε, δοκίμιον ἐσομένην τῆς σῆς περὶ συνθήκας εὐσταθείας
- ταῖς δώδεκα φυλαῖς
- ταῦτα
- ταλαίπωροί εἰσιν οἱ δίψυχοι, οἱ διστάζοντες τῇ ψυχῇ κ.τ.λ.
- ταλαιπωρήσατε καὶ πενθήσατε καὶ κλαύσατε· ὁ γέλως ὑμῶν εἰς πένθος μεταστραπήτωμεταστραπήτω] μεταστραφήτω
- ταπείνωσις
- ταπεινός
- ταπεινώθητε ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ὑψώσει ὑμας.
- ταπεινοῖς δὲ
- ταπεινός
- ταρεινοφροσύνη
- ταχὺς εἰς τὸ ἀκοῦσαι
- ταχύς
- ταχύς
- τελέσῃ
- τελέω
- τελεῖτε
- τελειόω
- τηλικαῦτα ὄντα καὶ ὑπὸ ἀνέμων σκληρῶν ἐλαυνόμενα
- τηρήσῃ
- τηρέω
- τηρεῖν, τοῖς δὲ συγγενέσι καὶ φίλοις ἁπλῶς χρῆσθαι καὶ γενναίως κατὰ δύναμιν
- τι πρόσωπον τ. γενέσεως αὐτοῦ
- τις
- τις . . . ἐξ ὑμῶν
- τοὺς ἀγγέλους
- τοὺς ἀνδρείους καὶ σπατάλους
- τοὺς ἀνθρώπους
- τοὺς ἐπὶ τ. παθῶν τειρασμούς
- τοὺς ἐριθευομένους
- τοὺς δώδεκα φυλάρχους ἐξ ὧν τὸ δωδεκάφυλον τοῦ Ἰσραὴλ συνίσταται
- τοὺς καθ᾽ ὁμοίωσιν θεοῦ γεγονότας
- τοὺς κατασκοπεύσαντας
- τοὺς πτωχοὺς τῷ κόσμῳ
- τοὺς χαλινοὺς
- τούτοις (tried ascetes) συμβίβηκε μὴ τοῖς γηΐνοις ἀλλὰ ταῖς ἐπουρανίαις ἐπιστήμαις τρέφεσθαι
- τοῖς
- τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν
- τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ
- τοῖς ἔργοις αὐτοῦ
- τοῖς ὄρεσι
- τοῖς Αἰγυπτίοις τρόχοις αἰνίττεταί τι.
- τοῖς δὲ οἰομένοις ὅτι ὁ θεὸς πειράζει, ὡς αἱ γραφαὶ λέγουσιν, ἔφη, Ὁ πονηρός ἐστιν ὁ πειράζων· ὁ καὶ αὐτὸν πειράσας
- τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην
- τοῖς σπατάλοις κλέμμασι, . . . ἐκ σπατάλης
- τοῦ αἰῶνος τούτου
- τοῦ εὐθύνοντος
- τοῦ κύκλου τ. γενέσεως
- τοῦ κυρίου
- τοῦ κυρίου ἡμῶν
- τοῦ μὴ ἀμαρτάνειν ἐν γλώσσῃ μου
- τοῦ μεγάλου θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν
- τοῦ νόμου
- τοῦ παιδός μου
- τοῦ πατρὸς τῶν φώτων
- τοῦ πονηροῦ
- τοῦ σώματος
- τρέπεται
- τρέφω
- τρέω
- τρίβοι
- τρίτον διδασκάλους
- τρόχον
- τραχύς
- τροπή
- τροπή (? ῥοπή
- τροπῆς
- τροπή
- τροχὸν τ. γενέσεως
- τροχὸν τ. γενέσεως, ὁ
- τροχός
- τρυφάς
- τρυφή, τρυφερά, τρυφῇς
- τρυφαῖς (ῶν)
- τρυφητής
- τρυφφητῶν
- τυφλοὶ ἐν ταῖς ἐξόδοις
- τ. ἀγ. τὸν θεόν
- τ. ἀδελφὸν καὶ συνεργὸν καὶ συστρατιώτην μου, ὑμῶν δὲ ἀπόστολον
- τ. ἀδικίας
- τ. ἀλήθειαν
- τ. ἀπολλυμένοις κ.τ.λ.
- τ. ἡγαπ. τ. ἐπιφάνειαν αὐτοῦ
- τ. ἡμετ. θρησκείας
- τ. ἰδίας ἐπιθυμίας
- τ. γενέσεως
- τ. γνώμην ἐπισφαλῆ καὶ ἀκατάστατον
- τ. δόξης
- τ. δόξης τ. μεγάλου θεοῦ κ. σωτῆρος ἡμῶν
- τ. διδαχῆς
- τ. δ. φ.
- τ. κυρίου
- τ. κυρίου ἡμῶν Ἰ. Χ.
- τ. κυρίου τ. δόξης
- τ. νόμου
- τ. πίστιν
- τ. περιττὰς φύσεις τοῦ ἡγεμονικοῖ
- τ. πρόσωπον αὐτοῦ
- τ. πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας
- τ. τροχὸν τ. γενέσεως
- τ. φίλους ἀσθενοῦντας
- υἱὸν γεέννης
- υἱόν
- υὑὸς τ. ἀδελφοῦ
- φάγεται
- φίλος
- φύλλα τὰ μέν τ᾽ ἄνεμος χαμάδις χέει, ἄλλα δέ θ᾽ ὕλη τηλεθόωσα φύει
- φύομαι
- φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον
- φῶτα
- φίλος
- φαῦλον
- φαῦλος
- φθόνον
- φθόνος
- φθόνος γὰρ ἔξω θείου χοροῦ ἵσταται
- φθονέω
- φθονέω
- φθονεῖτε
- φθονερὸν τὸ θεῖον
- φθόνος
- φιλάργυροι
- φιλία
- φιλία
- φιλονεικίας τινὸς καὶ ῥαθυμίας
- φιλοτιμὶα
- φιλοτιμία
- φλογίζω
- φλογιζομένη ὑπὸ τῆς γεάννης
- φοβήσεται, ἀκαταστατήσει, ταραχθήσεται
- φοιτᾷ γὰρ ὑπ᾽ ἀγρίαν
- φονεύετε
- φονεύετε ζηλοῦτε
- φονεύω
- φρίσσουσιν
- φρίσσω
- φρ.
- φυσικός
- φωστῆρες
- φύσις
- χάρις
- χάρις μώση
- χόρτος
- χάρις
- χαίρειν
- χαίρειν
- χαλιναγωγῆσαι
- χαλιναγωγῶν γλῶσσαν ἑαυτοῦ
- χαλιναγωγέω
- χαρά
- χαράν
- χαρίζεται δὲ ὁ θεὸς τοῖς ὑπηκόοις ἀτελὲς οὐδὲν, πλήρη δὲ καὶ τέλεια πάντα
- χαρά
- χορτάζεσθε
- χορτάζω
- χορτάζω
- χρή
- χρή
- χριστός
- χρυσός ἐστι τὸ ἄγαλμά σου, . . . λίθος ἐστίν, γῆ ἐστὶν ἐὰν ἄνωθεν νοήσῃς.
- χρυσοδακτύλιος
- χρυσοδακτύλιος
- χωρὶς πνεύματος
- χωρίς
- χωρίς ὀργῆς καὶ διαλογισμοῦ
- χωρίς
- χόρτος
- χ.
- ψαλλέτω
- ψευδολόγων
- ψιθυρισμοί, φυσιώσεις
- ψυχή
- ψυχή
- ψυχικὴ
- ψυχικός δαιμονιώδης
- ψυχικαί
- ψυχικοί, πνεῦμα μὴ ἔχοντες
- ψυχικός
- ψ. ἄνθρωπος
- (ὅπου)
- (κατα)καυχᾶσθε
- (τὸν) υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ (αὐτοῦ)
- -ώδης
- -αις
- -εύω
- -ησεν
- -ομαι
- -τος
- . . . ἀπὸ τῆς περὶ τὴν γένεσιν πλάνης, ἧς καὶ οἱ παρ᾽ Ὀρφεῖ τῷ Διονύσῳ καὶ τῇ Κόρῃ τελούμενοι τυχεῖν εὔχονται
- . . . ἱκανὴ δὲ ἡ τ. ψυχῆς καθαρότης ἐστὶ τὸν θεὸν δἰ ἑαυτῆς κατοπτρίζεσθαι
- [ἐξ]εκκλησιάζειν συναγωγήν
- [ὁ] ἀντικείμενος
- [ὁ] διάβολος
- ^ἰς δικρόας τῆς ὕλης
This book has been accessed more than 19417 times since November 28, 2005.
|
