Chapter 2

¹post haec vero cum esset dies festus Domini et factum esset prandium bonum in domo Tobis ²dixit filio suo vade et adduc aliquos ex tribu nostra timentes Deum et epulentur nobiscum ³cumque abisset reversus nuntiat unum ex filiis Israhel iugulatum iacere in platea statimque exiliens de accubitu suo relinquens prandium ieiunus pervenit ad corpus ⁴tollensque illud portavit ad domum suam occulte ut dum sol occubuisset caute sepeliret eum ⁵cumque occultasset corpus manducavit panem cum luctu et tremore ⁶memorans illum sermonem quem dixit Dominus per Amos prophetam dies festi vestri convertentur in lamentationem et luctum ⁷cum vero sol occubuisset abiit et sepelevit eum ⁸arguebant autem illum omnes proximi sui dicentes iam huius rei causa interfici iussus es et vix effugisti mortis imperium et iterum sepelis mortuos ⁹sed Tobias plus timens Deum quam regem rapiebat corpora occisorum et occultabat in domo sua et mediis noctibus sepeliebat ea ¹⁰contigit autem ut quadam die fatigatus a sepultura veniens domum iactasset se iuxta parietem et obdormisset ¹¹ex nido hirundinum dormienti illi calida stercora insiderent super oculos eius fieretque caecus ¹²hanc autem temptationem ideo permisit Dominus evenire illi ut posteris daretur exemplum patientiae eius sicut et sancti Iob ¹³nam cum ab infantia sua semper Deum timuerit et mandata eius custodierit non est contristatus contra Deum quod plaga caecitatis evenerit ei ¹⁴sed inmobilis in Dei timore permansit agens gratias Deo omnibus diebus vitae suae ¹⁵nam sicut beato Iob insultabant reges ita isti parentes et cognati eius et inridebant vitam eius dicentes ¹⁶ubi est spes tua pro qua elemosynas et sepulturas faciebas ¹⁷Tobias vero increpabat eos dicens nolite ita loqui ¹⁸quoniam filii sanctorum sumus et vitam illam expectamus quam Deus daturus est his qui fidem suam numquam mutant ab eo ¹⁹Anna vero uxor eius ibat ad textrinum opus cotidie et de labore manuum suarum victum quem consequi poterat deferebat ²⁰unde factum est ut hedum caprarum accipiens detulisset domi ²¹cuius cum vocem balantis vir eius audisset dixit videte ne forte furtivus sit reddite eum dominis suis quia non licet nobis ex furto aliquid aut edere aut contingere ²²ad haec uxor eius irata respondit manifeste vana facta est spes tua et elemosynae tuae modo paruerunt ²³atque his et aliis huiusmodi verbis exprobrabat ei