« Prev Psalm 119 Next »

Chapter 119

1«Αλεφ.» Μακαριοι οι αμωμοι εν οδω· οι περιπατουντες εν τω νομω του Κυριου· 2Μακαριοι οι φυλαττοντες τα μαρτυρια αυτου, οι εκζητουντες αυτον εξ ολης καρδιας· 3αυτοι βεβαιως δεν πραττουσιν ανομιαν· εν ταις οδοις αυτου περιπατουσι. 4Συ προσεταξας να φυλαττωνται ακριβως αι εντολαι σου. 5Ειθε να κατευθυνωνται αι οδοι μου, δια να φυλαττω τα διαταγματα σου 6Τοτε δεν θελω αισχυνθη, οταν επιβλεπω εις παντα τα προσταγματα σου. 7Θελω σε δοξολογει εν ευθυτητι καρδιας, οταν μαθω τας κρισεις της δικαιοσυνης σου. 8Τα διαταγματα σου θελω φυλαττει· μη με εγκαταλιπης ολοκληρως. 9«Βεθ.» Τινι τροπω θελει καθαριζει ο νεος την οδον αυτου; φυλαττων τους λογους σου. 10Εξ ολης της καρδιας μου σε εξεζητησα· με μη αφησης να αποπλανηθω απο των προσταγματων σου. 11Εν τη καρδια μου εφυλαξα τα λογια σου, δια να μη αμαρτανω εις σε. 12Ευλογητος εισαι, Κυριε· διδαξον με τα διαταγματα σου. 13Δια των χειλεων μου διηγηθην πασας τας κρισεις του στοματος σου. 14Εν τη οδω των μαρτυριων σου ευφρανθην, ως δια παντα τα πλουτη. 15Εις τας εντολας σου θελω μελετα, και εις τας οδους σου θελω ενατενιζει. 16Εις τα διαταγματα σου θελω εντρυφα· δεν θελω λησμονησει τους λογους σου. 17«Γιμελ.» Ανταμειψον τον δουλον σου· ουτω θελω ζησει, και θελω φυλαξει τον λογον σου. 18Ανοιξον τους οφθαλμους μου, και θελω βλεπει τα θαυμασια τα εκ του νομου σου. 19Παροικος ειμαι εγω εν τη γη· μη κρυψης απ' εμου τα προσταγματα σου. 20Η ψυχη μου λιποθυμει εκ του ποθου τον οποιον εχω εις τας κρισεις σου παντοτε. 21Συ επετιμησας τους επικαταρατους υπερηφανους, τους εκκλινοντας απο των προσταγματων σου. 22Σηκωσον απ' εμου το ονειδος και την καταφρονησιν· διοτι εφυλαξα τα μαρτυρια σου. 23Αρχοντες τωοντι εκαθισαν και ελαλουν εναντιον μου· αλλ' ο δουλος σου εμελετα εις τα διαταγματα σου. 24Τα μαρτυρια σου βεβαιως ειναι η τρυφη μου και οι συμβουλοι μου. 25«Δαλεθ.» Η ψυχη μου εκολληθη εις το χωμα· ζωοποιησον με κατα τον λογον σου. 26Εφανερωσα τας οδους μου, και μου εισηκουσας· διδαξον με τα διαταγματα σου. 27Καμε με να εννοω την οδον των εντολων σου, και θελω μελετα εις τα θαυμασια σου. 28Η ψυχη μου τηκεται υπο θλιψεως· στερεωσον με κατα τον λογον σου. 29Απομακρυνον απ' εμου την οδον του ψευδους, και χαρισον μοι τον νομον σου. 30Την οδον της αληθειας εξελεξα· προ οφθαλμων μου εθεσα τας κρισεις σου. 31Προσεκολληθην εις τα μαρτυρια σου· Κυριε, μη με καταισχυνης. 32Την οδον των προσταγματων σου θελω τρεχει, οταν πλατυνης την καρδιαν μου. 33«Ε.» Διδαξον με, Κυριε, την οδον των διαταγματων σου, και θελω φυλαττει αυτην μεχρι τελους. 34Συνετισον με, και θελω φυλαττει τον νομον σου· ναι, θελω φυλαττει αυτον εν ολη καρδια. 35Οδηγησον με εις την οδον των προσταγματων σου· διοτι ευφραινομαι εις αυτην. 36Κλινον την καρδιαν μου εις τα μαρτυρια σου και μη εις πλεονεξιαν. 37Αποστρεψον τους οφθαλμους μου απο του να βλεπωσι ματαιοτητα· ζωοποιησον με εν τη οδω σου. 38Εκτελεσον τον λογον σου προς τον δουλον σου, οστις ειναι δεδομενος εις τον φοβον σου. 39Αφαιρεσον το ονειδος μου, το οποιον φοβουμαι· διοτι αι κρισεις σου ειναι αγαθαι. 40Ιδου, επεθυμησα τας εντολας σου· ζωοποιησον με δια της δικαιοσυνης σου. 41«Βαου.» Και ας ελθη επ εμε το ελεος σου, Κυριε, και η σωτηρια σου κατα τον λογον σου. 42Τοτε θελω αποκριθη προς τον ονειδιζοντα με· διοτι ελπιζω επι τον λογον σου. 43Και μη αφαιρεσης ολοτελως απο του στοματος μου τον λογον της αληθειας· διοτι ηλπισα επι τας κρισεις σου. 44Και θελω φυλαττει τον νομον σου διαπαντος, εις τον αιωνα του αιωνος. 45Και θελω περιπατει εν ευρυχωρια· διοτι εξεζητησα τας εντολας σου. 46Και θελω ομιλει περι των μαρτυριων σου εμπροσθεν βασιλεων, και δεν θελω αισχυνθη. 47Και θελω εντρυφα εις τα προσταγματα σου, τα οποια ηγαπησα. 48Και θελω υψονει τας χειρας μου προς τα προσταγματα σου, τα οποια ηγαπησα· και θελω μελετα εις τα διαταγματα σου. 49«Ζαιν.» Ενθυμηθητι τον λογον τον προς τον δουλον σου, εις τον οποιον με επηλπισας. 50Αυτη ειναι η παρηγορια μου εν τη θλιψει μου, οτι ο λογος σου με εζωοποιησεν. 51Οι υπερηφανοι με εχλευαζον σφοδρα· αλλ' εγω απο του νομου σου δεν εξεκλινα. 52Ενεθυμηθην τας απ' αιωνος κρισεις σου, Κυριε, και παρηγορηθην. 53Φρικη με κατελαβεν εξ αιτιας των ασεβων, των εγκαταλειποντων τον νομον σου. 54Τα διαταγματα σου υπηρξαν εις εμε ψαλμωδιαι εν τω οικω της παροικιας μου. 55Ενεθυμηθην εν νυκτι το ονομα σου, Κυριε· και εφυλαξα τον νομον σου. 56Τουτο εγεινεν εις εμε, διοτι εφυλαξα τας εντολας σου. 57«Χεθ.» συ, Κυριε, μερις μου εισαι· ειπα να φυλαξω τους λογους σου. 58Παρεκαλεσα το προσωπον σου εν ολη καρδια· ελεησον με κατα τον λογον σου. 59Διελογισθην τας οδους μου και εστρεψα τους ποδας μου εις τα μαρτυρια σου. 60Εσπευσα και δεν εβραδυνα να φυλαξω τα προσταγματα σου. 61Στιφη ασεβων με περιεκυκλωσαν· αλλ' εγω δεν ελησμονησα τον νομον σου. 62Το μεσονυκτιον εγειρομαι δια να σε δοξολογω δια τας κρισεις της δικαιοσυνης σου. 63Εγω ειμαι μετοχος παντων των φοβουμενων σε και φυλαττοντων τας εντολας σου. 64Η γη, Κυριε, ειναι πληρης του ελεους σου· διδαξον με τα διαταγματα σου. 65«Τεθ.» Συ, Κυριε, ευηργετησας τον δουλον σου κατα τον λογον σου. 66Διδαξον με φρονησιν και γνωσιν· διοτι επιστευσα εις τα προσταγματα σου. 67Πριν ταλαιπωρηθω, εγω επλανωμην· αλλα τωρα εφυλαξα τον λογον σου. 68Συ εισαι αγαθος και αγαθοποιος· διδαξον με τα διαταγματα σου. 69Οι υπερηφανοι επλεξαν κατ' εμου ψευδος· αλλ' εγω εν ολη καρδια θελω φυλαττει τας εντολας σου. 70Η καρδια αυτων επηξεν ως παχος· αλλ' εγω εντρυφω εις τον νομον σου. 71Καλον εγεινεν εις εμε οτι εταλαιπωρηθην, δια να μαθω τα διαταγματα σου. 72Ο νομος του στοματος σου ειναι καλητερος εις εμε, υπερ χιλιαδας χρυσιου και αργυριου. 73«Ιωδ.» Αι χειρες σου με εκαμαν και με επλασαν· συνετισον με, και θελω μαθει τα προσταγματα σου. 74Οι φοβουμενοι σε θελουσι με ιδει και ευφρανθη, διοτι ηλπισα επι τον λογον σου. 75Γνωριζω, Κυριε, οτι αι κρισεις σου ειναι δικαιοσυνη, και οτι πιστως με εταλαιπωρησας. 76Ας με παρηγορηση, δεομαι, το ελεος σου, κατα τον λογον σου τον προς τον δουλον σου. 77Ας ελθωσιν επ' εμε οι οικτιρμοι σου, δια να ζω· διοτι ο νομος σου ειναι η τρυφη μου. 78Ας αισχυνθωσιν οι υπερηφανοι, διοτι ζητουσιν αδικως να με ανατρεψωσιν· αλλ' εγω θελω μελετα εις τας εντολας σου. 79Ας επιστρεψωσιν εις εμε οι φοβουμενοι σε, και οι γνωριζοντες τα μαρτυρια σου· 80Ας ηναι η καρδια μου αμωμος εις τα διαταγματα σου, δια να μη αισχυνθω. 81«Καφ.» Λιποθυμει η ψυχη μου δια την σωτηριαν σου· επι τον λογον σου ελπιζω. 82Οι οφθαλμοι μου απεκαμον δια τον λογον σου, λεγοντες, Ποτε θελεις με παρηγορησει; 83Διοτι εγεινα ως ασκος εν τω καπνω· αλλα τα διαταγματα σου δεν ελησμονησα. 84Ποσαι ειναι αι ημεραι του δουλου σου; ποτε θελεις καμει κρισιν εναντιον των καταδιωκοντων με; 85Οι υπερηφανοι, οι εναντιοι του νομου σου, εσκαψαν εις εμε λακκους. 86Παντα τα προσταγματα σου ειναι αληθεια· αδικως με κατατρεχουσι· βοηθησον μοι. 87Παρ' ολιγον με κατεστρεψαν εις την γην· αλλ' εγω δεν εγκατελιπον τας εντολας σου. 88Ζωοποιησον με κατα το ελεος σου· και θελω φυλαξει τα μαρτυρια του στοματος σου. 89«Λαμεδ.» Εις τον αιωνα, Κυριε, διαμενει ο λογος σου εν τω ουρανω· 90η αληθεια σου εις γενεαν και γενεαν· εθεμελιωσας την γην, και διαμενει. 91Κατα τας διαταξεις σου διαμενουσιν εως της σημερον, διοτι τα συμπαντα ειναι δουλοι σου. 92Εαν ο νομος σου δεν ητο η τρυφη μου, τοτε ηθελον χαθη εν τη θλιψει μου. 93Εις τον αιωνα δεν θελω λησμονησει τας εντολας σου, διοτι εν αυταις με εζωοποιησας. 94Σος ειμαι εγω· σωσον με· διοτι τας εντολας σου εξεζητησα. 95Οι ασεβεις με περιεμενον δια να με αφανισωσιν· αλλ' εγω θελω προσεχει εις τα μαρτυρια σου. 96Εις πασαν τελειοτητα ειδον οριον· αλλ' ο νομος σου ειναι πλατυς σφοδρα. 97«Μεμ.» Ποσον αγαπω τον νομον σου· ολην την ημεραν ειναι μελετη μου. 98Δια των προσταγματων σου με εκαμες σοφωτερον των εχθρων μου, διοτι ειναι παντοτε μετ' εμου. 99Ειμαι συνετωτερος παντων των διδασκοντων με· διοτι τα μαρτυρια σου ειναι μελετη μου. 100Ειμαι συνετωτερος των γεροντων· διοτι εφυλαξα τας εντολας σου. 101Απο πασης οδου πονηρας εκωλυσα τους ποδας μου, δια να φυλαξω τον λογον σου. 102Απο των κρισεων σου δεν εξεκλινα· διοτι συ με εδιδαξας. 103Ποσον γλυκεις ειναι οι λογοι σου εις τον ουρανισκον μου· ειναι υπερ μελι εις το στομα μου. 104Εκ των εντολων σου εγεινα συνετος· δια τουτο εμισησα πασαν οδον ψευδους. 105«Νουν.» Λυχνος εις τους ποδας μου ειναι ο λογος σου και φως εις τας τριβους μου. 106Ωμοσα και θελω εμμενει να φυλαττω τας κρισεις της δικαιοσυνης σου. 107Εταλαιπωρηθην σφοδρα· Κυριε, ζωοποιησον με κατα τον λογον σου. 108Προσδεξαι, δεομαι, τας προαιρετικας προσφορας του στοματος μου, Κυριε· και διδαξον με τας κρισεις σου. 109Η ψυχη μου ειναι παντοτε εν κινδυνω· τον νομον σου ομως δεν ελησμονησα. 110Οι ασεβεις εστησαν εις εμε παγιδα· αλλ' εγω απο των εντολων σου δεν εξεκλινα. 111Τα μαρτυρια σου εκληρονομησα εις τον αιωνα· διοτι ταυτα ειναι η αγαλλιασις της καρδιας μου. 112Εκλινα την καρδιαν μου εις το να καμνω τα διαταγματα σου παντοτε μεχρι τελους. 113«Σαμεχ.» Εμισησα τους διεστραμμενους στοχασμους· τον δε νομον σου ηγαπησα. 114Συ εισαι η σκεπη μου και η ασπις μου· επι τον λογον σου ελπιζω. 115Απομακρυνθητε απ' εμου οι πονηρευομενοι· διοτι θελω φυλαττει τα προσταγματα του Θεου μου. 116Υποστηριζε με κατα τον λογον σου και θελω ζη· και μη με καταισχυνης εις την ελπιδα μου. 117Υποστηριζε με και θελω σωθη· και θελω προσεχει διαπαντος εις τα διαταγματα σου. 118Συ κατεπατησας παντας τους εκκλινοντας απο των διαταγματων σου· διοτι ματαια ειναι η δολιοτης αυτων. 119Αποσκυβαλιζεις παντας τους πονηρους της γης· δια τουτο ηγαπησα τα μαρτυρια σου. 120Εφριξεν η σαρξ μου απο του φοβου σου, και απο των κρισεων σου εφοβηθην. 121«Νγαιν.» Εκαμα κρισιν και δικαιοσυνην· μη με παραδωσης εις τους αδικουντας με. 122Γενου εγγυητης του δουλου σου εις καλον· ας μη με καταθλιψωσιν οι υπερηφανοι. 123Οι οφθαλμοι μου απεκαμον δια την σωτηριαν σου και δια τον λογον της δικαιοσυνης σου. 124Καμε μετα του δουλου σου κατα το ελεος σου και διδαξον με τα διαταγματα σου. 125Δουλος σου ειμαι εγω· συνετισον με, και θελω γνωρισει τα μαρτυρια σου. 126Καιρος ειναι δια να ενεργηση ο Κυριος· ηκυρωσαν τον νομον σου. 127Δια τουτο ηγαπησα τα προσταγματα σου υπερ χρυσιον, και υπερ χρυσιον καθαρον. 128Δια τουτο εγνωρισα ορθας πασας τας εντολας σου περι παντος πραγματος· και εμισησα πασαν οδον ψευδους. 129«Πε.» Θαυμαστα ειναι τα μαρτυρια σου· δια τουτο εφυλαξεν αυτα η ψυχη μου. 130Η φανερωσις των λογων σου φωτιζει· συνετιζει τους απλους. 131Ηνοιξα το στομα μου και ανεστεναξα· διοτι επεθυμησα τα προσταγματα σου. 132Επιβλεψον επ' εμε και ελεησον με, καθως συνειθιζεις προς τους αγαπωντας το ονομα σου. 133Στερεωσον τα βηματα μου εις τον λογον σου· και ας μη με κατακυριευση μηδεμια ανομια. 134Λυτρωσον με απο καταδυναστειας ανθρωπων, και θελω φυλαττει τας εντολας σου. 135Επιφανον το προσωπον σου επι τον δουλον σου, και διδαξον με τα διαταγματα σου. 136Ρυακας υδατων κατεβιβασαν οι οφθαλμοι μου, επειδη δεν φυλαττουσι τον νομον σου. 137«Τσαδε.» Δικαιος εισαι, Κυριε, και ευθειαι αι κρισεις σου. 138Τα μαρτυρια σου, τα οποια διεταξας, ειναι δικαιοσυνη και υπερτατη αληθεια. 139Ο ζηλος μου με κατεφαγε, διοτι ελησμονησαν τους λογους σου οι εχθροι μου. 140Ο λογος σου ειναι κεκαθαρισμενος σφοδρα· δια τουτο ο δουλος σου αγαπα αυτον. 141Μικρος ειμαι και εξουδενωμενος· δεν ελησμονησα ομως τας εντολας σου. 142Η δικαιοσυνη σου ειναι δικαιοσυνη εις τον αιωνα, και ο νομος σου αληθεια. 143Θλιψεις και στενοχωριαι με ευρηκαν· τα προσταγματα σου ομως ειναι η χαρα μου. 144Τα μαρτυρια σου ειναι δικαιοσυνη εις τον αιωνα· Συνετισον με και θελω ζησει. 145«Κοφ.» Εκραξα εν ολη καρδια· ακουσον μου, Κυριε, και θελω φυλαξει τα διαταγματα σου. 146Εκραξα προς σε· σωσον με, και θελω φυλαξει τα μαρτυρια σου. 147Προελαβον την αυγην και εκραξα· ηλπισα επι τον λογον σου. 148Οι οφθαλμοι μου προλαμβανουσι τας νυκτοφυλακας, δια να μελετω εις τον λογον σου. 149Ακουσον της φωνης μου κατα το ελεος σου· ζωοποιησον με, Κυριε, κατα την κρισιν σου. 150Επλησιασαν οι ακολουθουντες την πονηριαν· εξεκλιναν απο του νομου σου. 151Συ, Κυριε, εισαι πλησιον, και παντα τα προσταγματα σου ειναι αληθεια. 152Προ πολλου εγνωρισα εκ των μαρτυριων σου, οτι εις τον αιωνα εθεμελιωσας αυτα. 153«Ρες.» Ιδε την θλιψιν μου και ελευθερωσον με· διοτι δεν ελησμονησα τον νομον σου. 154Δικασον την δικην μου και λυτρωσον με· ζωοποιησον με κατα τον λογον σου. 155Μακραν απο ασεβων η σωτηρια· διοτι δεν εκζητουσι τα διαταγματα σου. 156Μεγαλοι οι οικτιρμοι σου, Κυριε· ζωοποιησον με κατα τας κρισεις σου. 157Πολλοι ειναι οι καταδιωκοντες με και οι θλιβοντες με· αλλ' απο των μαρτυριων σου δεν εξεκλινα. 158Ειδον τους παραβατας και εταραχθην· διοτι δεν εφυλαξαν τον λογον σου. 159Ιδε ποσον αγαπω τας εντολας σου· Κυριε, ζωοποιησον με κατα το ελεος σου. 160Το κεφαλαιον του λογου σου ειναι η αληθεια· και εις τον αιωνα μενουσι πασαι αι κρισεις της δικαιοσυνης σου. 161«Σχιν.» Αρχοντες με κατεδιωξαν αναιτιως· αλλ' η καρδια μου τρεμει απο του λογου σου. 162Αγαλλομαι εις τον λογον σου, ως ο ευρισκων λαφυρα πολλα. 163Μισω και βδελυττομαι το ψευδος· τον νομον σου αγαπω. 164Επτακις της ημερας σε αινω, δια τας κρισεις της δικαιοσυνης σου. 165Ειρηνην πολλην εχουσιν οι αγαπωντες τον νομον σου· και εις αυτους δεν υπαρχει προσκομμα. 166Ηλπισα επι την σωτηριαν σου, Κυριε· και επραξα τα προσταγματα σου. 167Εφυλαξεν η ψυχη μου τα μαρτυρια σου· και ηγαπησα αυτα σφοδρα. 168Εφυλαξα τας εντολας σου και τα μαρτυρια σου· διοτι πασαι αι οδοι μου ειναι ενωπιον σου. 169«Ταυ.» Ας πλησιαση η κραυγη μου ενωπιον σου, Κυριε· συνετισον με κατα τον λογον σου. 170Ας ελθη η δεησις μου ενωπιον σου· λυτρωσον με κατα τον λογον σου. 171Τα χειλη μου θελουσι προφερει υμνον, οταν με διδαξης τα διαταγματα σου. 172Η γλωσσα μου θελει λαλει τον λογον σου· διοτι παντα τα προσταγματα σου ειναι δικαιοσυνη. 173Ας ηναι η χειρ σου εις βοηθειαν μου· διοτι εξελεξα τας εντολας σου. 174Επεθυμησα την σωτηριαν σου, Κυριε· και ο νομος σου ειναι τρυφη μου. 175Ας ζηση η ψυχη μου και θελει σε αινει· και αι κρισεις σου ας με βοηθωσι. 176Περιεπλανηθην ως προβατον απολωλος· ζητησον τον δουλον σου· διοτι δεν ελησμονησα τα προσταγματα σου.

« Prev Psalm 119 Next »
Please login or register to save highlights and make annotations
Corrections disabled for this book
Proofing disabled for this book
Printer-friendly version





Advertisements



| Define | Popups: Login | Register | Prev Next | Help |