|
Ades Pater supreme,
quem nemo vidit unquam,
Patrisque sermo Christe,
et Spiritus benigne.
|
|
5O Trinitatis huius
vis una, lumen unum,
Deus ex Deo perennis,
Deus ex utroque missus.
|
|
Fluxit labor diei,
10redit et quietis hora,
blandus sopor vicissim
fessos relaxat artus.
|
|
Mens aestuans procellis
curisque sauciata
15totis bibit medullis
obliviale poclum.
|
|
Serpit per omne corpus
Lethaea vis, nec ullum
miseris doloris aegri
20patitur manere sensum.
|
|
Lex haec data est caducis
Deo iubente membris,
ut temperet laborem
medicabilis voluptas.
|
|
25Sed dum pererrat omnes
quies amica venas,
pectusque feriatum
placat rigante somno:
|
|
Liber vagat per auras
30rapido vigore sensus,
variasque per figuras,
quae sunt operta, cernit.
|
|
Quia mens soluta curis,
cui est origo caelum,
35purusque fons ab aethra
iners iacere nescit.
|
|
Imitata multiformes
facies sibi ipsa fingit,
per quas repente currens
40tenui fruatur actu.
|
|
Sed sensa somniantum
dispar fatigat horror,
nunc splendor intererrat
qui dat futura nosse.
|
|
45Plerumque dissipatis
mendax imago veris
animos pavore maestos
ambage fallit atra.
|
|
Quem rara culpa morum
50non polluit frequenter,
nunc lux serena vibrans
res edocet latentes.
|
|
At qui coinquinatum
vitiis cor inpiavit,
55lusus pavore multo
species videt tremendas.
|
|
Hoc patriarcha noster
sub carceris catena
geminis simul ministris
60interpres adprobavit.
|
|
Quorum reversus unus
dat poculum tyranno,
ast alterum rapaces
fixum vorant volucres.
|
|
65Ipsum deinde regem
perplexa somniantem
monuit famem futuram
clausis cavere acervis.
|
|
Mox praesul ac tetrarches
70regnum per omne iussus
sociam tenere virgam
dominae resedit aulae.
|
|
O quam profunda iustis
arcana per soporem
75aperit tuenda Christus,
quam clara! quam tacenda!
|
|
Evangelista summi
fidissimus magistri
signata quae latebant
80nebulis videt remotis:
|
|
ipsum tonantis agnum
de caede purpurantem,
qui conscium futuri
librum resignat unus.
|
|
85Huius manum potentem
gladius perarmat anceps
et fulgurans utrimque
duplicem minatur ictum.
|
|
Quaesitor ille solus
90animaeque corporisque
ensisque bis timendus
prima ac secunda mors est.
|
|
idem tamen benignus
ultor retundit iram
95paucosque non piorum
patitur perire in aevum.
|
|
Huic inclitus perenne
tribuit Pater tribunal,
hunc obtinere iussit
100nomen supra omne nomen.
|
|
Hic praepotens cruenti
extinctor antichristi,
qui de furente monstro
pulchrum refert tropaeum.
|
|
105Quam bestiam capacem
populosque devorantem,
quam sanguinis charybdem
Ioannis execratur.
|
|
Haec nempe, quae sacratum
110praeferre nomen ausa est,
imam petit gehennam
Christo perempta vero.
|
|
Tali sopore iustus
mentem relaxat heros,
115ut spiritu sagaci
caelum peragret omne.
|
|
Nos nil meremur horum,
quos creber inplet error,
concreta quos malarum
120vitiat cupido rerum.
|
|
Sat est quiete dulci
fessum fovere corpus:
sat, si nihil sinistrum
vanae minentur umbrae.
|
|
Fac, cum vocante somno
130castum petis cubile,
frontem locumque cordis
crucis figura signet.
|
|
Crux pellit omne crimen,
fugiunt crucem tenebrae:
135tali dicata signo
mens fluctuare nescit.
|
|
Procul, o procul vagantum
portenta somniorum,
procul esto pervicaci
140praestigiator astu!
|
|
O tortuose serpens,
qui mille per Maeandros
fraudesque flexuosas
agitas quieta corda,
|
|
145Discede, Christus hic est,
hic Christus est, liquesce:
signum quod ipse nosti
damnat tuam catervam.
|
|
Corpus licet fatiscens
150iaceat recline paullum,
Christum tamen sub ipso
meditabimur sopore.
|
|
