|
Nox et tenebrae et nubila,
confusa mundi et turbida,
lux intrat, albescit polus,
Christus venit, discedite.
|
|
5Caligo terrae scinditur
percussa solis spiculo,
rebusque iam color redit
vultu nitentis sideris.
|
|
Sic nostra mox obscuritas
10fraudisque pectus conscium
ruptis retectum nubibus
regnante pallescit Deo.
|
|
Tunc non licebit claudere
quod quisque fuscum cogitat,
15sed mane clarescent novo
secreta mentis prodita.
|
|
Fur ante lucem squalido
inpune peccat tempore,
sed lux dolis contraria
20latere furtum non sinit.
|
|
Versuta fraus et callida
amat tenebris obtegi,
aptamque noctem turpibus
adulter occultus fovet.
|
|
25Sol ecce surgit igneus,
piget, pudescit, paenitet,
nec teste quisquam lumine
peccare constanter potest.
|
|
Quis mane sumptis nequiter
30non erubescit poculis,
cum fit libido temperans
castumque nugator sapit?
|
|
Nunc, nunc severum vivitur,
nunc nemo tentat ludicrum,
35inepta nunc omnes sua
vultu colorant serio.
|
|
Haec hora cunctis utilis,
qua quisque, quod studet, gerat,
miles, togatus, navita,
40opifex, arator, institor.
|
|
Illum forensis gloria,
hunc triste raptat classicum,
mercator hinc ac rusticus
avara suspirant lucra.
|
|
45At nos lucelli ac faenoris
fandique prorsus nescii,
nec arte fortes bellica,
te, Christe, solum novimus.
|
|
Te mente pura et simplici,
50te voce, te cantu pio
rogare curvato genu
flendo et canendo discimus.
|
|
His nos lucramur quaestibus,
hac arte tantum vivimus,
55haec inchoamus munera,
cum sol resurgens emicat.
|
|
Intende nostris sensibus,
vitamque totam dispice,
sunt multa fucis inlita,
60quae luce purgentur tua.
|
|
Durare nos tales iube,
quales, remotis sordibus
nitere pridem iusseras,
Iordane tinctos flumine.
|
|
65Quodcumque nox mundi dehinc
infecit atris nubibus,
tu, rex Eoi sideris,
vultu sereno inlumina.
|
|
Tu sancte, qui taetram picem
70candore tingis lacteo
ebenoque crystallum facis,
delicta terge livida.
|
|
Sub nocte Iacob caerula
luctator audax angeli,
75eo usque dum lux surgeret,
sudavit inpar praelium.
|
|
Sed cum iubar claresceret,
lapsante claudus poplite
femurque victus debile
80culpae vigorem perdidit.
|
|
Nutabat inguen saucium,
quae corporis pars vilior
longeque sub cordis loco
diram fovet libidinem.
|
|
85Hae nos docent imagines,
hominem tenebris obsitum,
si forte non cedat Deo,
vires rebellis perdere.
|
|
Erit tamen beatior,
90intemperans membrum cui
luctando claudum et tabidum
dies oborta invenerit.
|
|
Tandem facessat caecitas,
quae nosmet in praeceps diu
95lapsos sinistris gressibus
errore traxit devio.
|
|
Haec lux serenum conferat
purosque nos praestet sibi:
nihil loquamur subdolum,
100volvamus obscurum nihil.
|
|
Sic tota decurrat dies,
ne lingua mendax, ne manus,
oculive peccent lubrici,
ne noxa corpus inquinet.
|
|
105Speculator adstat desuper,
qui nos diebus omnibus
actusque nostros prospicit
a luce prima in vesperum.
|
|
Hic testis, hic est arbiter,
110his intuetur quidquid est,
humana quod mens concipit;
hunc nemo fallit iudicem.
|
|
