Index of Latin Words and Phrases
- A sanctis patribus adunatione ex divinitate et humanitate Christus Dominus noster compositus prædicatur
- Christus hominis filius fieri voluit, ut nos Dei filios faceret; humiliavit se, ut populum qui prius jacebat, erigeret; vulneratus est, ut vulnera nostra curaret
- Corda domat, qui cuncta videt, quem cuncta tremiscunt;
- Dominus nos κατοπτρίζει
- Eâ gratiâ fit ab initio fidei suæ homo quicunque Christianus, quâ gratiâ homo ille ab initio factus est Christus
- Filius Dei existens semper apud Patrem, et homo factus, longam hominum expositionem in seipso recapitulavit; in compendio nobis salutem præstans, ut quod perdideramus in Adam, id est, secundum imaginem et similitudinem esse Dei, hoc in Christo Jesus reciperemus. Quia enim non erat possibile, eum hominem, qui semel victus fuerat et elisus per inobedientiam, replasmare et obtinere brabium (βρᾶβεῖον
- Filius, excelsus, Dominus, Deus; omnia Christus.
- Flama, gigas, aquila, sponsus, patientia, nervus,
- Fons, via, dextra, lapis, vitulus, leo, lucifer, agnus;
- Homo potius est in filio Dei, quam filius in Patre
- Illuminet vultum suum super nos; Dei facies quæ est? utique imago ejus. Dicit enim apostolus imaginem Patris esse filium; ergo imagine sua nos illuminet; hoc est, imaginem suam filium illuminet super nos; ut ipse nos illuminet; lux enim Patris lux filii est
- Imago, [id est, Verbum Dei,] ad eum qui est ad imaginem, [hoc est, hominem,] venit, et quærit imago eum qui est ad similitudinem sui, ut iterum signet, ut iterum confirmet, quia amiseras quod accepisti
- In nomine dixit, non nominibus, ergo non aliud nomen Patris est
- Infelix profecto, miser, atque impudentissimus est, qui scrutari cupot Opificem suum. Millia millium, et centies millies millena millia angelorum et archangelorum, cum horrore glorificant, et trementes adorant; et homines lutei, pleni peccatis, de divinitate intrepide disserunt? Non illorum exhorrescit corpus, non contremescit animus; sed securi et garruli, de Christo Dei filio, qui pro me indigno peccatore passus est, deque ipsius utraque generatione loquuntur; nec saltem quod in luce cæcutiunt, sentiunt
- Janua, spes, virtus, verbum, sapientia, vates.
- Lumen præparans, elevans, disponens subjectum
- Magister Sententiarum
- Mallem ruere cum Christo, quam regnare cum Cæsare.
- Medium revelans
- Natura humana in Creatoris societatem assumpta est, non ut ille habitator, et illa esset habitaculum; sed ut naturæ alteri sic misceretur altera, ut quamvis alia sit quæ suscipitur, alia vero quæ suscepit, in tantam tamen unitatem conveniret utriusque diversitas, ut unus idemque sit filius, qui se, et secundum quod verus est homo, Patre dicit minorem, et secundum quod verus est Deus Patri se profitetur æqualem
- Ne miretur lector si idem et Princeps est et Sacerdos, et Vitulus, et Aries, et Agnus; cum in Scripturis sanctis pro varietate causarum legamus eum Dominum, et Deum, et Hominem, et Prophetam, et Virgam, et Radicem, et Florem, et Principem, et Regem justum, et Justitiam, Apostolum, et Episcopum, Brachium, Servum, Angelum, Pastorem, Filium, et Unigenitum, et Promogenitum, Ostium, Viam, Sagittam, Sapientiam, et multa alia
- Neque enim vere esset sanguinem et carnem habens, per quam nos redemit, nisi antiquam plasmationem Adæ in seipsum recapitulasset
- Neque sensus est ejus, neque phantsia, neque opinio, nec ratio, nec scientia
- Non Pater carnem assumpsit, neque Spiritus Sanctus, set Filius tantum; ut qui erat in divinitate Dei Patris Filius, ipse fieret in homine hominis matris Filius; ne Filii nomen ad alterum transiret, qui non esset æternâ nativitate filius
- Non confundimus naturarum diversitatem; veruntamen Christum non ut tu asseris Deum factum, sed Deum factum Christum confitemur. Quia non cum pauper esset, dives factus est, sed cum dives esset, pauper factus est, ut nos divites faceret; neque enim cum esset in formâ servi, formam Dei accepit; sed cum esset in formâ Dei, formam servi accepit; similiter etiam nec, cum esset caro, verbum est factum; sed cum esset verbum, caro factum est
- Non enim aliter nos discere poteramus quæ sunt Dei, nisi magister noster verbum existens, homo ffactus fuisset. Neque enim alius poterat enarrare nobis quæ sunt Patris, nisi proprium ipsius verbum. Quis enim alius cognovit sensum Domini? aut quis alius ejus consiliarius factus est? Neque rursus nos aliter discere poteramus, nisi Magistrum nostrum videntes, et per auditum nostrum vocem ejus percipientes, uti imitatores quidem operum, factores autem sermonum ejus facti, communionem habeamus cum ipso
- Non in semetipso recapitulasset hæc Dominus, nisi ipse caro et sanguis secundum principalem plasmationem factus fuisset; salvans in semetipso in fine illud quod perierat in principio in Adam. Si autem ob aliam quandam dispositionem Dominus incarnatus est, et ex alterâ substantiâ carnem attulit, non ergo in semetipso recapitulatus est hominem, adhuc etiam nec caro quidem dici potest…. Habuit ergo et ipse carnem et sanguinem, non alteram quandam, sed ipsam principalem Patris plasmationem in se recapitulans, exquirens id quod perierat
- O curvæ in terras animæ et cœlestium inanes!
- Objectum reale et formale fidei
- Ostia, virgultum, pastor, mons, rete, columba,
- Pauca ideo de Christo
- Potens in omnibus Dei Verbum, et non deficiens in suâ justitiâ, juste etiam adversus ipsam conversus est apostasiam, ea quæ sunt sua redimens, ab eo, non cum vi, quemadmodum ille initio dominabatur nostri, ea quæ non erant sua insatiabiliter rapiens…. Suo igitur sanguine redimente nos Domino, et dante animam suam pro anima nostra, et carnem suam pro carnibus nostris
- Quæro abs te, quando aut quomodo putes filium esse generatum? Mihi enim impossibile est scire generationis secretum. Mens deficit, vox silet, non mea tantum, sed et angelorum. Supra potestates, supra angelos, supra cherubim, supra seraphim, supra omnem sensum est. Tu quoque manum ori admove; scrutari non licet superna mysteria. Licet scire quod natus sit, non licet discutere quomodo natus sit; illud negare mihi non licet, hoc quærere metus est. Nam si Paulus ea quæ audivit, raptus in tertium cœlum, ineffabilia dicit, quomodo nos exprimere possumus paternæ generationis arcanum, quod nec sentire potuimus nec audire? Quid te ista questionum tormenta delectant?
- Quando unus trium in aliquo opere nominatur, universa operari trinitas intelligitur
- Quia in Christo Jesu Filio Dei non solum ad divinam essentiam, sed etiam ad humanam spectat naturam, quo dictum est per prophetam — ‘generationem ejus quis enarrabit?’ — (utramque enim substantiam in unam convenisse personam, nisi fides credat, sermo non explicat; et ideo materia nunquam deficit laudis; qui nunquam sufficit copia laudatoris) — gaudeamus igitur quod ad eloquendum tantum, misericordiæ sacramentum impares sumus; et cum salutis nostræ altitudinem promere non valeamus, sentiamus nobis bonum esse quod vincimur. Nemo enim ad cognitionem veritatis magis propinquat, quam qui intelligit, in rebus divinis, etiamsi multum proficiat, semper sibi superesse quod quærat
- Quod est Christus erimus Christiani, si Christum fuerimus imitati
- Quod homo est esse Christus voluit; ut et homo possit esse quod Christus est
- Quod si super unum illum Petrum tantum existimes totam ecclesiam ædificari, quid dicturus es de Johanne, et apostolorum unoquoque? Num audebimus dicere quod adversus Petrum unum non prevalituræ sunt portæ inferorum?
- Quomodo igitur procreavit? Nec sciri a quoquam possunt, nec narrari, opera divina; sed tamen sacræ literæ docent illum Dei filium, Dei esse sermonem
- Scrutator majestatis absorbetur a gloria
- Si amare pigebat, saltem redamare ne pigeat
- Sic igitur Christum Dei Filium, id est, unam ex Trinitate personam, Deum verum crede, ut divinitatem ejus de naturâ Patris natam esse non dubites; et sic eum verum hominem crede, et ejus carnem, non cœlestis, non aeriæ, non alterius cujusquam putes esse naturæ, sed ejus cujus est omnium caro; id est, quam ipse Deus, homini primo de terra plasmavit, et cæteris hominibus plasmat
- Sive legas
- Super hanc Petram, quam confessus es, super meipsum filium Dei vivi, ædificabo ecclesiam meam. Super me ædificabo te, non me super te
- Tu es Petrus, et super hanc petram
- Universam significabat ecclesiam, quæ in hoc seculo diversis tentationibus, velut imbribus, fluminibus, tempestatibusque quatitur, et non cadit; quoniam fundata est supra Petram; unde et Petrus nomen accepit. Non enim a Petro Petra, sed Petrus a Petra; sicut non Christus a Christiano, sed Christianus a Christo vocatur. Ideo quippe ait Dominus, ‘Super hanc Petram ædificabo ecclesiam meam,’ quia dixerat Petrus, ‘Tu es Christus filius Dei vivi.’ ‘Super hanc ergo’ (inquit) ‘Petram quam confessus es, ædificabo eccleaism meam.’ Petra enim erat Christus, super quod fundamentum etiam ipse ædificatus est Petrus. Fundamentum quippe aliud nemo potest ponere, præter id quod positum est, quod est Jesus Christus
- Unum hoc est immobile fundamentum, una hæc est felix fidei Petra, Petri ore confessa, Tu es filius Dei vivi
- Verbum Dei Jesus Christus, qui propter immensam suam dilectionem, factus est quod sumus nos, ut nos perficeret quod est ipse
- Vide — universum genus humanum tam justo judicio Divino in apostaticâ radice damnatum, ut etiam si nullus inde liberaretur, nemo recte possit Dei vituperare justitiam; et qui liberantur, sic oportuisse liberari, ut ex pluribus non liberatis, atque in damnatione justissimâ derelictis, ostenderetur, quod meruisset universa conspersio, et quò etiam istos debitum judicium Dei duceret, nisi ejus indebita misericordia subveniret
- ad extra
- ad intra
- adoro
- commune bonum
- dignus vindice nodus
- gratia unionis
- in misericordia Domini,
- insigne regium
- lumen deferens
- persona
- qui nil molitur ineptè
- quia unus Deus
- secundum principalem plasmationem
- sed nomen Jesu non erat ibi
- sive scribas, sive vigiles, sive dormias, amor tibi semper buccina in auribus sonet, hic lituus excitet animam tuam, hoc amore furibundus; quære in lectulo tuo, quem desiderat anima tua
- substantia
- suppositum
- tres hypostases
- tres personas
This book has been accessed more than 28584 times since July 13, 2005.
|
