Index of Greek Words and Phrases
- Ἐλαίας
- ἀβαναύσως
- ἀκριβέστερον εἰδὼσ τὰ περὶ τῆς ὁδοῦ.
- ἀλλ᾽ ἵνα τῶν ἀρχαίων ὑποδειγμάτων παυσώμεθα, ἔλθωμεν ἐπὶ τοὺς ἔγγιστα γενομένους ἀθλητάς· λάβωμεν τῆς γενεᾶς ἡμῶν τὰ aενναῖα ὑποδείγματα.
- ἀλλ᾽ εἰ πάσχοιτε δήὰ δικαιοσύνην, μακάριοι. τὸν δὲ φόβον αὐτῶν μὴ φοβηθῆτε, μηδὲ ταραχθῆτε· . . . ἔτοιμοι δὲ ἀεὶ πρὸς ἀπολογὶαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς
- ἀνεσκολοπίσθη κατὰ κεφαλῆς
- ἀπόστολοι ἐκκλησιῶν
- ἀρχαίαν
- ἀσπάσασθε Ἀνδρόνικον καὶ Ἰουνιᾶν τοὺς συγγενεῖς μου καὶ συναιχμαλώτους μου, οἵτινές εἰσιν ἐπίσημοι ἐν τοῖς ἀποστόλοις, οἳ καὶ πρὸ ἐμοῦ γέγοναν ἐν Χριστῷ
- ἄναξ φοβερὸς καὶ ἀναιδής
- ἄρα γε καὶ
- ἄρχων
- Ἀγριππησίων
- Ἀδύνατον γὰρ τοὺς ἅπαξ φωτισθέντας . . . καὶ παραπεσόντας, πάλιν ἀνακαινίζειν εἰς μετάνοιαν . . . τὸ τέλος εἰς καῦσιν.
- Ἀιβρέων
- Ἀλῦπις Τιβεριεὺς καὶ οἱ αὐτοῦ, Ἰοῦστος καὶ Ἀλῦπις, Ἐβρẽοι, μετὰ τοῦ πατρὸς αὐτῶν ὧδε κῖντε
- Ἀλλ᾽ ἵνα τῶν ἀρχαίων ὑποδειγμάτων παυσώμεθα ἔλθωμεν ἐπὶ τοὺς ἔγγιστα γενομένους ἀθλητάς· λάβωμεν τῆς γενεᾶς ἡμῶν τὰ γενναῖα ὑποδείγματα . .
- Ἀσπάσασθε Πρίσκαν καί Ἀκύλαν τοὺς συνεργούς μου ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, οἵτινες ὑπὲρ τῆς ψυχῆς μου τὸν ἑαυτῶν τράχηλον ὑπέθηκαν
- ἐγένετο δὲ Πέτρον διερχόμενον διὰ πάντων
- ἐκ τοῦ πρώτου ὄρους τοῦ μέλανος οἱ πιστεύσαντες τοιοῦτοί εἰσιν· ἀποστάται καὶ βλάσφημοι εἰς τὸν Κύριον, καὶ πρόδοται τῶν δούλων τοῦ θεοῦ. τούτοις δὲ μετάνοια οὐκ ἔστι, θάνατος δὲ ἔστι.
- ἐλθόντες δὲ ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν
- ἐλπίζων ὅτι χρήματα δοθήσεται ὑπὸ τοῦ Παύλου· διὸ καὶ πυκνότερον αὐτὸν μεταπεμπόμενος ὡμίλει αὐτῷ.
- ἐν ἀρχῇ
- ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου
- ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου
- ἐν φυλακαῖς περισσοτέρως.
- ἐνδελεχισμόν
- ἐπὶ τὸ τέρμα τῆς δύσεως ἐλθών
- ἐπὶ τὸ τέρμα τῆς δύσεως.
- ἐπίσκοπος
- ἐπιποθίαν.
- ἐπισκόπους
- ἐπ9ισκοποῦντες
- ἑωράθη
- ἔ ρ α ν ο ι
- ἔπεσαν
- ἔπινον γὰρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας· ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός
- ἔχοντες ζῆλόν τινα ἐν ἀλλήλοις περὶ πρωτείων καὶ περὶ δόξης τινός
- Ἐλυμας
- Ἐτοιμας
- ἡ ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ ἡ παροικοῦσα Ῥώμην τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ τῇ παροικούσῃ Κόρινθον
- ἡ γὰρ ὑμῶν ὑπακοὴ εἰς πάντας ἀφίκετο
- ἡ γραφὴ λέγει
- ἡ ξενία
- ἡ πίστις ὑμῶν
- ἡ σφραγὶς τὸ ὕδωρ ἐστίν
- ἡγεμόσιν, ὡς δἱ αὐτοῦ [τοῖ βασιλέως πεμπομένοις εἰς ἐκδίκησιν κακοποιῶν
- ἡγούμενοι
- ἡμῖν διὰ Κλήμεντος γραφεῖσαν
- ἡμῖν διὰ Κλήμεντος γραφεῖσαν.
- ἥξει δ᾽ ἐκ περάτων γαίης μητροκτόνος ἀνήρ
- ἥτις καὶ προκάθηται ἐν τόπῳ χωρίου Ῥωμαίων, ἀξιόθεος , ἀξιοπρεπής, ἀξιομακάριστος, ἀξιέπαινος, ἀξιεπίτευκτος , ἀξίαγνος καὶ προκαταθημένη τῆς ἀγάπης , Χριστώνομος, Πατρώνομος
- Ἦτε γὰρ ὡς πρόβατα πλανώμενοι· ἀλλ᾽ ἐπεστράφητε νῦν ἐπὶ τὸν ποιμένα καὶ ἐπίσκοπον τῶν ψυχῶν ὑμῶν
- Ἰόνιον πέλαγος, ὁ νῦν Ἀδρίας.
- Ἰουνίαν
- ὁ ἑκατόνταρχος παρέδοκε τοὺς δεσμίους τῷ στρατοπεδάρχῃ,
- ὁ Κύριος εἶπεν
- ὁ Χριστὸς οὖν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ καὶ οἱ ἀπόστολοι ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ . . . . ἐξῆλθον (οἱ ἀπόστολοι) εὐαγγελιζόμενοι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ μέλλειν ἔρχεσθαι
- ὁ βασιλεὺς οὗτος
- ὁ δὲ Ῥωμαίων βασιλείς, ὡς ἡ παράδοσις διδάσκει, κατεδίκασε τὸν Ἰωάννην μαρτυροῦντα διὰ τὸν τῆς ἀληθείας λόγον εἰς Πάτμον τὴν νῆσον· διδάσκει δὲ τὰ περὶ τοῦ μαρτυρίου αὐτοῦ Ἰωάννης, μὴ λέγων τίς αὐτὸν κατεδίκασε.
- ὁ θρέψας
- ὁ θρέψας με πέπρακέν με Ῥόδῃ τινὶ εἰς Ῥώμην
- ὁμοίως δὲ καὶ τὴν Ἰταλίαν ὁμόσε ειδάξαντες, ἐμαρτύρησαν κατὰ τὸν αὐτὸν καιρόν.
- ὃν πάντες στυγέουσι βροτοὶ καὶ φῶτες ἄριστοι·
- ὃς πᾶσαν γαῖαν καθελεῖ καὶ πάντα κρατήσει
- ὅσοι ἐπ᾽ ἐξουσίαν ἀχθέντες ἐξητάσθησαν καὶ οὐκ ἡρνήσαντο ἀλλ᾽ ἔπαθον προθύμως . . . ὅσοι δὲ δειλοὶ καὶ ἐν δισταγμῷ ἐγένοντο καὶ ἐλογίσαντο ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, πότερον ἀρνήσονται ἢ ὁμολογήσουρι καὶ ἔπαθον . . . ὑμεῖς δέ οἱ πάσχοντες ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος δοξάζειν ὀφείλετε τόν θεὸν . . . δοκεῖτε ἔργον μέγα πεποιηκέναι ἐάν τις ὑμῶν διὰ τὸν θεὸν πάθῃ.
- ὑστέρησα τῶν ὑπερλίαν ἀποστόλων
- ὕπερ ἐπιγνόντα τὸν Πέτρον προτρεπτικῶς μήτε κωλῦσαι μήτε προτρέψασθαι
- ὤλεσε γὰρ πολλοὺς καὶ γαστέρι χεῖρας ἐφῆκεν
- Αὐγουστησέων
- ΑΘΑΝΑΤΟ
- Ατομον
- Ατομος
- Ετοικος
- Ετοιμος
- ΚΑΙ ΤΙΤΙΑΝΗ
- Καμπησίων
- Πέπεισμαι δέ, ἀδελφοί μου, καὶ αὐτὸς ἐγὼ περὶ ὑμῶν, ὅτι καὶ αὐτοὶ μεστοί ἐστε ἀγαθωσύνης, πεπληρωμένοι πάσης γνώσεως, δυνάμενοι καὶ ἀλλήλους νουθετεῖν.
- Περίοδοι
- Περίοδοι Βαρνάβα
- Περίοδοι Πέτρορ
- Περίοδοι Πέτρου
- Περιστεφανων
- Ποίμαινε τὰ πρόβατά μοῦ—βόσκε τὰ προβάτιά μου
- Πορκίου δὲ Φήστου διαδόχου Φήλικι πεμφθέντος ὑπὸ Νέρωνος, οἱ πρωτεύοντες τῶν κατὰ τὴν Καισάρειαν κατοικούντων Ἰουδαίων εἰς τὴν Ῥώμην ἀναβαίνουσι Φήλικος κατηγοροῦ_τες· καὶ πάντως ἂν ἐδεδώκει τιμωρίαν τῶν εἰς Ἰουδαίους ἀδικημάτων, εἰ μὴ πολλὰ αὐτὸν ὁ Νέρων τῷ ἀδελφῷ Πάλλαντι παρακαλέσαντι συνεχώρησε, μάλιστα δὴ τότε διὰ τιμῆς ἔχων ἐκεῖνοι
- Πρεσβυτέρους οὖν ἐν ὑμῖν παρακαλῶ ὁ συμπρεσβύτερος . . . ποιμάνατε τὸ ἐν ὑμῖν ποίμνιον τοῦ Θεοῦ
- Σίμονα
- Σὺ εἶ Πέτρος καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν
- Σιβουρησίων
- ΤΕΡΤΙΑΔΕΛΦΕ ΕΥΨΥΧΙΟΥΔΙ
- Τιγελλῖνος γάρ, ὑφ᾽ ᾧ τὸ ξίφος ἦν τοῦ Νέρωνος, ἀπήλαυνεν αὐτὸν τῆς Ῥώμης . . . ἀπαγγελθέντος δὲ τῷ Τιγελλίνῳ τὸν λόγον τοῦτον πέμπει τοὺς ἄξοντας αὐτὸν ἐς τὸ δικαστήριον ὡς ἀπολογήσαιτο μὴ ἀπέβειν ἐς Νέρωνα
- Τιμοθέῳ γνησίῳ τέκνῳ ἐν πίστει.
- ΦΗ
- ΦΛ.
- Φεύξεται ἐκ Βαβυλῶνος
- Φεύξεται ἐκ Βαβυλῶνος ἄναξ φοβερὸς καὶ ἀναιδής.
- Φλαυΐαν Δομετίλλαν . . . ἐξ ἀδελφῆς γεγονυῖαν Φλαυΐου Κλήμεντος, ἑνὸς τῶν τηνικάδε ἐπὶ Ῥώμης ὑπάτων
- βάναυσος
- γέγραπται
- γνήσιε σύνζυγε
- γράψεις οὖν δύο βιβλαρίδια καὶ πέμψεις ἓν Κλήμεντι καὶ ἓν Γραπτῇ. πέμψει οὖν Κλήμης εἰς τὰς ἔξω πόλεις, ἐκείνῳ γὰρ ἐπιτέτραπται· Γραπτὴ δὲ νουθετήσε ι τὰς χήρας καὶ τοὺς ὁρφανούς· σὺ δὲ ἀναγνώσῃ εἰς ταύτην τὴν πόλην μετὰ τῶν πρεσβυτέρων τῶν προϊσαμένων τῶς ἐκκλησίας
- δόξης τινός
- δεῖ γὰρ τὸν ἐπίσκοτον ἀνέγκλητον εἶναι, ὡς Θεοῦ οἰκονόμον.
- διὰ Σιλουανοῦ ὑμῖν ἔγραψα
- διὰ Σιλουανοῦ ὑμῖν τοῦ πιστοῦ ἀδελφοῦ, ὡς λογίζομαι, δἰ ὀλίγων ἔγραψα.
- διὰ ζῆλον καὶ φθόνον
- διὰ ζῆλος καὶ ἔριν
- διὰ ζῆλος καὶ φθόνον
- διὰ πυρὸς δοκιμαζομένου
- διὰ τὰς αἰφνιδίους καὶ ἐπαλλήλους γενομένας ἡμῖν συμφορὰς καὶ τεριπτώσεις, ἀδελφοί, βράδιον νομίζομεν ἐπιστοφὴν πεποιῆσθαι περὶ τῶν ἐπιζητουμένων παῤ ὑμῖν πραγμάτων.
- διὰ φθόνον καὶ ἔριν
- διήγησις
- διὸ καὶ ἐνεκοπτόμην τὰ πολλὰ τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς. τὰ πολλὰ
- εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι Χριστοῦ, μακάριοι. . . . εἰ δὲ ὡς Χριστιανός, μὴ αἰσχυνέσθω, δοξαζέτω δὲ τὸν Θεὸν ἐν τῷ μέρει τούτῳ.
- εἰς μάσσαν καλουμένην Ἀκκούαι Σαλβίας πλησὶ τοῦ δένδρου τοῦ στροβίλου.
- εὐχαριστείτω
- εὕρομεν πλοῖον Αἰγύπτιον καὶ ἀνελθόντες εἰς αὐτὸ κατήχθημεν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ κὰκεῖ ἔμεινα ἐγὼ διδάσκων τοὺς ἐχομένους ἀδελφούς . . . . .
- επινομην
- ετοιμος
- ζητήματά τινα περὶ τῆς ἰδίας δεισιδαιμονίας.
- ηὐχόμην γὰρ ἀνάθεμα εἶναι αὐτὸς ἐγὼ ἀπὸ τοῦ χριστοῦ ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου, τῶν συγγενῶν μου κατὰ σάρκα, οἵτινές εἰσιν Ἰσραηλῖται
- θ ί α σ ο ι
- θρεπτούς
- θρεττός
- κἀν τῷ αὐτῷ ἔτει ἄλλους τε πολλοὺς καὶ τὸν Φλαούϊον Κλήμεντα ὑπατεύοντα, καίπερ ἀνεψιὸν ὄντα καὶ γεναῖκα καὶ αὐτὴν συγγενῆ ἑαυτοῦ Φλαουΐαν Δομιτίλλαν ἔχοντα, κατέσφαξεν ὁ Δομετιανός· ἐπηνέχθη δὲ ἀμφοῖν ἔγκλημα ἀθεότητος, ὑφ᾽ ἧς καὶ ἄλλοι ἐς τὰ τῶν Ἰουδαίων ἔθη ἐξοκέλλοντες πολλοὶ κατεδικάσθησαν, καὶ οἱ μὲν ἀπέθανον, οἱ δὲ τῶν γοῦν οὐσιῶν ἐστερήθησαν· ἡ δὲ Δομιτίλλα ὑπερωρίσθη μόνον ἐς Πανδατερίαν.
- κήρυγμα
- καὶ ἀνεφέρετο εἰς τὸν οὐρανόν
- καὶ ἐν τῷ Ποιμένι
- καὶ αὐτὸς ἐγώ
- καὶ μαρτυρήσαςm ἐπὶ τῶν ἡγουμένων οὕτως ἀπηλλάγη τοῦ κόσμου
- καὶ (τ)ῶν δώδεκα (εἷς) ταῖς χερσὶν αὐτοῦ π(αραδ)οθήσεται
- καθ᾽ ὅλης τῆς Ἰουδαίας καὶ Γαλιλείας καὶ Σαμαρείας
- κακοῦργος
- καλῶς οὖν εἶπεν ἡ γραφὴ ἡ λέγουσα· Πρῶτον πάντων π ίστευσον
- κατὰ σάρκα
- κατά
- κατακυριεύοντες
- καταστήσω τοὺς ἐπισκόπους αὐτῶν ἐν δικαιοσύνῃ καὶ τοὺς διακόνους αὐτῶν ἐν πίστει.
- κατεψεύσαντο ἡμῶν Θυέστεια δεῖπνα καί Οἰδιπεδείους μίξεις
- κλήρων
- κλητὸς ἀπὸστολος, ἀφωρισμένος εἰς εὐαγγέλιον θεοῦ
- λόγος παρακλήσεως
- λειτουργία
- μάστιγας, φυλακάς, θλίψεις μεγάλας, σταυρούς, θηρία.
- μὲν οὖν
- μαρτυρήσας
- μαρτυρήσας ἐπὶ τῶν ἡγουμένων
- μαρτυρούντων αὐτῶν ἐκείνων τῶν κατ᾽ ὔψιν Ἰωάννην ἑωρακότων. . . .
- μεγάλη, θαυμασία, ἀνωμολογημένη παρὰ πᾶσιν
- μεμαρτυρημένους πολλοῖς χρόνοις ὑπὸ πάντων
- μηδ᾽ ὡς κατακυριεύοντες τῶν κλήρων
- νῦν οὖν ἱμῖν λέγω τοῖς προηγουμένοις τῆς ἐκκλησίας κ9αὶ τοῖς πρωτοκαθεδρίταις· μὴ γίνεσθε ὅμοιοι τοῖς φαρμακοῖς . . . βλέπετε οὖν, τέκνα, μήποτε αὗται αἱ διχοστασίαι ὑμῶν ἀποστερήσουσιν τὴν ζωὴν ὑμῶν . . .
- νεωστί
- ξενία
- οἱ ἀπ᾽ ἀρχῆς αὐτόπται
- οἱ ἡγούμενοι
- οἱ προηγούμενοι
- οἱ προιστάμενοι
- οὐ θέλω δὲ ὑμῠς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὅτι πολλάκις προεθέμην ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς καὶ ἐκωλύθην ἄχρι τοῦ δεῦρο.
- οὐ μὴν εἰς μακρὸν αὐτῷ ταῦτα προὐχώρει. Παρὰ πόδας γοῦν ἐπὶ τῆς αὐτῆς Κλαυδίου βασιλείας, ἡ πανάγαθος καὶ φιλανθρωποτάτη τῶν ὅλων πρόνοια τὸν καρτερὸν καὶ μέγαν τῶν ἀποστόλων, τὸν ἀρετῆς ἕνεκα τῶν λοιπῶν ἁπάντων προήγορον, Πέτρον, ἐπὶ τὴν Ῥώμην ὡς ἐπὶ τηλικοῦτον λυμεῶνα βίου χειραγωγεῖ, ὃς οἷά τις γενναῖος Θεοῦ στρατηγὸς τοῖς θείοις ὅπλοις φραξάμενος, τὴν πολυτίμητον ἐμπορίαν τοῦ νοητοῦ φωτὸς ἐξ ἀνατολῶν τοῖς κατὰ δύσιν ἐκόμιζεν, φῶς αὐτὸ καὶ λόγον ψυχῶν σωτήριον, τὸ κήρυγμα τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας εὐαγγελιζόμενος
- οὐδένα γὰρ ἔχω ἰσόψυχον, ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει
- οὐκ ἠγ̤πησαν τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἀχρὶ θανάτου.
- οὐχ ὡς Πέτρος καὶ Παῦλος διατάσσομαι ὑμῖν· ἐκεῖνοι ἀπόστολοι, ἐγὼ κατάκριτος.
- οὓς ἰδὼν ὁ Παῦλος εὐχαριστήσας τῷ θεῷ ἔλαβεν θάρσος·
- οὕτω μὲν δὴ τότε ἡ τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴ δύο αὐτοκράτορσιν ἅμα ἐδούλευσε, Νέρωνι καὶ Ἡλίῳ· οὐδὲ ἔχω εἰπεῖν ὁπότερος αὐτῶν χείρων ἦν
- οὗτοί εἰσιν οἱ ἀπόστολοι καὶ ἐπίσκοποι καὶ διδάσκαλοι καὶ διάκονοι οἱ πορευθέντες κατὰ τὴν σεμνότητα τοῦ θεοῦ καὶ ἐπισκοπήσαντες καὶ διδάξαντες καὶ διακονήσαντες ἁγνῶς καὶ σεμνῶς τοῖς ἐκλεκτοῖς τοῦ θεοῦ, οἱ μὲν κεκοιμημένοι, οἱ δὲ ἔτι ὄντες.
- οὗτοι οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ διδάσκαλοι οἱ κηρύξαντες τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ, κοιμηθέντες ἐν δυνάμει καὶ πίστει τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ ἐκήρυξαν καὶ τοῖς προκεκοιμημένοις καὶ αὐτοὶ ἔδωκαν αὐτοῖς τὴν σφραγίδα τοῦ κηρύγματος.
- πάντες δὲ διεσπάρησαν κατὰ τὰς χώρας τῆς Ἰουδαίας καὶ Σαμαρείας πλὴν τῶν ἀποστόλων
- πάρεδροι
- παῖς Θεοῦ
- παῤ οἷς καὶ ξενίζομαι
- παῤ οἷς καί ψενίζομαα
- παράκλητος
- παρακάλει πάντας.
- παρακλήσεσι δὲ παντοίαις Μάρκου, οὗ τὸ Εὐαγγελίον φέρεται, ἀκόλουθον ὄντα Πέτρου λιπαρῆσαι, ὡς ἂν καὶ διὰ γραφῆς ὑπόμνημα τῆς διὰ λόγου παραδοθείσης αὐτοῖς καταλείψοι διδασκαλίας, μὴ πρότερόν τε ἀνεῖναι, ἢ κατεργάσασθαι τὸν ἄνδρα, καὶ ταύτῃ αἰτίους γενέσθαι τῆς τοῦ λεγομένου κατὰ Μάρκον εὐαγγελίου γραφῆς. Γνόντα δὲ τὸ πραχθὲν φασὶ τὸν ἀπόστολον, ἀποκαλύψαντος αὐτῷ τοῦ πνεύματος, ἡσθῆναι τῇ τῶν ἀνδρῶν προθυμίᾳ, κύρωσαί τε τὴν γραφὴν εἰς ἔντευξιν ταῖς ἐκκλησίαις.
- ποίμενες καὶ ἐπίσκοποι
- ποιμαίνειν
- πολλάκις
- πολλὴν ἄθλησιν ὑπεμείνατε παθημάτων . . . ὀνειδισμοῖς τε καί θλίψεσι θεατριζόμενοι· . . . τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε.
- πρότερον
- πρῶτον
- πρεσβύτεροι
- προεβάλλοντο ἄλλους Σίμωνα μὲν καὶ Μένανδρον ἀπὸ Σαμαρείας οἳ καὶ μαγικὰς δυνάμεις ποιήσαντες πολλοὺς ἐξηπάτησαν καὶ ἔτι ἀπατωμένους ἔχουσι. καὶ γὰρ παῤ ὑμῖν, ὡς προέφημεν, ἐν τῇ βασιλίδι Ῥώμῃ ἐπὶ Κλαυδίου Καίσαρος γενόμενος ὁ Σίμων καὶ τὴν ἱερὰν σύγκλητον καὶ τὸν δῆμον Ῥωμαίων εἰς ποσοῦτο κατεπλήξατο ὡς θεὸς νομισθῆναι, καὶ ἀνδριάντι, ὡς τοὺς ἄλλους παῤ ὑμῖν τιμωμένους θεούς, τιμηθῆναι.
- προηγούμενοι
- σὺν καὶ
- σύνεργος
- σεβόμεηοι
- σεβόμενοι
- σεβόμενοι τὸν Θεόν
- σημαίνει ἡ γραφή
- σπεῖρα Σεβαστή
- συγγενεῖς
- συλλαλήσας μετὰ τοῦ συμβουλίου
- συναχθῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ.
- τὴν ἀπὸ Πέτρου καὶ Παύλου φυτείαν γενηθεῖσαν Ῥωμαίων τε καὶ Κορινθίων
- τὴν φυτείαν ἢν φυτεύσουσιν οἱ δώδεκα ἀπόστολοι
- τὴν φυτείαν ἣν φυτεύσουσιν οἱ ἀπόστολοι τοῦ ἀγαπητοῦ διώξει καὶ τῶν δώδεκα εἷς ταῖς χερσὶν αὐτοῦ παραδοθήσεται
- τήρησις μετὰ ἀνέσεως.
- τίς δὲ ὁγράψας τὴν ἐπιστολὴν τὸ μὲν ἀληθὲς θεὸς οἶδεν
- τὸ μίσθωμα
- τὸν Θεόν
- τὸν δὲ Παῦλον εἴασεν ἐν τηρήσει διὰ Δρυσίλλαν
- τῆς γενεᾶς ἡμῶν
- τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ.
- τῇ γυναικὶ Ποππαίᾳ, θεοσεβὴς γὰρ ἦν, ὑπὲρ τῶν Ἰουδαίων δεηθείσῃ χαριζόμενος, ἣ τοῖς μὲν δέκα προσέταξεν ἀπιέναι.
- τῶν οὖν μετανοούντων εὐθὺς [εὐθέως] δοκεῖς τὰς ἁμαρτίας ἀφίεσθαι
- ταῦτα καὶ ὑμεῖς διὰ τῆς τοσαύτης νουθεσίας τὴν ἀπὸ Πέτρου καὶ Παύλου φυτείαν γενηθεῖσαν Ῥωμαίων τε καὶ Κορινθίων συνεκεράσατε.
- ταῦτα καὶ ὑμεῖς διὰ τῆς τοσαύτης νουθεσίας τὴν ἀπὸ Πέτρου καὶ Παύλου φυτείαν γενηθεῖσαν Ῥωμαίων τεκαὶ Κορινθίων συνεκεράσατε. Καὶ γὰρ ἄμφω καὶ εἰς τὴν ἡμετέραν Κόρινθον φυτεύσαντες ἡμᾶς, ὁμοίως ἐδίδαξαν· ὁμοίως δὲ καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν ὁμόσε διδάξαντες, ἐμαρτύρησαν κατὰ τὸν αὐτὸν καιρόν
- τινὲς δὲ αὐτῶν εἰς τέλος ἀπέστησαν· οὗτοι οὖν μετάνοιαν οὐκ ἔχουσιν· διὰ γὰρ τὰς πραγματείας αὐτῶν ἐβλασφήμησαν τὸν Κύριον καὶ ἀπηρνήσαντο.
- τοὔνομα αὐτοῦ δἰ ἐκείνου ἂν ἐρρέθη, τοῦ καὶ τὴν ἀποκάλυψιν ἑωρακότος· οὐδὲ γὰρ πρὸ πολλοῦ χρόνου ἑωράθη, ἀλλὰ σχεδὸν ἐπὶ τῆς ἡμετέρας γενεᾶς, πρὸς τῷ τέλειτῆς Δομετιανοῦ ἀρχῆς
- τοὺς ἔγγιστα γενομένους ἀθλητάς
- τοὺς δὲ ἀπεσταλμένους ἀφ᾽ ἡμῶν Κλαύδιον Ἔφηβον καὶ Οὐαλέριον Βίτωνα σὺν καὶ Φορτουνάτῳ
- τούς τε Ἰουδαίους, πλεονάσαντας αὖθις χαλεπῶς ἂν ἄνευ ταραχῆς ὑπὸ τοῦ ὄχλου σφῶν τῆς πόλεως εἰρχθῆναι, οὐκ ἐξήλασε μέν, τῷ δὲ δὴ πατρίῳ νόμῳ βίῳ χρωμένους, ἐκέλευσε μὴ συναθροίζεσθαι. τάς τε ἑταιρείας ἐπαναχθείσας ὑπὸ τοῦ Γαίου διέλυσε.
- τούτοις τοῖς ἄνδρασιν ὁσίως πολιτευσαμένοις συνηθροίσθη πολὺ πλῆθος ἐκλεκτῶν, οἵτινες πολλάκις αἰκίαις καὶ βασάνοις διὰ ζῆλος παθόντες ὑπόδειγμα κάλλιστον ἐγένοντο ἐν ἡμῖν. Διὰ ζῆλος γυναῖκες Δαναίδες καὶ Δίρκαι αἰκίσματα δεινὰ καὶ ἀνόσια παθοῦσαι ἐπὶ τὸν τῆς πίστεως δρόμον κατήντησαν
- τοῦτο δέ ἐστιν συνπαρακληθῆναι ἐν ὑμῖν διὰ τῆς ἐν ἀλλήλοις πιστέως ὑμῶν τε καὶ ἐμοῦ.
- υἱὸς παρακλήσεως
- υἱός
- φασὶ τὸν ἀπόστολον
- φεύξεται ἐκ Βαβυλῶνος ἄναξ φοβερὸς καὶ ἀναιδής.
- φιλοτιμούμενον
- φοβούμενοι
This book has been accessed more than 91385 times since July 13, 2005.
|
