Chapter 14

¹et consummati sunt sermones Tobi et posteaquam inluminatus est vixit annis quadraginta duobus et vidit filios nepotum suorum ²conpletis itaque annis centum duobus sepultus est honorifice in Nineven ³quinquaginta namque et sex annorum oculorum lumen amisit sexagenarius vero recepit ⁴reliquum vero vitae suae in gaudio fuit et cum bono profectu timoris Dei perrexit in pace ⁵in hora autem mortis suae vocavit ad se Tobiam filium suum et septem iuvenes filios eius nepotes suos dixitque eis ⁶prope erit interitus Nineven non enim excidit verbum Dei et fratres nostri qui dispersi sunt a terra Israhel revertentur ad eam ⁷omnis autem deserta terra eius replebitur et domus Dei quae in ea incensa est iterum reaedificabitur ibique revertentur omnes timentes Deum ⁸et relinquent gentes idola sua et venient in Hierusalem et inhabitabunt in ea ⁹et gaudebunt in ea omnes adorantes regem Israhel ¹⁰audite ergo filii mei patrem vestrum servite Domino in veritate et inquirite ut faciatis quae sunt placita illi ¹¹et filiis vestris mandate ut faciant iustitias et elemosynas ut sint memores Dei et benedicant eum in omni tempore in veritate et in tota virtute sua ¹²nunc ergo filii audite me et nolite manere hic sed quacumque die sepelieritis matrem vestram circa me in uno sepulchro ex eo dirigite gressus vestros ut exeatis hinc ¹³video enim quoniam iniquitas eius finem dabit ei ¹⁴factum est autem post obitum matris suae Tobias abscessit ex Nineven cum uxore sua et filiis et reversus est ad soceros suos ¹⁵invenitque eos incolomes in senectute bona et curam eorum gessit et ipse clausit oculos eorum et omnem hereditatem domus Raguhel ipse percepit viditque quintam generationem filios filiorum suorum ¹⁶et conpletis annis nonaginta et novem in timore Domini cum gaudio sepelierunt eum